Δουλεύκει μας κανονικά ο Πρόεδρος

35
O ¦òÞåäòï÷ ôè÷ ¢èíïëòáôÝá÷ ë. ÁÝëï÷ °îáóôáóéÀäè÷ ðáòáøöòåÝ óùîÛîôåùêè Æàðïù çéá ôèî ðòÞôáóè ôïù ðåòÝ áðïëÛîôòöóè÷, ¤åùëöóÝá 6 ÁïåíâòÝïù 2018.ºË¦¶/º°Æ¹° ÌĹªÆâÃˤÃË

Της Μαρίας Φράγκου

Δεν μπορούσα να βρω καταλληλότερο τίτλο να στεγάσει τις σκέψεις μου. Ναι, κ. Αναστασιάδη, δουλεύκεις μας κανονικά.
Παρακολουθώντας τη δημοσιογραφική διάσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας την Τρίτη το βράδυ, δεν περίμενα -μα την αλήθεια- πως θα με διαφώτιζε για τις θέσεις και προθέσεις του. Εδώ ξεχνά ο ίδιος τι είπε τη μια μέρα στους επαναπροσεγγιστές και λέει τα ακριβώς αντίθετα την επομένη στους φουστανελάδες… Ούτε πως θα εξηγούσε τα περί αποκεντρωμένης, χαλαρής ή άλλως πώς ομοσπονδίας, περίμενα.

Άκουσα αυτό που ανέμενα. Αυτό που μήνες τώρα μας λέει με λόγια, έργα και συμπεριφορές: Το Κυπριακό τέλειωσε. Λύση, όπως την συζητούσαμε, όπως την ξέραμε μέσα από διαχρονικές συμφωνίες, ψηφίσματα και αποφάσεις, δεν θα υπάρξει… Πειστήκαμε, επίσης, πως ο Πρόεδρος αφήνει το χρόνο να περνά, τα πράγματα να γίνονται ολοένα και πιο δύσκολα, ώστε και η λύση να καθίσταται ακόμα πιο περίπλοκη.
Το Κυπριακό είναι σε στασιμότητα από το καλοκαίρι του 2017. Τι έκανε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για να αρθεί αυτή η στασιμότητα και να προχωρήσουν τα πράγματα όλο αυτό το διάστημα; Τίποτα δεν έκανε. Κι έρχεται σήμερα να καταθέτει νέες εισηγήσεις, «τροφή για σκέψη», όπως λέει, και καλεί την πολιτική ηγεσία μακριά από… δογματισμούς να συζητήσει αυτή του τη σκέψη…

Σήμερα ξημέρωσε, κ. Αναστασιάδη; Λίγα είναι τα 44 χρόνια, να περιμένουμε άλλα τόσα; Να συζητήσει η πολιτική ηγεσία τη δική σου σκέψη, να συζητήσει η πολιτική ηγεσία τη θέση για εξ υπαρχής αναζήτηση της μορφής και του περιεχομένου της λύσης, να συζητήσει, γιατί όχι και τις θέσεις των ακόμα πιο ακραίων για Κύπρο ελληνική κι ένα κράτος δικό μας ολόδικό μας… Και πτου από την αρχή. Βιαζόμαστε; Το ωραίο είναι που ο κ. Αναστασιάδης θέλει να δικαιολογηθεί, λέγοντας πως η πρότασή του δεν είναι καθόλου νέα, αφού ανάλογη πρόταση είχε υποβάλει στο Εθνικό Συμβούλιο τον Απρίλιο του 2010. Οκτώ χρόνια μετά την θυμήθηκες, κ. Πρόεδρε; Ούτε καν πίνοντας ζιβανία με τον Μουσταφά Ακιντζί δεν του είπες, με χαλαρή πάντα διάθεση, για χαλαρή ομοσπονδία; Τόσα χρόνια πού ήσουν κ. Αναστασιάδη και επιχειρείς τώρα να δικαιολογηθείς; Τόσα χρόνια διαπραγματεύσεων, αφού ήθελες να βάλεις τρικλοποδιά στο Κυπριακό, γιατί δεν το έκανες; Και άφησες να περάσει τόσος χρόνος, να γεννηθούν τόσες ελπίδες, ξανά. Και μην επιχειρείς να καλυφθείς πίσω από τη μη επίτευξη λύσης ανάμεσα στους, ιδεολογικά κοντά, ηγέτες Χριστόφια και Ταλάτ. Παιδαριώδες είναι το επιχείρημά σου.

Και πιστεύετε, κ. Αναστασιάδη, πως καλώντας «τους ηγέτες των πολιτικών δυνάμεων, μέσα από ένα αδογμάτιστο και δημιουργικό διάλογο», θα συνδιαμορφώσετε «κοινές θέσεις που θα επιτρέψουν την εμπλοκή σε έναν νέο κύκλο συνομιλιών που θα μας οδηγήσει σε μια αποδεχτή και από τις δύο κοινότητες λύση»; Εδώ αναιρείτε εσείς ο ίδιος αυτά που λέγατε χθες και προχθές, πώς θέλετε οι κατ’ εσάς «γκρινιάρηδες» και «αρνητές της λύσης» να συμφωνήσουν σε κάτι κοινό με τις άλλες δυνάμεις των οποίων η θέση είναι ξεκάθαρη;
Αλλάξατε κοστούμι, κ. Αναστασιάδη, ξανά. Και μότο σας έγινε η «όποια λύση» για να κατηγορείτε εμάς που επιμένουμε σταθερά σε σταθερές θέσεις…