Για μια Κύπρο επανενωμένη

44

Της
Ελένης Κωνσταντίνου

 

Τέσσερις και πλέον δεκαετίες μετά, οι πληγές παραμένουν ανοικτές. Με τη δεύτερη πράξη της εισβολής στις 14 Αυγούστου και την κατάληψη της Αμμοχώστου, της Μόρφου, της Καρπασίας και άλλων περιοχών, ολοκληρώθηκαν τα σχέδια για διχοτόμηση της Κύπρου, αφού προηγήθηκε το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου και η πρώτη φάση της τούρκικης εισβολής στις 20 Ιουλίου.

45 χρόνια μετά και οι πληγές παραμένουν ανοικτές, με το όραμα για μια Κύπρο ελεύθερη, ειρηνική και ευημερούσα ακόμη να μην έχει εκπληρωθεί. 45 χρόνια μετά και η πόλη της Αμμοχώστου άδεια και βουβή και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ για επιστροφή της ανεφάρμοστα. Δυστυχώς οι εξελίξεις στο Κυπριακό όλο και φανερώνουν ότι ο δρόμος αυτός είναι δύσκολος.

Η περίκλειστη περιοχή της Αμμοχώστου πρέπει να επιστραφεί στους νόμιμους κατοίκους της. Την ίδια ώρα όμως η Τουρκία όχι μόνο δεν ακολουθεί το ψήφισμα, αλλά συνεχίζει να προκαλεί με τις προτάσεις για εποικισμό της Αμμοχώστου, καθώς επίσης και την παραβίαση της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η κατάρρευση της διαπραγματευτικής διαδικασίας στην Ελβετία κατάφερε να απογοητεύσει ακόμη και τους πιο αισιόδοξους ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί κάποια λύση. Σύμφωνα και με την τελευταία έκθεση του Γ.Γ. του ΟΗΕ, ευθύνες επιρρίπτονται και στην ελληνοκυπριακή πλευρά για τη διακοπή των συνομιλιών.

Οι δύο ηγέτες καλούνται να προσέλθουν σε νέο κύκλο διαπραγματεύσεων για επίλυση του Κυπριακού. Να συνεχίσουν από κει που έμειναν στον Κραν Μοντανά, αφού τα χρόνια περνούν με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε όλο και πιο κοντά στην παγίωση των τετελεσμένων της εισβολής και της κατοχής, καθώς και στην οριστική διχοτόμηση του νησιού μας.

Ευελπιστούμε ότι αυτή τη φορά θα αξιοποιήσουν τις προοπτικές που άρχισαν να διαμορφώνονται μετά τη συνάντηση της 9ης Αυγούστου. Άλλωστε πρέπει να έχουν κατά νου πως οι συνέπειες των αρνητικών δεδομένων έχουν αντίκτυπο στην πατρίδα μας και στους ανθρώπους της, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Όπως ομολογούν και αρκετοί Τουρκοκύπριοι, σιγά – σιγά αλλάζει η εικόνα και στην απέναντι μεριά. Σιγά – σιγά θα χαθούν οι Κύπριοι, γεγονός που στενοχωρεί και τους ίδιους πάρα πολύ. Τα περιθώρια στενεύουν. Ας γίνει τουλάχιστον ακόμη μια προσπάθεια να μην αφεθεί να σβήσει η ελπίδα που σιγοκαίει για επανένωση, γιατί αν χαθεί και αυτή, τότε τίποτα δεν μας σώζει.

Είναι επιτακτικό όσο ποτέ να επιμένουμε μέχρι τέλους για λύση του Κυπριακού. Λύση που θα τερματίζει την κατοχή και τον εποικισμό και θα βασίζεται στα Ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, τις Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου, στο διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο. Λύση που θα αποστρατιωτικοποιεί την Κύπρο και θα αποκλείει επεμβάσεις και εγγυήσεις από ξένες δυνάμεις. Λύση που θα επανενώνει το έδαφος και το λαό. Οι εραστές της διχοτόμησης πολλοί και στις δύο πλευρές, ακόμη πιο πολλοί ας είναι οι εραστές της επανένωσης.