Εμάς μας ρώτησαν οι ακαδημαϊκοί;

Της Μαρίας Φράγκου

Μήπως οι ακαδημαϊκοί και οι όποιοι άλλοι μακρόθεν αξιολογητές της μοίρας και του ριζικού μας, οι από καθέδρας -όνομα και πράμα- δάσκαλοι να άφηναν εμάς να αποφασίσουμε για την τύχη μας και να μείνουν απερίσπαστοι στα ακαδημαϊκά τους καθήκοντα;

Θα αποφασίσει ο κύριος τάδε, επειδή είναι καθηγητής στις ΗΠΑ ή η δείνα κυρία, επειδή κατέχει έδρα στην Αυστραλία, αν η λύση την οποία διαπραγματευόμαστε εμείς είναι διχοτομική ή όχι; Με την ασφάλεια της εργασίας και του μισθού τους, της επαγγελματικής και άλλης αποκατάστασής τους, θα κρίνουν αν πρέπει ο Κωστής που κατοικεί στο Μούτταλο της Πάφου, σήμερα, να αποφασίσει να επιστρέψει στο σπίτι του στη Γιαλούσα;

Ή αν ο Αχμέτ, που ζει σήμερα στο Λάρνακα της Λαπήθου, αν πρέπει να επιστρέψει στην Αυδήμου από όπου κατάγεται;

Γιατί οι 119 τόσοι ακαδημαϊκοί, καθηγητές, πανεπιστημιακοί και άλλες προσωπικότητες από όλο τον κόσμο (περισσότερο βαρύγδουπο πεθαίνεις) πρέπει να μιλούν εκ μέρους μας και να αποφασίζουν για μας; Και προπάντων, γιατί ο νευρολόγος και ο χημικός από τις ΗΠΑ ή ο βιοϊατρικός μηχανικός από την Αυστραλία να απευθύνονται στον ΓΓ του ΟΗΕ, εκφράζοντας τους δικούς τους φόβους, τις δικές τους ιδεοληψίες, τις δικές τους θέσεις, τους δικούς τους ισχυρισμούς, ως να εκπροσωπούν τον λαό της Κύπρου;

Από πού και ως πού οι 119 τόσοι ακαδημαϊκοί και λοιποί επιστήμονες να μιλούν εκ μέρους μας και να υποστηρίζουν πως η Κυπριακή Δημοκρατία αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκονται σε θανάσιμο κίνδυνο εξαιτίας της διάσκεψης που θα διεξαχθεί «πίσω από κλειστές πόρτες», με τους λόγους να πηγάζουν, όπως αναφέρουν, από την «καταστροφική συλλογική συνθηκολόγηση με τις διχοτομικές απαιτήσεις της Τουρκίας»;

Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει εκλεγμένο ηγέτη και πολιτική ηγεσία που αποφασίζουν ή όχι; Εξουσιοδοτήσαμε τους ακαδημαϊκούς και τους λοιπούς καθηγητάδες να μας εκπροσωπούν; Να γίνουν δικηγόροι μας; Προστάτες μας;

Μα τελοσπάντων, όλοι τούτοι θέλουν το καλό μας και εμείς δεν το θέλουμε; Αποφασίζουν αυτοί από τα διεθνούς φήμης πανεπιστήμιά τους, τις εξέχουσες έδρες τους και τα ακαδημαϊκά σαλόνια τους για μας;

Εμείς δεν είμαστε σε θέση να αποφασίσουμε για το παρόν και το μέλλον μας; Και τι ξέρουν οι κυρίες και οι κύριοι από τις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Ελλάδα, την Αυστραλία, τη Βρετανία και αλλού που δεν το ξέρουμε εμείς και πρέπει να νουθετούν, να κινδυνολογούν και να τρομάζουν το λαό;

Ξέρετε, τέτοιους έχουμε αρκετούς κι εδώ, και στη μια και στην άλλη πλευρά του νησιού μας, η πολιτική επιβίωση των οποίων εξαρτάται από τη διαιώνιση του Κυπριακού. Μας αρκούν αυτοί, οι απ’ έξω περισσεύουν.

Αν ο «δι-κοινοτισμός» και η «δι-ζωνικότητα», συνεχίζει η επιστολή, -όχι μόνο στον ΓΓ του ΟΗΕ αλλά σε όλους τους ισχυρούς της γης- περιληφθούν σε οποιαδήποτε «διευθέτηση», αυτό θα επιβραβεύσει την επιθετικότητα και μπορεί ακόμα να δημιουργήσει ένα επικίνδυνο προηγούμενο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ευρύτερου δημοκρατικού κόσμου, μέρος του οποίου αποτελούν οι ΗΠΑ… και άλλα τέτοια φαιδρά.

Ξεχνούν, προφανώς, οι καθηγητάδες πως το κράτος μας είναι δικοινοτικό βάσει του Συντάγματος…