Διαιώνιση και οριστικοποίηση των τετελεσμένων!

Του
Κωστή Πιτσιλλούδη

 

Οι κυβερνήσεις της Τουρκίας από τη δεκαετία του ’60 και εντεύθεν, με μερικές εξαιρέσεις, ακολουθούν μία πανομοιότυπη εξωτερική πολιτική παραβατικότητας, από την οποία μπορούμε να εξάγουμε το συμπέρασμα ότι η Τουρκία όταν λέει κάτι προσπαθεί να το υλοποιήσει, και τις πλείστες φορές το πετυχαίνει κιόλας.
Αυτή η βασική παράμετρος της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, που είτε το θέλουμε είτε όχι η γεωγραφική της θέση δεν μπορεί να αλλάξει και ο περιφερειακός της ρόλος παραμένει μείζονος σημασίας, θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν και να αναλυθεί εις βάθος.

Εδώ και σχεδόν ένα χρόνο η κυβέρνηση της Τουρκίας και η τ/κ Δεξιά, έχουν εντείνει τις φωνές τους για άνοιγμα και εποικισμό των Βαρωσίων.

«Εάν δεν μπορεί η Κύπρος να κάνει αυτή την πόλη φάντασμα να “δουλέψει”, εμείς είμαστε έτοιμοι να την πάρουμε», δήλωνε τον Ιούνιο ο Τούρκος πρόεδρος της τουριστικής Ένωσης Ξενοδόχων νοτίου Αιγαίου, Μπουλέντ Μπουλμπούλογλου, ο οποίος επεσήμανε ότι έχουν αιτηθεί τη χρήση ξενοδοχείων που βρίσκονται «σε αδράνεια στην περιοχή Βαρωσίων».

Ήδη, στην περιοχή της περίκλειστης Αμμοχώστου πολλά από τα συρματοπλέγματα, τους αμμόσακους και τα βαρέλια που ασελγούσαν στο σώμα της θαλασσοφίλητης πόλης έφυγαν και τη θέση τους πήραν οι «εμπειρογνώμονες», οι δικηγόροι και οι μπουλντόζες, σε μία προσπάθεια εποικισμού της.

Χαρακτηριστικές είναι και οι δηλώσεις του Οζερσάι, ο οποίος έχει τοποθετήσει τα Βαρώσια στη φαρέτρα του «προεκλογικού» του αγώνα. Για παράδειγμα, αρχές του τρέχοντος έτους διαλαλούσε ότι «μετά τις “εκλογές” θα γίνουν βήματα για τα Βαρώσια», δηλώσεις οι οποίες έπρεπε να σημάνουν συναγερμό στο Προεδρικό, καθώς τις πλείστες φορές ο εν λόγω πολιτικός είναι το φερέφωνο του Ερντογάν.

Την ίδια ώρα που χρησιμοποιούν τα Βαρώσια, το δυνατότερο δηλαδή χαρτί διαπραγμάτευσης της ε/κ πλευράς βάσει των ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών (789 και 550), η κυβέρνηση Αναστασιάδη-ΔΗΣΥ χαριεντίζεται με τις χλιαρές και ενίοτε άνευ ιδιαίτερου περιεχομένου ανακοινώσεις των άλλων κρατών, σφυρίζοντας αδιάφορα για την τύχη της πόλης.

Καμία πολιτική κίνηση, καμία ανταπόκριση στις εκκλήσεις των Αμμοχωστιανών που καίγονται, που νιώθουν ότι χάνουν για δεύτερη φορά την πόλη τους, δεν είδαμε από τους κυβερνώντες. Αντίθετα, αρέσκονται να κρύβονται πίσω από τους λαμπερούς πύργους της Λεμεσού και να αναλώνονται στις πωλήσεις διαβατηρίων και στις εκδόσεις κορονο-βίζας.

Οι μακροχρόνιοι αγώνες χωρίς όραμα, χωρίς πυξίδα και χάρτες, χωρίς το μέτρημα των ισορροπιών, επιφέρουν τη διαιώνιση και την οριστικοποίηση των τετελεσμένων. Αυτό το γεγονός πρέπει να εμπεδωθεί καλά στην κυβέρνηση και να προχωρήσει στις απαιτούμενες πιέσεις προς τη διεθνή κοινότητα, ούτως ώστε να ανατρέψουμε τα σχέδια για εποικισμό πριν βρεθεί η Αμμόχωστος προ τετελεσμένου γεγονότος, συμβάν που θα οδηγήσει σε ακόμη πιο ζοφερό μέλλον το κυπριακό ζήτημα.