Δεν το κάνουν σκόπιμα, είναι στη φύση τους



Της
Πέρσας Πολυβίου

 

Πάντα πίστευαν ότι είναι παιδιά ενός άλλου Θεού. Ότι έχουν περισσότερα δικαιώματα και πως αυτά τους δίνουν και προτεραιότητα σε έκτακτες ανάγκες! Το ξέραμε εδώ και καιρό, εντούτοις κατά βάθος ποτέ δεν το αποδεχτήκαμε. Παρά το ότι δεν το αποδεχτήκαμε, εντούτοις τους τοποθετήσαμε ξανά στις ίδιες θέσεις για δεύτερη τετραετία!

Να ’μαστε λοιπόν. Στο ίδιο έργο θεατές. Αντιμετωπίζουμε μια κρίση και παρακολουθούμε πώς θα βολευτούν οι «ημίθεοι» σε βάρος των «κοινών θνητών». Γιατί όπως ευνοούνται στα απλά και καθημερινά, πόσω μάλλον στα δύσκολα και έκτακτα!

Τους παρακολουθήσαμε και το 2013. Ως «ανώτερα όντα» πληροφορήθηκαν έγκαιρα για το κούρεμα και μετέφεραν τα λεφτά τους, διαφύλαξαν τα εκατομμύριά τους! Ο απλός κόσμος που δεν ήξερε έμεινε να τα διεκδικεί μέχρι να έρθει η επόμενη κρίση και να ξεχάσουν και τι διεκδικούσαν από την προηγούμενη.

Να ’μαστε λοιπόν. Στο ίδιο σκηνικό. Που δεν αλλάζει ό,τι κρίση κι αν έρθει. Είτε οικονομική, είτε κοινωνική, είτε υγείας. Παραβιάζουν αυθόρμητα διατάγματα και μπαίνουν σε νοσοκομεία, την ώρα που απλοί πολίτες πληρώνουν πρόστιμα για παραβίασή τους, την ώρα που απλοί πολίτες δεν έχουν καν πρόσβαση για να αποχαιρετήσουν τους οικείους τους, να βρεθούν κοντά τους στις δύσκολες στιγμές τους και τους βλέπουν από βιντεοκλήσεις, στο όνομα της ατομικής και συλλογικής ευθύνης.

Να ’μαστε λοιπόν και στις ίδιες αντιδράσεις. Να ζητούν συγγνώμη εκ των υστέρων, όχι φυσικά γιατί την εννοούν, μην σας ξεγελάνε, αλλά γιατί δεν τους βγήκε το όλο θέατρο του παραλόγου.

Και δεν σταματάμε εκεί. Ενώ πριν λίγες μέρες «κοινοί θνητοί» έκλαιγαν που τα παιδιά τους δεν είχαν το δικαίωμα να επαναπατριστούν και φώναζαν από τις τηλεοράσεις, κάτι λίγες μέρες μετά βγαίνει είδηση ότι «δικοί τους» επαναπατρίζονται με ειδικές πτήσεις, εύκολα κι απλά.

Αν όλα αυτά τα έκαναν σκόπιμα, να είστε σίγουροι ότι θα το έκαναν πιο μελετημένα. Αν μη τι άλλο, θα το σκέφτονταν πριν το κάνουν. Το έγκλημα θα ήταν μελετημένο, γιατί περί εγκλήματος πρόκειται όταν βλέπουμε κάτι τέτοιες αντιδράσεις σε τέτοιους καιρούς. Δεν θα άφηναν στοιχεία πίσω τους και ίσως ποτέ να μην έφταναν στ’ αυτιά μας και στα μάτια μας όλα αυτά. Όχι, δεν το κάνουν σκόπιμα.

Το κάνουν αυθόρμητα, είναι στη φύση τους, είναι στο DNA τους. Κι αυτό είναι το τραγικό. Και το λάθος που έκαναν το κατανοούν εκ των υστέρων όχι γιατί σκέφτηκαν αυτό που έκαναν, όχι γιατί έκαναν την αυτοκριτική τους και κατέληξαν σε συμπεράσματα, αλλά γιατί πρέπει αναγκαστικά να παίξουν το επικοινωνιακό παιχνίδι της συγγνώμης και της απολογίας. Για να καθησυχάσουν, εύκολα κι απλά, τους «κοινούς θνητούς» που εύκολα ξεχνούν. Οι κρίσεις ωριμάζουν, οι κρίσεις δείχνουν τα πραγματικά πρόσωπα. Και το γυαλί είχε ραγίσει από καιρό, αλλά τώρα έσπασε. Αρκετά με την υπεροψία σας.