Χειροκρότημα ή μούντζωμα;

ħ뾳婲 쥴ܠ�󵭜�󞠴ﵲ 󴯠̝㡱ᮟ쯵, �𱹨�񣯽 m� ӡ족ܠꡩ �б񯵠�ʵ𱩡Ʝ ħ쯪񡴟Რ͟꯵ m᳴ᳩܤ砯 ﰯ߯򠰱ᣬᴯ𯟧󥠥詬ﴵ𩪞 尟󪥸砳�hޭᠴ筠ĥ�ᠱ1 ̡񴟯�13. (EUROKINISSI/ԁԉM`̐ϋQǩ


Της Μαρίας Φράγκου

Και να σου χειροκρότημα και χειροκρότημα… Στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, βεβαίως-βεβαίως, γιατί υπέγραψε την απόφαση για αποφυλάκιση τού αδίκως φυλακισθέντος 35χρονου νέου από το Φρέναρος. Και εύγε και στον Γενικό Εισαγγελέα, γιατί ήταν αυτός που πήρε την απόφαση… Και μιλάμε για καταδίκη και φυλάκιση, η οποία αγνόησε πλήρως το γεγονός ότι το συγκεκριμένο χρόνο παραβίασης του σχετικού διατάγματος του Υπουργού Υγείας η τιμωρία ήταν εξώδικη ρύθμιση επιβολής προστίμου.

Ήθελα να ήξερα, αν δεν ξεσηκωνόταν το κύμα συμπαράστασης προς τον 35χρονο και το ανάλογο κύμα οργής για την καταδικαστική απόφαση, ποια θα ήταν η τύχη του; Και πώς πρέπει να σκέφτεται αυτός ο νέος και ο κάθε ένας από εμάς μετά από αυτή την ιστορία; Ποια εμπιστοσύνη και ποια εκτίμηση απομένει προς τη δικαστική εξουσία;

Έμαθαν, και μας έμαθαν, πως η δικαστική εξουσία μένει στο απυρόβλητο. Κάτι σαν ιερές αγελάδες ένα πράμα. Θεοί, αλάνθαστοι και αδέκαστοι…

Ασφαλώς και είναι θετική εξέλιξη η αποφυλάκιση. Το θέμα ήταν να μην προηγηθεί η φυλάκιση. Όπως δεν έπρεπε να καταγγελθεί η ξένη οικιακή βοηθός γιατί κανένας δεν της είχε εξηγήσει το απαγορευτικό διάταγμα και κλήθηκε να πληρώσει πρόστιμο. Όπως δεν έπρεπε να κατηγορηθεί και ο συμπολίτης μας με εμφανή αναπηρία, όταν πήγαινε στην τράπεζα να εξαργυρώσει την επιταγή του… Και δεν καταγγέλθηκε μόνο, αλλά και κλήθηκε να πληρώσει και πρόστιμο 300 ευρώ, όταν ακόμα τα 300 ευρώ δεν ήταν σε ισχύ, αλλά τότε το πρόστιμο ήταν 150 ευρώ. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις η αποκάλυψή τους και η οργή του κόσμου, ή στην πρώτη περίπτωση η φιλανθρωπία κάποιων, απάλλαξε τους δύο από το… «κακούργημά τους». Ως εκ τούτου, ας μη χειροκροτούμε. Ας μουντζώνουμε πρακτικές και συμπεριφορές, ας συνεχίσουμε να καταγγέλλουμε το απρόσωπο κράτος και την τυφλή δικαιοσύνη. Που τιμωρεί τον κάθε φτωχό και ταπεινό που ξεφτιλίζει τον παππού, τον οποίο η ανάγκη έσπρωξε να κλέψει ένα καρβέλι ψωμί ή μία κονσέρβα για να ταΐσει τα εγγόνια του γιατί το -ανύπαρκτο- κράτος πρόνοιάς μας δεν μερίμνησε και για αυτούς.

Ποιος δικαστής δίκασε και καταδίκασε τον 35χρόνο; Κάνοντας, μάλιστα, και το κραυγαλέο λάθος, το οποίο επικαλέστηκε και ο Πρόεδρος στην απόφασή του για «αναστολή της έκτισης της ποινής φυλάκισης πολίτη, ο οποίος καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 45 ημερών για παράβαση των περιορισμών διακίνησης που επιβλήθηκαν δυνάμει διατάγματος του Υπουργού Υγείας. Για την απόφαση αναστολής λήφθηκε υπόψη ότι από την 27η Μαρτίου 2020 (δηλαδή δύο μέρες μετά την υπό αναφορά παράβαση) αυτής της φύσεως αδικήματα τιμωρούνται με εξώδικη ρύθμιση επιβολής προστίμου».

Και τέλειωσε η ιστορία. Ούτε γάτα ούτε ζημιά για τον ή τους δράστες της λήψης της λανθασμένης απόφασης. Με ένα «η δικαιοσύνη είναι τυφλή» ξόφλησαν. Γι’ αυτό λέω, κανένα χειροκρότημα… Μόνο μούντζωμα πρέπει. Στο σύστημα που επιτρέπει και στους φορείς που συντηρούν ένα χωρίς ανθρωπιά και ευαισθησία κράτος…