Εργαστείτε, για ένα ακόμα βήμα



Της Νίκης Κουλέρμου

Αν όντως υπάρχει πολλή δουλειά να γίνει ακόμα τότε προς τι όλες αυτές οι δηλώσεις καθημερινά; Εργαστείτε και μη μιλάτε! Ή εργαστείτε περισσότερο και μιλάτε λιγότερο. Κυρίως μη διαπραγματεύεστε μεταξύ σας δημόσια! Το μόνο που καταφέρνετε είναι να συγχύζετε τον κόσμο που σας ακούει! Εχουμε και λέμε: Προσάρτηση κατεχομένων αν δεν υπάρξει λύση. Οχι, δεν πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο γιατί δεν το θέλουν οι Τ/κ! Μακάρι! Πλην όμως, γίνεται ό,τι θέλουν οι Τ/κύπριοι ή ό,τι θέλει η Τουρκία; Αν οι απειλές της τελευταίας υλοποιηθούν; Υπάρχει τρόπος να εμποδίσει κανένας μια τέτοια παράνομη πράξη; Αν μέχρι τώρα οι παράνομες πράξεις της Τουρκίας δεν εμποδίστηκαν, γιατί να εμποδιστεί ακόμα μία; Τα ερωτήματα στροβιλίζουν. Δικαιωματικά. Γιατί αυτός ο τόπος και η τύχη του είναι δικός μας και δικός τους. Μάς αφορά όλους! Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η Τουρκία ενδιαφέρεται για τη λύση που θα αφήνει τους Τ/κ και τους Ε/κ να περπατήσουν προς το κοινό τους μέλλον χωρίς αυτή να παρεμβάλλει εμπόδια. Αν ενδιαφέρεται για συνεργασία με την ομόσπονδη Κύπρο τώρα είναι η ώρα να δοκιμαστεί η θέλησή της επί της τράπεζας των διαπραγματεύσεων.

Ας αφήσουν όμως τα παιχνίδια των δηλώσεων. Ολοι. Γιατί αυτές τη μια μας ικανοποιούν και μας χαϊδεύουν τα αυτιά και την άλλη μας ρίχνουν το ηθικό και τη διάθεση στα τάρταρα.

Αγαπητοί κύριοι Νίκο Αναστασιάδη και Μουσταφά Ακιντζί. Εχετε κάνει μεγάλη διαδρομή μέχρι τώρα. Μην τα παρατήσετε. Μην ενδώσετε στις σειρήνες της αποδοχής της παρούσας κατάστασης που δεν έχει μέλλον. Ακόμα λίγο. Ακόμα μερικά βήματα και θα αγγίξετε το ποθούμενο. Ναι, έγινε το μισό βήμα, όπως εύστοχα το είπε ο Τ. Τσιελεπής. Από το “δεν συζητώ τις εγγυήσεις” στο “συζητώ”.

Γιατί συζητώ σημαίνει διαλλακτικότητα και διάθεση για συναντίληψη για συμβιβασμό και συναίνεση. Το πλαίσιο λύσης είναι καθορισμένο: Ομοσπονδία με διασφαλισμένες τις ελευθερίες για κάθε νόμιμο πολίτη της Ενωμένης Κύπρου, για να χαιρόμαστε όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι της Κύπρου κάθε λιθαράκι και κάθε μονοπάτι αυτού του όμορφου νησιού, γιατί αυτός ο τόπος είναι πολύ μικρός για να διαιρεθεί και πολύ μεγάλος για να χωρέσει όλα τα παιδιά του, Ε/κ και Τ/κ, να νιώθουν το ίδιο ασφαλή, μέσα στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια. Γιατί όσο περνά ο καιρός και οι άνθρωποι δεν μπορούν να συμβιώσουν αποξενώνονται και νιώθουν ξένοι στον ίδιο τους τον τόπο, κάνουν τόπο στην κατοχή και στην τουρκοποίηση, στην αφομοίωση της τ/κ κοινότητας από την Τουρκία και αυτό ίσως είναι χειρότερο και από την προσάρτηση. Εχουμε δηλαδή τους ίδιους λόγους να μην θέλουμε τη συνέχιση της διαίρεσης.

Ναι, κύριοι Αναστασιάδη και Ακιντζί: Αν έγιναν βήματα προόδου και φθάσατε εδώ που φθάσατε, σημαίνει ότι μπορείτε να κάνετε ακόμα μερικά βήματα. Φτάνει να πιστεύετε ότι οι συγκλίσεις θα δουλέψουν υπέρ και των δύο κοινοτήτων, υπέρ του συνόλου του λαού και του μέλλοντός του και όχι υπέρ του ενός και σε βάρος του άλλου. Εδώ θα είναι το μυστικό για να πάρετε δύο “ναι” στα δημοψηφίσματα. Προχωρήστε λοιπόν και έχετε τη στήριξη της μεγάλης πλειοψηφίας του κόσμου. Τώρα είναι η ώρα για την τελευταία προσπάθεια. Ολοι μαζί να μετακινηθεί το συρματόπλεγμα της διαίρεσης.

Η Κύπρος ανήκει στο λαό της.