Ένας τρόπος υπάρχει για να ξεπεραστεί το αδιέξοδο

30

Του
Γιάννη Κακαρή

Ένας από τους σημαντικότερους τομείς της κυπριακής οικονομίας είναι ο τουρισμός. Μέσα από αυτόν ζουν χιλιάδες οικογένειες, αλλά κυρίως εκατοντάδες επιχειρηματίες. Ένα τεράστιο λάθος που κάνουμε είναι ότι αναφερόμαστε στον τουρισμό και τα κέρδη που φέρνει ωσάν να έχουν όλοι ίδιο όφελος από αυτόν. Κι όμως, όπως σε ολόκληρη την κοινωνία έτσι και στην τουριστική βιομηχανία υπάρχουν αυτοί που κερδίζουν αμύθητα ποσά και αυτοί που εργάζονται σκληρά και υπό άθλιες συνθήκες για να τα δημιουργήσουν. Τα οποία όμως δεν καρπώνονται.

Από τις 31 Δεκεμβρίου του 2018 οι συλλογικές συμβάσεις στον τομέα της ξενοδοχειακής και επισιτιστικής βιομηχανίας έπαψαν να ισχύουν. Έτσι για πάνω από 7 μήνες, εργαζόμενοι και εργοδότες συζητούν για συνομολόγηση νέας συλλογικής σύμβασης. Αφού εργοδότες και εργαζόμενοι δεν συμφώνησαν σε νέα σύμβαση, κατέφυγαν στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας, ώστε με τη βοήθειά του να υπάρξει συμφωνία. Η συζήτηση ακόμη συνεχίζεται…

Ποια είναι αυτά τα «παράλογα αιτήματα», τα οποία οι εργοδότες αρνούνται; Η επιστροφή των όσων παραχωρήθηκαν το 2013 λόγω της οικονομικής κρίσης και η νομική κατοχύρωση της συλλογικής σύμβασης. Δηλαδή να υπάρχει νομική υποχρέωση εφαρμογής των μεταξύ τους συμφωνηθέντων.

Σημειώνεται ότι σε άλλους κλάδους υπήρξε συμφωνία για σταδιακή επιστροφή των παραχωρήσεων του 2013. Παρ’ όλα αυτά, οι επιχειρηματίες, στον μόνο τομέα ο οποίος δεν επηρεάστηκε από την κρίση, δεν αποδέχονται κάτι τέτοιο. Μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας, όχι μόνο δεν πλήγηκε ο τουρισμός απ’ την κρίση, αλλά σημείωσε τεράστια αύξηση σε έσοδα και προσέλευση.

Η συζήτηση ξεπέρασε τα χρονικά όρια, με την Υπουργό να αρνείται την κήρυξη αδιεξόδου μεταφέροντας τη συζήτηση για το τέλος του Αυγούστου. Προσπαθεί έτσι να αποτρέψει τη λήψη μέτρων, προστατεύοντας ουσιαστικά τους εργοδότες.

Σε όλο αυτό το διάστημα δεν ακούσαμε τη φωνή του πλέον αρμόδιου, του Υφυπουργού Τουρισμού. Αλήθεια, πού κρύβεται ο κ. Περδίος; Δεν έχει να πει κάτι ή έστω να συμβάλει στην επίτευξη συμφωνίας; Αντί αυτού, χθες έκανε δηλώσεις για το «νέο Branding» και την προσέλκυση νέων αεροπορικών εταιρειών. Για την κρίση στον τουρισμό τίποτα.

Ξεκάθαρο αποτελεί το γεγονός ότι απέναντι στους εργαζόμενους δεν βρίσκονται μόνο οι εργοδότες, αλλά και οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου, ειδικά αν συνυπολογίσουμε ότι οι ξενοδόχοι δηλώνουν ικανοποιημένοι με τους χειρισμούς της κυβέρνησης.

Επομένως, οι ξενοδοχοϋπάλληλοι ας μην εναποθέτουν τις ελπίδες τους σε κάποιον άλλο εκτός από τις δικές τους δυνάμεις. Στο μόνο που μπορούν να προσβλέπουν είναι στην αλληλεγγύη της εργατικής τάξης.