Αυτά που έρχονται

60

Της Άννας Μισιαούλη

Η τελευταία δηµόσια παραλία της Βηρυτού βρίσκεται αντιµέτωπη µε ιδιωτικοποίηση! Αφού χάθηκε ένα µεγάλο κοµµάτι της παραλίας χάριν ενός πεντάστερου παραλιακού θερέτρου, ακτιβιστές εκφράζουν φόβους για ακόµα µεγαλύτερη καταπάτηση του δικαιώµατος των κοινών. Στα µέσα Ιουνίου, κατά µήκος της τελευταίας δηµόσιας παραλίας της Βηρυτού, εργαζόµενοι στο δήµο της πόλης κατέστρεψαν κάποιες παράτυπες οικοδοµικές εργασίες. Αυτό ήρθε ακριβώς ένα χρόνο µετά τα εγκαίνια ενός πεντάστερου θερέτρου που κατασκευάστηκε στη δηµόσια παραλία, παρά την έντονη δηµόσια αντίδραση.

Ακτιβιστές εκφράζουν φόβους ότι η καταστροφή των παράτυπων οικοδοµών που παρείχαν υπηρεσίες παραλίας δεν είναι παρά το πρώτο βήµα µιας επερχόµενης επίθεσης µε στόχο την πλήρη κατάληψη της παραλίας από το ιδιωτικό κεφάλαιο. Εάν υλοποιηθεί κάτι τέτοιο, αυτό θα επηρεάσει σηµαντικά την ποιότητα της ζωής των κατοίκων και θα µετατρέψει τη Βηρυτό στη «µοναδική µεσογειακή παράκτια πόλη, χωρίς παραλία», υπογραµµίζει η Mona Fawaz, καθηγήτρια στο Αµερικανικό Πανεπιστήµιο της Βηρυτού.

Ανάµεσα στις οικοδοµές που κατεδαφίστηκαν ήταν και τα γραφεία της µη κερδοσκοπικής µη κυβερνητικής οργάνωσης Operation Big Blue µε ρόλο κλειδί στη διατήρηση και προστασία του συγκεκριµένου τµήµατος της παραλίας. Παρά το ότι η οργάνωση Operation Big Blue εξασφάλισε και κατείχε την αναγκαία άδεια από το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων, εντούτοις τα γραφεία κατεδαφίστηκαν µετά τις εντολές του κυβερνήτη της Βηρυτού. Από την κατεδάφιση δεν γλίτωσαν ούτε οι δηµόσιες τουαλέτες ούτε το κέντρο πρώτων βοηθειών.

Στιγµές πριν η µπουλντόζα είχε καταστρέψει αδιάκριτα τα πάντα στην τοποθεσία. Ο Iffat Edriss Chatila, πρόεδρος της Operation Big Blue, θρήνησε τα φυτά που «αντιστάθηκαν στα φυσικά στοιχεία, στο αλάτι και στη θάλασσα… αλλά δεν µπορούσαν να αντισταθούν» στις αλυσίδες της µπουλντόζας. Πλέον δεκάδες δηµοτικοί αστυνοµικοί φρουρούν την παραλία και περιπολούν καθηµερινά αποτρέποντας µικροπωλητές να σταθµεύσουν. Πλέον τακτικοί κολυµβητές στην παραλία διαµαρτύρονται για την έλλειψη πρόσβασης.

Ακτιβιστές υπογραµµίζουν ότι κάτοικοι της Βηρυτού µε χαµηλό εισόδηµα πλέον αναγκάζονται να υποµένουν τις συνέπειες εξαιρετικά περιορισµένης πρόσβασης δηµόσιων χώρων σε ολόκληρη την πόλη. Υποστηρίζουν ότι ο ∆ήµος δηµιουργεί εξαιρέσεις στο κράτος δικαίου και τις χρησιµοποιεί ενάντια στους φτωχούς και εκείνους µε περιορισµένο εισόδηµα.
Κι όµως όλα αυτά δεν ακούγονται και τόσο ξένα. Μετά τη Βηρυτό, µπορεί και η Κύπρος να ανταγωνιστεί για τον τίτλο της πρώτης νησιωτικής χώρας χωρίς πρόσβαση σε δηµόσιες παραλίες. Και αυτό δεν φαντάζει και τόσο µακρινό µε τα όσα εκτυλίσσονται γύρω µας.