Μπες μέσα, έρχεται ο… μπαμπούλας



Ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν το χωνεύει με τίποτα ότι σε άλλες χώρες της ΕΕ -και δη στις λεγόμενες χώρες του μνημονίου- άρχισαν να επικρατούν οι φωνές για αλλαγή πλεύσης και εγκατάλειψη της πολιτικής της λιτότητας.
Χθες δήλωσε επί λέξει: «Τρέμω στο εφιαλτικό σενάριο να ζήσει η Κύπρος αυτά που έζησε και η Ελλάδα το Σεπτέμβρη του 2014. Στο τέλος του δρόμου, υπήρξε χαλάρωση και αναπροσαρμογή».
Ο Αβ. Νεοφύτου μάς θύμισε αυτό που λένε στα παιδιά: «Μπες αμέσως μέσα στο σπίτι, έρχεται ο μπαμπούλας. Είδατε τι έπαθε η Ελλάδα. Με πόσο σκληρό τρόπο την τιμώρησαν οι ’’εταίροι’’».
Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα εκβιάστηκε από τη Σύνοδο των Υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης -παρόντος και του Υπουργού Οικονομικών, Χάρη Γεωργιάδη- και υποχρεώθηκε τελικά να κάνει πίσω σε μια σειρά από θέματα. Η κατάσταση, όμως, δεν έγινε χειρότερη απ’ ό,τι ήταν προηγουμένως.

Το δράμα στην Ελλάδα ξεκίνησε από την κάθοδο της Τρόικας. Δεν ήταν όλα μέλι γάλα μέχρι το Σεπτέμβρη του 2014, και μετά ήρθε το εφιαλτικό σενάριο, επειδή υπήρξε χαλάρωση και αναπροσαρμογή. Αυτό που άλλαξε είναι ότι η Ελλάδα πλέον διεκδικεί και κερδίζει. Και τα δεδομένα μπορούν να γίνουν ακόμη καλύτερα, εάν στην πορεία υπάρξουν ανατροπές και αλλαγή πλεύσης και σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης. Οπως στην Πορτογαλία. Οπου επήλθε συμφωνία μεταξύ του Κομμουνιστικού Κόμματος με το Μπλόκο της Αριστεράς και το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Αυτό είναι το σενάριο που τρέμει ο Αβέρωφ Νεοφύτου. Οτι πλησιάζουν οι βουλευτικές εκλογές. Και πιθανόν ο λαός να μην πιστέψει στον μπαμπούλα. Να μην μπει σπίτι. Να μείνει στο δρόμο και να διεκδικήσει.

Να διευκρινίσουμε ότι εμείς μιλάμε για την κοινωνία. Για το 90% που είδε τα εισοδήματά του τα τελευταία δυόμισι χρόνια της διακυβέρνησης ΔΗΣΥ να μειώνονται κατά μέσο όρο 8%. Οχι για το 10% των πλουσίων που είδε τα εισοδήματά του να αυξάνονται την ίδια περίοδο κατά 3,4%. Εάν ο Αβέρωφ Νεοφύτου μιλά για τη δεύτερη ομάδα, είναι αλήθεια ότι γι’ αυτούς όλα είναι μέλι γάλα. Εάν αυτούς εννοεί, έχει δίκαιο να τρέμει ότι πιθανόν να τους έλθει εφιαλτικό σενάριο. Γιατί εάν στις βουλευτικές εκλογές επικρατήσουν τα κόμματα που εκπροσωπούν το υπόλοιπο 90% της κοινωνίας, τότε αναγκαστικά θα υπάρξει και αλλαγή πλεύσης. Θα φύγουμε από «το μνημόνιο είναι το δικό μας μανιφέστο».
Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση και η Τρόικα εκβιάζουν τα κόμματα. Το ίδιο έργο το ζήσαμε με τις εκποιήσεις και την αφερεγγυότητα, με το Συνεργατισμό, με τις ιδιωτικοποιήσεις κ.τ.λ. Αντίθετα σε άλλες περιπτώσεις, όπως με το ΓεΣΥ, που η κυβέρνηση ήθελε να το ανατρέψει για να βάλει μέσα ιδιωτικά συμφέροντα, η λύση βρέθηκε στο πιτς φιτίλι. Το ΓεΣΥ έμεινε εκτός μνημονίου. Ούτε προαπαιτούμενο ούτε τίποτα. Αλλά για τις εκποιήσεις ήταν προαπαιτούμενο. Το ίδιο και για την πώληση δανείων.
Η απόφαση ανήκει στη Βουλή. Η κοινωνία, πάντως, δεν θα μπει μέσα. Δεν φοβάται τον μπαμπούλα.