Δεινοπαθούν περιβάλλον και πολιτισμός στα χέρια των κυβερνώντων

21

Του
Νεόφυτου Νεοφύτου

 

Στα επτά χρόνια διακυβέρνησης Αναστασιάδη – ΔΗΣΥ δεν υπάρχει κανένα όραμα και έμπρακτη στήριξη είτε του πολιτισμού, είτε της προστασίας του περιβάλλοντος. Αντίθετα, έχουν ληφθεί σωρεία κυβερνητικές αποφάσεις και μάλιστα με παρεκκλίσεις από το Υπουργικό Συμβούλιο, οι οποίες επέτρεψαν στο βωμό του κέρδους να θυσιαστούν αρχαιότητες και περιβάλλον. Παρεκκλίσεις προς επιχειρηματίες, συμπεριλαμβανομένου και του Αρχιεπισκόπου, για να ανεγείρουν ξενοδοχεία και επαύλεις, καταστρέφοντας είτε αρχαιότητες, είτε προστατευόμενες περιβαλλοντικές περιοχές. Δόθηκαν χαλαρώσεις από το Παραλίμνι και την Αγία Νάπα μέχρι τη Λεμεσό, Πάφο, Πέγεια, Ακάμα μέχρι και την Πόλις Χρυσοχούς. Έγιναν παρεμβάσεις σε παραλίες με εκβραχισμό ακτών και ανέγερση οικοδομών με μοναδικό στόχο τις επιχειρηματικές δραστηριότητες. Κι όλα αυτά όχι μόνο με την ανοχή, αλλά και με τη συνδρομή της κυβέρνησης, αφού έχει δώσει πάμπολλες υπουργικές παρεκκλίσεις και χαλαρώσεις. Προκλητική και η τελευταία απόφαση να επιτραπεί στον Δήμο Πάφου να ανεγείρει καφεστιατόριο στη ζώνη προστασίας της παραλίας του ΣΟΔΑΠ στην Κάτω Πάφο. Πρόκειται για περιβαλλοντικό έγκλημα, το οποίο προσομοιάζει με εκείνο των «θαλασσινών σπηλιών», αφού το καφεστιατόριο ανεγείρεται σε απόσταση αναπνοής από τη θάλασσα.

Η έλλειψη περιβαλλοντικής συνείδησης από τους κυβερνώντες φαίνεται και από την όλη στάση τους στο θέμα των ψηλών πύργων στη Λεμεσό, οι οποίοι έχουν αδειοδοτηθεί χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε περιβαλλοντική μελέτη. Αποτέλεσμα, οι πύργοι να μολύνουν τη θάλασσα της Λεμεσού και να θέτουν σε κίνδυνο όχι μόνο τα ψάρια και τις θαλάσσιες ζωές, αλλά και τους λουόμενους. Σύμφωνα με το Τμήμα Αλιείας, παρατηρείται αύξηση των επιτρεπτών ορίων σε ουσίες που ελέγχονται, όπως βαρέα μέταλλα, χημικοί ρύποι, θρεπτικά κ.α.

Απούσα είναι η περιβαλλοντική πολιτικής της κυβέρνησης και σε ό,τι αφορά την προστασία των φυσικών μας ακτών από τη διάβρωση των παραλιών, όπως συμβαίνει στα Περβόλια και στην Ορόκλινη και σε άλλες περιοχές της Κύπρου.

Δυστυχώς, όπως δεν τυγχάνει στήριξης το περιβάλλον, σε δεύτερη και τρίτη μοίρα για τους κυβερνώντες είναι και ο πολιτισμός, ο οποίος επίσης θυσιάζεται στο βωμό του χρήματος. Δεν συνειδητοποιούν οι κυβερνώντες ότι χωρίς πολιτισμό και περιβάλλον δεν έχει μέλλον αυτός ο τόπος και οι άνθρωποί του.