Έγκλημα εικοσαετίας

85

Του Τάσου Περδίου

H ξενάγηση στους χώρους του εκπληκτικού Radisson Blu στη Λάρνακα την περασμένη Τετάρτη είχε φινάλε με δεξίωση στην κορυφή του ψηλότερου κτιρίου της Λάρνακας. Ακόμα και για κάποιον ο οποίος έχει γεννηθεί και μεγαλώσει στην πόλη και είναι ένα με το ύφασμά της, είναι άλλο πράγμα να ατενίζεις τον κόλπο της Λάρνακας και τη θαλασσοφίλητη παραλία της από τα 60 μέτρα ύψος.

Ακόμα και για κάποιον ο οποίος ασχολείται επαγγελματικά με το τοπικό ρεπορτάζ της πόλης για σχεδόν 20 χρόνια, η πανοραμική θέαση από τόσο ψηλά μπορεί να είναι διαφωτιστική εμπειρία. Απλώνοντας το βλέμμα στον κόλπο υφίστασαι κυριολεκτικά το οπτικό μαρτύριο να σκοντάφτουν τα μάτια σου στις δεξαμενές πετρελαίου και υγραερίου. Είναι σαν να θαυμάζεις ένα διάσημο πίνακα ζωγραφικής και ξαφνικά, στο κέντρο του πίνακα, το μάτι σου να πέφτει σε μια κηλίδα μαύρης μπογιάς.

Την ίδια μέρα, ο αρμόδιος Υπουργός για τον τουρισμό μιλούσε στη Γενική Συνέλευση του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Λάρνακας και είπε, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Η Λάρνακα θεωρώ, και είμαι βέβαιος ότι οι περισσότεροι συμφωνείτε μαζί μου, γύρισε σελίδα τα τελευταία χρόνια. Αναφέρω ενδεικτικά τις 20 και πλέον νέες τουριστικές μονάδες που άνοιξαν τις πόρτες τους την τελευταία τετραετία -εκκρεμούν, αντιλαμβάνομαι, ακόμα 10 περίπου αιτήσεις. Οι αφίξεις περιηγητών στη Λάρνακα έχουν διπλασιαστεί κατά την πενταετία 2013-2017 από 220 χιλιάδες το 2013 σε 440 χιλιάδες το 2017».

Οι αριθμοί δεν επιδέχονται αμφισβήτηση. Η Λάρνακα είναι ο νέος μεγάλος παίκτης στην τουριστική βιομηχανία του τόπου, αναμφισβήτητα. Φανταστείτε, όμως, σε ποιο σημείο θα βρισκόταν αυτή η πόλη εάν όλοι όσοι είχαν ευθύνες και τις αμέλησαν έκαναν τη δουλειά τους και ξεφόρτωναν από τους ώμους της πόλης αυτό το ασήκωτο βαρίδι που λέγεται εγκαταστάσεις πετρελαιοειδών. Αυτό που έγινε στη Λάρνακα με τις συμφωνίες που δεν τηρήθηκαν για τις δεξαμενές τα τελευταία 20 χρόνια, δεν είναι τίποτε λιγότερο από έγκλημα. Το έγκλημα, μάλιστα, είναι διπλό εάν αναλογιστεί κανείς ότι τα ίδια έγιναν και στο θέμα του λιμανιού. Εάν η Λάρνακα, με τα αδιαμφισβήτητα συγκριτικά της πλεονεκτήματα, απαλλασσόταν από τις πετρελαιοδεξαμενές και αποκτούσε καινούργιο τουριστικό λιμάνι δίπλα στις πετρελαιοδεξαμενές τον καιρό που έπρεπε αυτά τα δύο να γίνουν, σήμερα θα κινείτο στη στρατόσφαιρα της τουριστικής βιομηχανίας. Δεν θα έτρεχε να φτάσει τους άλλους τελευταία και καταϊδρωμένη.