Η ανατροπή στα εργασιακά ξεκινά από το κράτος

16

Του Κωνσταντίνου Ζαχαρίου

Η ανατροπή στα εργασιακά ξεκινά από το κράτος και επεκτείνεται σε ακόμη χειρότερο βαθμό στον ιδιωτικό τομέα.

Σύμφωνα με στοιχεία τα οποία ανακοίνωσε χθες η Στατιστική Υπηρεσία πλέον το 35,2% στο δημόσιο βρίσκονται σε καθεστώς έκτακτου και έχουν μειωμένα ωφελήματα σε σύγκριση με τους μόνιμους. Μάλιστα αυτό είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής της κυβέρνησης, η οποία αντικαθιστά τους μόνιμους οι οποίοι συνταξιοδοτούνται με έκτακτους. Ενδεικτικά τον Σεπτέμβριο οι μόνιμοι μειώθηκαν κατά 538 πρόσωπα σε σύγκριση με τον αντίστοιχο περσινό μήνα, ενώ οι έκτακτοι αυξήθηκαν κατά 1.007 πρόσωπα.

Σημειώνεται ότι πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία έδωσε στη δημοσιότητα στοιχεία με βάση τα οποία περίπου πενήντα χιλιάδες εργαζόμενοι στην Κύπρο βρίσκονται σε καθεστώς μερικής απασχόλησης, οι περισσότεροι με εξευτελιστικούς όρους εργασίας. Μάλιστα το 67,4% εξαναγκάζονται να καταφύγουν στην πιο πάνω μορφή απασχόλησης, επειδή δεν βρίσκουν μόνιμη θέση εργασίας.

Επισημαίνεται επίσης ότι δεύτερη έρευνα της Στατιστικής Υπηρεσίας η οποία δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα κατέδειξε ότι περισσότεροι από τέσσερις στους δέκα εργαζόμενους εργάζονται υπό συνεχή πίεση και χωρίς τη δυνατότητα να απουσιάσουν έστω για 1-2 ώρες από την εργασία τους, για προσωπικούς ή οικογενειακούς λόγους.

Ακόμη, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι μισθοί στην Κύπρο αυξάνονται με ρυθμό πέντε φορές πιο χαμηλό σε σύγκριση με την αύξηση του ΑΕΠ, σε αντίθεση με τη πλειοψηφία των κρατών μελών της ΕΕ όπου οι μισθοί αυξάνονται σε μεγαλύτερο βαθμό από την αύξηση του ΑΕΠ. Ενδεικτικά το δεύτερο τρίμηνο το ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 3,2%, αλλά οι μισθοί των εργαζομένων αυξήθηκαν μόλις κατά κατά 0,7%. Μάλιστα σε σύγκριση με το προηγούμενο τρίμηνο οι μισθοί μειώθηκαν οριακά κατά 0,1%.

Οι συντεχνίες φωνάζουν εδώ και μήνες για την πολιτική της αντικατάστασης των μόνιμων με έκτακτους στο δημόσιο. Επίσης έχουν καταθέσει σωρεία προτάσεων για στήριξη των εργαζόμενων στον ιδιωτικό τομέα. Η ΠΕΟ έχει καταθέσει σειρά από υπομνήματα με συγκεκριμένες εισηγήσεις, όπως η θεσμοθέτηση μίνιμουμ όρων απασχόλησης για όσους δεν καλύπτονται από τις συλλογικές συμβάσεις και η επέκταση των συλλογικών συμβάσεων ώστε να καλύπτουν όλους τους εργαζόμενους του κάθε τομέα. Δυστυχώς όμως η βούληση της κυβέρνησης και σε αυτό το θέμα κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η έγνοια της κυβέρνησης περιορίζεται στη στήριξη των τραπεζών και των κερδών των επιχειρήσεων.

Ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ξεσπά η μια εργατική κρίση μετά την άλλη. Οι εργαζόμενοι κουράστηκαν. Τους κούρασε η πολιτική της κυβέρνησης. Βαρέθηκαν να ακούνε τους κυβερνώντες να μιλούν μόνο για τις τράπεζες και τα κέρδη. Θέλουν το μερτικό τους από την ανάπτυξη και θα το πάρουν, είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο.