Αναγκαιότητα ​​​​​​​ν’ ανθίσουν τα λουλούδια;



Της Νίκης Κουλέρμου

Η κυβέρνηση παρουσιάζεται να μην ανοίγει όλα τα χαρτιά της αναφορικά με το επανάνοιγμα των οδοφραγμάτων. Στη χειρότερη περίπτωση παρουσιάζεται να μην έχει εμπιστοσύνη στην άλλη πλευρά και την εικόνα που δίνει για μηδέν κρούσματα τις τελευταίες μερικές μέρες. Το σίγουρο είναι ότι επιδεικνύει προκλητική αδιαφορία στο αίτημα των Τ/κ εργαζομένων να διευκολυνθεί η διέλευσή τους και να επιστρέψουν στις εργασίες τους γιατί δεν μπορούν χάσουν στη δουλειά τους και τα προς το ζην των ιδίων και των οικογενειών τους.  Ούτε η φωνή του κοινοτάρχη Πύλας ότι «θέλουμε μια πατρίδα χωρίς οδοφράγματα» έφθασε ποτέ στα αφτιά της κυβέρνησης. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω και οι επιστολές που απέστειλαν πρόσφατα ο ΓΓ του ΑΚΕΛ και ο ΓΓ της ΠΕΟ για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Τ/κ εργαζόμενοι και οι μαθητές από το κλείσιμο των οδοφραγμάτων. Η κυβέρνηση φαίνεται να κωφεύει ακόμα και στην επιστολή του ΓΓ του ΟΗΕ για συνεργασία με την άλλη πλευρά ώστε να υπάρξει κοινή αντιμετώπιση της πανδημίας, για την ενδυνάμωση των δικοινοτικών επιτροπών και τη δυνατότητα να επανανοίξουν τα οδοφράγματα.

«Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, έχει κάθε καλή πρόθεση να συνομιλήσει εκ νέου με τον Τ/κ ηγέτη Μουσταφά Ακκιντζί αν προκύψει κάποια αναγκαιότητα», δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Κυριάκος Κούσιος, με αφορμή τις επιστολές που ο ΓΓ του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουντέρες απέστειλε στον Πρόεδρο Αναστασιάδη και στον κ. Ακιντζί υπό το φως της πανδημίας του κορονοϊού. Και ποιος είπε ότι υπάρχει αναγκαιότητα για να συνομιλήσουν οι δύο ηγέτες; Μήπως οι άνθρωποι ταλαιπωρούνται για να επιστρέψουν στις δουλειές τους ή οι μαθητές να επιστρέψουν στα σχολεία τους; Μήπως αφορά τον κ. Αναστασιάδη αν αυτοί που ταλαιπωρούνται είναι Τ/κ; Πάνω από όλα η υγεία μας… Δεν είναι έτσι που έλεγαν όταν άφηναν τους Κύπριους εγκλωβισμένους στο εξωτερικό; Μέχρι που η κατακραυγή τούς υποχρέωσε να επικεντρωθεί ολόκληρο Υπουργείο Εξωτερικών στον επαναπατρισμό των Κυπρίων πολιτών. Αυτό κάνουν και οι Τ/κ εργαζόμενοι. Προχθές στην Πύλα και χθες στον Άγιο Δομέτιο. Οι άνθρωποι προθυμοποιήθηκαν να κάνουν με δικά τους έξοδα τα τεστ για τον κορονοϊό για να μπορούν να πηγαινοέρχονται στις εργασίες τους χωρίς να πρέπει να υποβληθούν σε καραντίνα 14 ημερών ως να έρχονται από το εξωτερικό… Τους ακούει κανείς; Δεν είναι μια αναγκαιότητα αυτή για να επικοινωνήσουν οι δύο ηγέτες κύριοι; Δεν ήταν αναγκαιότητα η κοινή αντιμετώπιση της πανδημίας ενδυναμώνοντας το ρόλο της Δικοινοτικής Επιτροπής Υγείας που ξαναασχολήθηκε στο παρελθόν με τις πανδημίες; Ότι «βυθίζονται» οι δυο κοινότητες από τη μια κρίση στην άλλη δεν είναι αναγκαιότητα να επικοινωνήσουν οι δύο ηγέτες καταθέτοντας ιδέες για λύσεις;

Ορθώσαμε τα τείχη, απομονωθήκαμε ένας έκαστος στα «σύνορά» του και όποτε ανοίξουν τα οδοφράγματα! Ποιος βιάζεται και γιατί βιάζεται; Μήπως ο χρόνος εδραιώνει τη διαίρεση και ριζώνει τα τείχη; Αν είναι δυνατόν! Ποιος σας είπε κ. Γκουντέρες ότι μπορούν να σιγήσουν τα όπλα για να αντιμετωπιστεί η όποια πανδημία και να ανθίσουν τα λουλούδια; Είναι μήπως αναγκαιότητα;