Ανοχή τέλος

Της
Νίκης Κουλέρμου

 

Ο πόλεμος της προπαγάνδας και των νεύρων καλά κρατεί από πλευράς Τουρκίας. Τα νέα στοιχεία που δείχνουν ότι η Τουρκία προχωρεί σ’ αυτές τις μεθόδους για να παρατείνει την παρουσία της στην ελληνική υφαλοκρηπίδα («αμφισβητούμενα» κατ’ άλλους «ύδατα») και να «μετρήσει» την ουσιαστική αντίδραση της ΕΕ και της διεθνούς κοινότητας είναι οι επαναλαμβανόμενες δηλώσεις ότι θα προστατεύσουν τα δικαιώματα της «γαλάζιας πατρίδας» και δεν θα τους εγκλωβίσει κανένας στην ηπειρωτική χώρα… Το άλλο είναι το «σύμπλεγμα» Ερντογάν, όπως μετάφρασε το Ανατολού το «διάγγελμα» του Τούρκου Προέδρου, με το οποίο από τη μια έλεγε τα δικά του (ως πιο πάνω) και από την άλλη καλούσε «όλες τις χώρες της Μεσογείου να βρούμε μια φόρμουλα που θα μπορεί να είναι αποδεκτή από όλους».
Εκείνο που διαφαίνεται είναι ότι κανένα από τα δύο μέρη δεν θέλει να φθάσει σε θερμό επεισόδιο. Ούτε η Ελλάδα, ούτε και η Τουρκία. Για πολλούς λόγους. Η πανδημία είναι υπεραρκετή και υπέρ-καταστροφική για την οικονομία και των δύο χωρών για να προκαλέσουν οι ίδιες ένα νέο πλήγμα στην τουριστική βιομηχανία τους. Η Τουρκία δοκιμάζει τις αντοχές και την ανοχή της διεθνούς κοινότητας και της Ελλάδας. Ενόσω δεν έχει κανένα κόστος, ούτε πολιτικό, ούτε οικονομικό, ούτε άλλο, θα συνεχίσει να κάνει τις βόλτες της, όσο δαπανηρές και αντιπαραγωγικές και αν είναι στην περιοχή. Η επίδειξη της παρουσίας της μπορεί να απευθύνεται φυσικά και στο εσωτερικό της χώρας. Θέλουν να δείξουν ότι βρίσκονται στην περιοχή και κάνουν ό,τι θέλουν…

Ωστόσο, είναι και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Ότι αυτές οι ενέργειες της Τουρκίας προκαλούν για την αταξία τους σε σχέση με το διεθνές δίκαιο και τείνουν να προκαλέσουν σύρραξη μεταξύ δύο χωρών-μελών του ΝΑΤΟ, το τελευταίο που θα επιθυμούσε η βορειοατλαντική συμμαχία.

Όλοι μηδενός εξαιρουμένου, ακόμα και της Τουρκίας, αντιλαμβάνονται ότι αυτή η αταξία προκαλεί σπατάλη ενέργειας και δυνάμεων στις χώρες της περιοχής και στη διεθνή κοινότητα και την Ε.Ε. Άρα, καλώς συνέρχεται εκτάκτως το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων της Ε.Ε. Καλώς εκφράζεται στήριξη και συμπαράσταση στα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας (και της Κύπρου). Πλην όμως φάνηκε έως τώρα ότι αυτό δεν είναι αρκετό. Πρέπει να πάει η παρέμβαση του ΣΕΥ ένα βήμα παρακάτω. Και ποιο θα είναι αυτό; Το ότι συνέρχεται εκτάκτως το ΣΕΥ είναι ήδη ένα μήνυμα προς την Τουρκία. Ένα μήνυμα που πρέπει να έχει προέκταση για να αντιληφθεί η Τουρκία ότι η ανοχή της ΕΕ έχει εξαντληθεί! Ότι θα υπάρξουν συνέπειες, εκτός αν η Τουρκία παρακαθίσει σε διάλογο με τις γειτονικές της χώρες για να επιλύσει βάσει του διεθνούς δικαίου τις διαφορές της για την υφαλοκρηπίδα. Και γειτονική της χώρα είναι και η Κύπρος! Την οποία δεν αναγνωρίζει. Αν το αποτέλεσμα λοιπόν αυτής της παρέμβασης του ΣΕΥ είναι ένας διάλογος της Τουρκίας με όλους τους εμπλεκόμενους, πλην της Κύπρου, μάλλον η λύση του κάλλιον πέντε και στο χέρι… παρά δέκα και καρτέρει, δηλαδή η άμεση έναρξη διαλόγου Ελλάδας-Τουρκίας με χρονοδιαγράμματα για να επιλυθεί η μεταξύ τους διαφορά θα είναι η καλύτερη υπό τις περιστάσεις. Η Κύπρος, πάλι, θα περιμένει… Εκτός κι αν η κυβέρνηση Αναστασιάδη είναι έτοιμη για το μεγάλο σάλτο…