Άστεγοι αλλά περήφανοι άστεγοι

94

Του Τάσου Περδίου

Σε οποιαδήποτε κοινωνία µε ταξικό προσανατολισµό, στην οποία για πρώτη φορά παρουσιάζεται η βαρβαρότητα που λέγεται “άστεγοι”, οι δηµόσιες ευχαριστίες ενός κορυφαίου τραπεζίτη προς αρχηγό κόµµατος για τη βοήθειά του στη διευκόλυνση των εκποιήσεων θα άνοιγαν τους κρουνούς του πολιτικού κατακλυσµού. Ο εν λόγω πολιτικός, σε µια κανονική κοινωνία, θα βρισκόταν στο ράφι της πολιτικής ανεργίας.

Αλλά εδώ, µπορεί να έχεις βρεθεί ξαφνικά άστεγος, να κοιµάσαι στα παγκάκια και στα πεζοδρόµια, αλλά να δηλώνεις µε φουσκωµένα τα στήθια περήφανος άστεγος. Για σένα, τα βιώµατα της εθνικοφροσύνης, της δεξιάς ορθοδοξίας και του ψευδεπίγραφου πατριωτισµού µπορεί να είναι ανθεκτικότερα από τα κεραµίδια τις νύχτες του χειµώνα. Τι να σου πω, άνθρωπέ µου, εκτός από ότι όταν παρέχεις πολιτικό δεκανίκι στον άνθρωπο ο οποίος σε πέταξε έξω από το σπίτι σου, είσαι άξιος της τύχης σου.

Σε µια κοινωνία µε στοιχειώδες πολιτικό κριτήριο, φανταστείτε να γίνονταν τα εξής: Ο ίδιος πολιτικός αρχηγός ο οποίος κατά δηµόσια οµολογία πλέον βοήθησε τους τραπεζίτες να αρπάζουν ευκολότερα τα σπίτια του κόσµου, µια µέρα ανέβηκε σ’ ένα τρακτέρ, φώναξε τον φωτογράφο και παρίστανε τον Ρε Αλέξη. Ο άνθρωπος έχει την εκπληκτική ικανότητα να είναι ταυτόχρονα µε τους τραπεζίτες και τους βιοµήχανους και από την άλλη µε τους εργαζοµένους, τους φτωχούς και καταπιεσµένους. Και µε τους αγρότες, βεβαίως βεβαίως.

Ο υπουργός αρµόδιος για τη δηµόσια ασφάλεια και την τάξη επέβλεπε πολιτικά την Αστυνοµία την ώρα που κοιµόταν, ενώ ένας µανιακός σκότωνε και πετούσε γυναίκες και κοριτσάκια στα φρεάτια και στις λίµνες. Ο υπουργός παραιτήθηκε, αλλά δεν παραιτείται και η παραίτηση ισχύει αλλά αναβάλλεται µέχρι να αναβληθεί ξανά και βλέπουµε.

Ο υπουργός αρµόδιος για την οικονοµία βγάζει πύρινους λόγους ότι εξάλειψε τους άνεργους την ώρα που έχει γεµίσει τους δρόµους µε άστεγους. Είναι ο ίδιος υπουργός ο οποίος ξεπούλησε δηµόσιο πλούτο δισεκατοµµυρίων µε αµφιλεγόµενες µεθόδους, λέει θα παραιτηθεί αλλά και πάλι θα φύγει όταν έρθει το πλήρωµα του χρόνου. Είµαστε η µοναδική χώρα στον κόσµο στην οποία δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις την παραίτηση από την παραµονή.

Μια κοινωνία µε στοιχειώδες πολιτικό κριτήριο, πώς θα αντιµετώπιζε τους πολιτικούς που δηλώνουν την ίδια ώρα φιλελεύθεροι και ακροδεξιοί; Εδώ ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ ήταν σύµβουλος του Προέδρου και τώρα είναι πράκτορας των Τούρκων.

Πριν µερικούς µήνες ήταν η φωνή της λογικής και της επανένωσης. Σήµερα πρακτορεύει τα συµφέροντα της Άγκυρας και… ανησυχούµε ποιανού τα συµφέροντα θα αντιπροσωπεύει στην Ευρώπη. Ο ∆ΗΣΥ είναι το κόµµα της ρεάλ πολιτίκ του Κληρίδη, αλλά και της κόρης του υπαρχηγού της ΕΟΚΑ Β’. Είναι η υπεύθυνη φιλελεύθερη δύναµη του τόπου που θέλει τη λύση, αλλά ταυτόχρονα πίνει νερό στο όνοµα του Γρίβα.

Μια πολιτικά ώριµη κοινωνία θα έστελνε αυτούς τους πολιτικούς µπαγαπόντηδες από κει που ήρθαν. Αλλά εδώ που φτάσαµε χρειάζεται ιδιαίτερη πολιτική ωριµότητα για να καταλάβεις ότι όταν ο Αβέρωφ Νεοφύτου της αλήστου µνήµης φωτογραφίας στο τρακτέρ σε προειδοποιεί ότι η Ευρώπη κινδυνεύει από το λαϊκισµό, σε κοροϊδεύει µπροστά στα µούτρα σου;