∆εν µας έφταναν οι δικοί µας…

103

Του Γιάννη Κακαρή

Όπως µας έχει συνηθίσει, χρησιµοποιώντας πρακτικές τύπου Γκέµπελς, ο βουλευτής της Νέας ∆ηµοκρατίας και πρώην δηµοσιογράφος Κωνσταντίνος Μπογδάνος, σε συνέντευξή του εξαπέλυσε επίθεση κατά του ΑΚΕΛ. Συγκεκριµένα κατήγγειλε ότι το ΑΚΕΛ «δεν θα έπρεπε να µιλάει για Ελληνισµό και ελληνικό πατριωτισµό».

Επίσης, ο λαλίστατος φίλος και συνεργάτης του ∆ΗΣΥ είπε ότι «η ιστορία του ΑΚΕΛ είναι δυστυχώς διάσπαρτη από στιγµές ντροπής».
Την ίδια ώρα, διά τηλεοράσεως, κατέδιδε προσωπικά στοιχεία διαδηλωτή, ο οποίος συµµετείχε στη συγκέντρωση του Σαββάτου ενάντια στην ανανέωση της συµφωνίας Ελλάδας – ΗΠΑ για τις στρατιωτικές βάσεις, µε αφορµή και την επίσκεψη του Αµερικανού Υπουργού Εξωτερικών, Μάικ Ποµπέο, στην Αθήνα.

Η κίνησή του παραπέµπει σε πρακτικές των πολιτικών του προγόνων, οι οποίοι φορώντας την κουκούλα σήκωναν το δάχτυλο και έδειχναν αυτούς που αντιστέκονταν στον Γερµανό κατακτητή. Παραπέµπει σε εποχές που όµοιοί τους κατέδιδαν τους αγωνιστές κατά της χούντας. Κάτι αντίστοιχο που γινόταν και στον τόπο µας, µε ή χωρίς µπακαλοσακούλα, κυρίως τις δεκαετίες του ‘50 και ‘70. Είναι απολύτως λογικό οι δηλώσεις του να προκαλούν θυµό και αντιδράσεις.

Ωστόσο αυτοί που γνωρίζουν το ρόλο που διαδραµάτιζε διαχρονικά, δεν πρέπει να ξαφνιάζονται αλλά να τον ξεσκεπάζουν. Γιατί δεν έχουµε να λογοδοτήσουµε σε κανέναν Μπογδάνο, ο οποίος σε όλη τη µέχρι σήµερα πορεία του ασκούσε το ρόλο του ξεπλύµατος της ακροδεξιάς και το ρόλο του πατρόνου των ναζιστών.

Το 2012, ένα χρόνο πριν τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, αφιέρωνε την πρώτη του εκποµπή για τη σεζόν στη Χρυσή Αυγή. Καλεσµένος για να προβάλει τις ιδέες του ήταν ο αρχηγός της, Νίκος Μιχαλολιάκος. Το 2015 σχολιάζοντας την αντίδραση της µητέρας του Παύλου Φύσσα, η οποία πέταξε µπουκάλι στον δολοφόνο του γιου της, την χαρακτήρισε τραµπούκο ενώ επιχείρησε να ξεπλύνει τον φασίστα-δολοφόνο προσδίδοντάς του ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Είπε συγκεκριµένα, «είπαµε για τραµπούκους, η µάνα Φύσσα ξέσπασε, πέταξε το µπουκάλι, ο Ρουπακιάς έχει αρχίσει και -σε τελείως ανθρώπινο επίπεδο- λογικά αυτός ο άνθρωπος πρέπει να είναι ράκος».

Μόλις προχθές κατακεραύνωνε κάποια εθελόντρια-διασώστη, η οποία «φωτογραφίζεται µε πλατύ χαµόγελο αγκαλιά µε περιχαρή µετανάστη». Μάλιστα διερωτήθηκε «αν αυτό είναι το µήνυµα της Frontex; Ότι τα ευρωπαϊκά, δηλαδή εδώ τα ελληνικά, σύνορα είναι µια ανοιχτή αγκαλιά;» Σε όλα αυτά καλό θα ήταν να απαντήσει ο ∆ΗΣΥ, που τον κάλεσε ως οµιλητή σε ηµερίδα για το µεταναστευτικό. Μάταια όµως περιµένετε. Το είπα ξανά. Οι όποιες αυταπάτες δεν µπορεί να είναι ανεκτές.