Ενίσχυση του σχεδίου αποζημιώσεων παραγωγών

Του Γιάννη Κακαρή

 

Ο αγροτικός κόσμος κυρίως μετά την ένταξη της Κύπρου στην Ευρώπη αντιμετωπίζει απανωτά χτυπήματα, αφού οι Κύπριοι παραγωγοί δεν μπορούν να φτάσουν το μέγεθος παραγωγής ευρωπαϊκών χωρών και φυσικά ούτε να φτάσουν τις χαμηλές τιμές των προϊόντων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη συρρίκνωση των συνθηκών διαβίωσης και του κλάδου. Ωστόσο σκοπός δεν είναι η ανάλυση της ευρωπαϊκής πολιτικής στον αγροτικό τομέα, αλλά η τοποθέτηση περιγράμματος γύρω από τις αντίξοες συνθήκες με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπος ο κλάδος στην Κύπρο. Σε όλο αυτό το πλέγμα, δεν θα μπορούσε να μην προστεθούν οι κλιματικές συνθήκες του νησιού.

Διαχρονικά το νησί μας αντιμετώπιζε μεγάλες περιόδους ξηρασίας, κάτι που δυσχέραινε το έργο των αγροτών. Οι υψηλές θερμοκρασίες και η έλλειψη βροχής ανάγκαζε τους αγρότες να ξοδεύουν αρκετά ποσά για την ύδρευση, σε αντίθεση με τους παραγωγούς της κεντρικής Ευρώπης.

Τα τελευταία χρόνια όμως βλέπουμε ότι η κλιματική αλλαγή έχει καταστεί «ευχή και κατάρα» για τους αγρότες. Την ώρα που η βροχόπτωση έφερε γέμισμα των φραγμάτων και δημιούργησε εύφορες συνθήκες παραγωγής, μια απρόβλεπτη αλλαγή στις καιρικές συνθήκες προκάλεσε προβλήματα.

Τρεις μέρες προηγουμένως καταγράφονταν καταστροφές σε καλλιέργειες (καρπουζιών, κερασιών κ.α.) λόγω του καύσωνα, με τη θερμοκρασία να φτάνει τους 43 βαθμούς Κελσίου, ενώ σήμερα παρουσιάζονται καταστροφές από χαλαζόπτωση (κερασιές, μηλιές, ροδακινιές, φορμόζες κ.α). Επομένως, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βλέπουμε ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα που φέρνει η κλιματική αλλαγή ήρθαν για να μείνουν και να κάνουν ακόμη πιο δύσκολη τη ζωή των παραγωγών. Ο κόσμος που περιμένει τη σοδειά για να ζήσει βλέπει τους κόπους και τα χρήματά του να χάνονται.

Γι’ αυτούς τους λόγους είναι επιβεβλημένο να βρεθούν λύσεις από το κράτος. Είναι επιβεβλημένη η στήριξη του σχεδίου αποζημίωσης, αλλά και η ενίσχυσή του με τρόπους που να εντάσσονται όλοι οι παραγωγοί (θερμοκήπια κ.α.) και να είναι πιο αποδοτικό. Οι διαδικασίες να είναι λιγότερο γραφειοκρατικές και η καταβολή των αποζημιώσεων να είναι άμεση. Δεν μπορεί να ξαναπαρουσιαστούν τα φαινόμενα όπου για να αποζημιωθούν οι αγρότες πέρασαν 18 μήνες. Δεν μπορεί με την αρχική εκτίμηση της ζημιάς να δίνεται αποζημίωση 40% και με την τελική εκτίμηση να ζητείται επιστροφή χρημάτων.

Επιπρόσθετα, επειδή κατά πάσα πιθανότητα οι συγκεκριμένες συνθήκες ήρθαν για να μείνουν και με τη φύση κανείς δεν μπορεί να τα βάλει, πρέπει να παρθούν μέτρα πρόληψης από την κυβέρνηση.

Αν θέλουμε φυσικά να διατηρηθεί ο αγροτικός τομέας και να απολαμβάνουμε υψηλής ποιότητας προϊόντα.