Έγνοια τους οι τραπεζίτες, σεΐχηδες… και όχι οι καλλιτέχνες!



Του Νεόφυτου Νεοφύτου

 

Η κοινωνικο-οικονομική πολιτική που υλοποιείται σε μια κοινωνία δείχνει ταυτόχρονα εάν κινείται προοδευτικά ή συντηρητικά. Καθορίζει την ανάπτυξη του βιοτικού επιπέδου των πολιτών της. Εδώ είναι και η διαφορά μεταξύ του ΑΚΕΛ και της κυβέρνησης ΔΗΣΥ. Για το ΑΚΕΛ η κοινωνικο-οικονομική πολιτική θα πρέπει να δίνει ευημερία και προοπτική για τους εργαζομένους και τους μη προνομιούχους. Για την κυβέρνηση ΔΗΣΥ, η κοινωνικο-οικονομική πολιτική οδηγεί στη διεύρυνση του χάσματος, με τον πλούτο να συγκεντρώνεται στα χέρια των ολίγων και προνομιούχων.

Την περασμένη εβδομάδα υπήρξαν δύο δυναμικές κινητοποιήσεις, στέλνοντας τα δικά τους ηχηρά μηνύματα. Βγήκαν στους δρόμους οι ξενοδοχοϋπάλληλοι και οι άνθρωποι που υπηρετούν τον Πολιτισμό. Δύο επαγγελματικές ομάδες που δέχθηκαν και συνεχίζουν να δέχονται ανελέητα κτυπήματα από τις πολιτικές της κυβέρνησης.

Περίπου 7.000 ξενοδοχοϋπάλληλοι βρίσκονται σε απόγνωση. Δεν έχουν προσληφθεί στα ξενοδοχεία που παραμένουν κλειστά, με αποτέλεσμα να λαμβάνουν επίδομα €360 το μήνα για να ζήσουν τις οικογένειές τους και για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Η αγωνία αυτών των ανθρώπων κορυφώνεται, αφού είναι ορατό πλέον το ενδεχόμενο να μην ανοίξουν τα ξενοδοχεία αυτό το καλοκαίρι -είναι χαμένος μήνας και ο Ιούλιος δήλωσε ο υφυπουργός Τουρισμού- οπότε όχι μόνο δεν θα προσληφθούν έστω και για δύο ή τρεις μήνες, αλλά δεν θα έχουν δικαίωμα τον ερχόμενο χειμώνα να πάρουν το ανεργιακό επίδομα. Μιλάμε για ανθρώπους με οικογενειακές υποχρεώσεις και λόγω αυτής της κατάστασης κινδυνεύουν και οι σπουδές των παιδιών τους. Οι οικογένειές τους δεν θα έχουν ούτε ένα πιάτο φαΐ, όπως δηλώνουν χαρακτηριστικά.

Εξίσου σε πολύ δύσκολη θέση βρίσκονται και οι άνθρωποι του Πολιτισμού και των Τεχνών. Η κυβέρνηση τούς υποσχέθηκε το εξευτελιστικό επίδομα των 900 ευρώ για τρεις μήνες και ακόμη να το πάρουν. Οι υπηρέτες του Πολιτισμού βγήκαν στους δρόμους αντιδρώντας για την καθυστέρηση της καταβολής του επιδόματος, αλλά και στη γενικότερη πενιχρή στήριξη του Πολιτισμού.

Η όλη αντιμετώπιση από την κυβέρνηση ΔΗΣΥ καταδεικνύει την αδιαφορία της για τα φτωχά και μεσαία στρώματα του λαού μας, ενώ την ίδια στιγμή στηρίζει γενναιόδωρα τραπεζίτες, μεγαλοεπιχειρηματίες, σεΐχηδες… Δεν πάει άλλο. Είναι η ώρα για δυναμικές διεκδικήσεις για να επέλθει η αλλαγή.