Η ΕΕ να αναλάβειτις ευθύνες της

European High Representative of the Union for Foreign Affairs Josep Borrell attends a news conference following a video conference of European foreign affairs and defence ministers, in Brussels, Belgium, June 16, 2020. Olivier Hoslet/Pool via REUTERS


Της Νίκης Κουλέρμου

 

Όσο κι αν φωνασκεί η Τουρκία και το Υπουργείο Εξωτερικών, η διεθνής κοινότητα και η ΕΕ ιδιαίτερα οφείλουν να πιέζουν ώστε αυτή η χώρα να μπει σε διάλογο μαζί της και με τους γείτονές της ώστε να λύσει τις όποιες διαφορές μαζί τους. Η δύναμη των όπλων και κυρίως των απειλών που χρησιμοποιεί έχοντας στη φαρέτρα της τη στρατιωτική της ισχύ και το κρίσιμο της γεωπολιτικής της θέσης, δεν μπορεί να είναι το μέτρο της επιβολής του ισχυρού επί του αδύνατου. Δεν το επιτρέπει καμιά Χάρτα των Ηνωμένων Εθνών, καμιά πρόνοια διεθνούς δικαίου.

Με τις επισκέψεις του κ. Μπορέλ στην Ελλάδα και στην Κύπρο, ο Ύπατος Εκπρόσωπος της ΕΕ για την ΕΠΠΑ έχει σηματοδοτήσει έναν πιο ενεργό ρόλο για να αποκλιμακωθεί η ένταση στην περιοχή. Πλην όμως αυτός ο ρόλος δεν τελείωσε ούτε με το μήνυμα που έχει αποστείλει στην Άγκυρα για διάλογο, ούτε με την απόρριψή του εκ μέρους του τουρκικού ΥΠΕΞ. Το δικαιολογητικό ότι η πρόταση Μπορέλ δεν κάνει αναφορά στα «ίσα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων επί των φυσικών πόρων του νησιού» συνιστά προφάσεις εν αμαρτίαις, καθώς τα ίσα δικαιώματα επί των φυσικών πόρων του νησιού διασφαλίζονται από τις συγκλίσεις που επιτεύχθηκαν στην εξέλιξη των διαπραγματεύσεων του Κυπριακού, επί εποχής Χριστόφια-Ταλάτ. Άρα, εφόσον η ίδια η Τουρκία δηλώνει ότι θα συνομιλήσει με το «νέο κράτος» που δεν μπορεί να είναι άλλο παρά η εξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, δηλαδή η ομόσπονδη Κύπρος, τότε δεν έχει να κάνει τίποτε παρά να συμβάλει στην επίλυση του Κυπριακού. Και το Κυπριακό δεν είναι μόνο η εσωτερική πτυχή του, στην οποία θα τα βρουν οι δύο ηγέτες (ελπίζουμε) στο διαμοιρασμό της εξουσίας, αλλά είναι και η εξωτερική που αφορά τις διεθνείς εγγυήσεις και τα θέματα ασφάλειας της ομόσπονδης Κύπρου. Θεμελιώδης προϋπόθεση είναι η Τουρκία να εγκαταλείψει την ομηροποίηση των Τουρκοκυπρίων, για δικούς της γεωπολιτικούς λόγους και επεκτατικές βλέψεις, να πάρει τα στρατεύματά της και να πάει στο σπίτι της… Αφήνοντας Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους να διαφεντεύουν τον τόπο και την κοινή τους πατρίδα.

46 χρόνια είναι πολλά, κύριε Τσαβούσογλου, για να κρατείτε μοιρασμένο ένα μικρό νησί σε «ελληνοκυπριακή διοίκηση» και «ψευδοκράτος». Ούτε οι Ελληνοκύπριοι ούτε οι Τουρκοκύπριοι είναι υπό κηδεμονία για να κρύβετε ένα διαρκές έγκλημα σε βάρος τους εν ονόματι των δικαιωμάτων τους. Το αντίθετο: Ελλληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι πολλές φορές σας έχουν διαμηνύσει: «Αϊσέ, έχουν τελειώσει οι διακοπές… Πάρτε τα μπογαλάκια σας και αφήστε μας ήσυχους. Ούτε τρόφιμοί σας είναι οι Τουρκοκύπριοι, ούτε υπηρέτες σας».

Η ΕΕ ελπίζουμε να μην κάνει ούτε ένα βήμα πίσω από την επιρροή της προς την Τουρκία. Άλλωστε η ΕΕ είναι πολλές χώρες μαζί απέναντι στην Τουρκία και αυτή η ισορροπία είναι μια πολύ σημαντική παράμετρος για να σπρώξει την Τουρκία στο τραπέζι του διαλόγου και να σβήσουν πολλές φωτιές στην Ανατολική Μεσόγειο -από το Καστελόριζο, την Κύπρο, τη Συρία μέχρι τη Λιβύη… Αποδείχθηκε ότι η ανοχή της τόσα χρόνια ήταν και το βούτυρο στο ψωμί του επεκτατισμού της Τουρκίας. Καιρός να αναλάβει τις ευθύνες της. Έμπρακτα.