Ανείπωτη θλίψη…



 Της Μαρίας Φράγκου

Λυπήθηκε ο αυτοαποκαλούμενος πατριωτικός χώρος για την κατάρρευση των συνομιλιών στον Κρανς-Μοντάνα… Θλίψη ανείπωτη. Και δάκρυα ποταμός. Στήριζε τόσο τις συνομιλίες και τη διαπραγματευτική διαδικασία που ντύθηκε στα μαύρα για το ναυάγιο… Έχουμε και λέμε, λοιπόν.

Η Τουρκία είναι για άλλη μια φορά η κερδισμένη, αφού πήρε κι άλλα δώρα… Πήρε την εκ περιτροπής προεδρία, λέει ο Νικόλας Παπαδόπουλος και βγάζει… αζίνες. Και αρνείται να δει την πραγματικότητα.

Και να παραδεχθεί πως η εκ περιτροπής προεδρία και η σταθμισμένη ψήφος είναι ο κύριος συνεκτικός κρίκος που διασφαλίζει την ενότητα του κράτους και του λαού. Αυτά τα δύο μαζί διασφαλίζουν στον αιώνα την ομοσπονδιακή συγκρότηση της πολιτείας μας.

Τι και τι δεν άκουσε ο Χριστόφιας για τη σύγκλιση αυτή με τον Ταλάτ… Και τι και τι δεν ακούει μέχρι σήμερα. Και ο ΔΗΣΥ, τότε, ως αντιπολίτευση, βεβαίως, ταυτιζόταν με τους πολέμιους της σύγκλισης αυτής.

Είχε κάτι όψιμες αιτιάσεις του στιλ «είναι μεν καλές και η εκ περιτροπής και η σταθμισμένη ψήφος, πλην όμως δεν θα εγκριθούν από το λαό… να διαφοροποιηθούν δραστικά… να αποσυρθούν εντελώς» και άλλα παρόμοια.

Πέρασαν τα χρόνια, είδε και απόειδε ο Νίκος Αναστασιάδης, αποδέχτηκε τη σύγκλιση. Και ωρύεται ο Νικόλας Παπαδόπουλος και η λοιπή κουστωδία της άρνησης και της απόρριψης. Όπως και τότε το 2010. «Γενναιόδωρες προσφορές», «δώρα και αντίδωρα»…

Δεν θα πούμε κάτι νέο σήμερα. Λέμε αυτό που λέγαμε και τότε, υπερθεματίζοντας για την εκ περιτροπής προεδρία και τη σταθμισμένη ψήφο.

Για αυτά που διασφαλίζει για το σύνολο του λαού μας, Ε/κ και Τ/κ. Διασφαλίζεται πρώτα και κύρια η υπέρβαση του όποιου εθνοτικού διαχωρισμού μέσα από τις νέες πολιτειακές δομές που θα αποκτήσει το κράτος μας. Προάγεται η συναίνεση, η σύνθεση, η διαλλακτικότητα και η ενότητα. Έτσι, ξεπερνιούνται, μιας και διά παντός, όλα τα διαχωριστικά στοιχεία του Συντάγματος του ‘60.

Ρατσιστικά, φυλετικά, διαχωριστικά και άλλα -ικά απέδιδαν και αποδίδουν και σήμερα οι πολέμιοι της εκ περιτροπής προεδρίας. Και δεν έχουν άδικο. Γιατί από αυτά τα κριτήρια ελαύνονται. Τα ρατσιστικά, τα φυλετικά και τα διαχωριστικά.

Γιατί δεν δέχονται Τ/κ να προεδρεύει του κράτους μας, δεν ανέχονται Τ/κ να μετέχουν στην εκλογική διαδικασία και να συνδιαμορφώνουν εκλογικό αποτέλεσμα με τους Ε/κ.

Η στάθμιση ψήφου αποτελεί το πλέον ενοποιητικό στοιχείο, γιατί δημιουργεί προοπτική. Πώς αλλιώς οι πολιτικές δυνάμεις θα αποτείνονται και στο εκλογικό σώμα της άλλης κοινότητας αν δεν καταστούν πιο μετριοπαθείς και πιο διαλλακτικές;

Εκ περιτροπής προεδρία και σταθμισμένη ψήφος ενισχύουν τον ομοσπονδιακό χαρακτήρα και την ενότητα του κυπριακού κράτους.

Και ποιοι αντιδρούν και στη μια και στην άλλη πλευρά; Στην μια πλευρά, οι πολέμιοι της ομοσπονδίας και υποστηρικτές της συνομοσπονδίας, του διαχωρισμού και του χωριστού κράτους.

Και στην άλλη πλευρά αντιδρούν όλοι όσοι ονειρεύονται ενιαίο κράτος, μεγάλες πατρίδες, πλήρη επικράτηση του ελληνικού στοιχείου.

Ορθή, λειτουργική και χρήσιμη η σύγκλιση για εκ περιτροπής προεδρία και σταθμισμένη ψήφο, λοιπόν. Γιατί έτσι εννοούμε τον συνεκτικό κρίκο που διασφαλίζει την ενότητα του κράτους και του λαού… Την τρομολαγνεία και τον αρνητισμό για πόσο θα τον κάνουν σημαία τους κάποιοι;