Η ιστορία ενός επιζώντα

131

Της Άννας Μισιαούλη

Ο Μοχάµεντ Άνταµ Όγκα είναι ο µοναδικός επιζών από µια βάρκα στην οποία επέβαιναν δεκαπέντε άτοµα.

Κάθε ένας από αυτούς είχε πληρώσει σε διακινητή πέραν των 600 ευρώ για να τους µεταφέρει από τη Λιβύη στην Ευρώπη διά µέσου της πιο θανατηφόρας για πρόσφυγες και µετανάστες θάλασσα, τη Μεσόγειο.

Όπως διηγείται ο Μοχάµεντ, τα καύσιµα στη βάρκα που επέβαιναν εξαντλήθηκαν. Το ίδιο και το φαγητό και το νερό που είχαν µαζί τους. Μοναδικός επιζών ο ίδιος. Ανάµεσα στους δεκατέσσερις νεκρούς και µια έγκυος.

«Ήµασταν στη θάλασσα για 11 µέρες», αναφέρει σε µαρτυρία του που καταγράφει το BBC και οι Times of Malta. Όταν εξαντλήθηκε το πόσιµο νερό, «αρχίσαµε να πίνουµε θαλασσινό νερό. Μετά τις πέντε µέρες, πέθαναν δύο άτοµα. Μετά από αυτό, πέθαιναν δύο άτοµα κάθε µέρα».

Τον Μοχάµεντ εντόπισε σε νερά της Μάλτας και διέσωσε τη ∆ευτέρα που µας πέρασε ο στρατός της Μάλτας. «Ο θεός έστειλε τους Μαλτέζους να µε σώσουν», δήλωσε στους Times of Malta, ενώ υποβασταζόταν αφού ήταν πολύ αδύναµος για να περπατήσει.

Ο 38χρονος Μοχάµεντ, αυτοπροσδιορίζεται ως εξόριστος πολιτικός από την Αιθιοπία και πρώην αντάρτης του Οµοσπονδιακού Απελευθερωτικού Μετώπου. Αποφάσισε να ξεκινήσει αυτό το ταξίδι µετά από επαφή µε φίλους του από τη Γερµανία.

Όντας στη Λιβύη συναντήθηκε µε κάποιος από τη Σοµαλία, επονοµαζόµενο Ισµαήλ και µαζί διευθέτησαν τη µετάβασή του στην Ευρώπη µέσω ενός διακινητή. Ξεκίνησαν από µια παραλιακή πόλη της Λιβύης την 1η Αυγούστου. «Ο διακινητής µάς έδωσε ένα GPS και µας είπε πάµε στη Μάλτα» δήλωσε ο Μοχάµεντ.

Όπως µαρτυρεί, στο σκάφος επέβαιναν ένας άνδρας και µια έγκυος γυναίκα από την Γκάνα, δύο άνδρες από την Αιθιοπία και έντεκα Σοµαλοί. Περιγράφει µια εφιαλτική κατάσταση που έζησαν όταν εξαντλήθηκαν τα καύσιµα της βάρκας, καθώς προσπάθησαν µάταια να λάβουν βοήθεια από διερχόµενα πλοία και ελικόπτερα.

«Είδαµε πολλά σκάφη. Φωνάζαµε βοήθεια, κουνούσαµε τα χέρια, αλλά αυτά απλώς µας προσπερνούσαν. Ένα ελικόπτερο ήρθε και µετά απλώς έφυγε.»

Οι συνεπιβάτες του πέθαναν µέσα στη βάρκα. «Ήταν ζέστη. Ήµασταν χωρίς φαγητό και χωρίς νερό. Ο Ισµαήλ είπε ότι έπρεπε να ρίξουµε τα πτώµατα στη θάλασσα. Πήραµε τα πτώµατα και τα πετάξαµε στο νερό. Μύριζαν», περιγράφει.

Κάποια στιγµή ο Ισµαήλ απογοητεύτηκε και έριξε τα πάντα στο νερό, τα τηλέφωνα και το GPS και είπε στον Μοχάµεντ «Όλοι πέθαναν. Γιατί να ζήσουµε εµείς». Ο Μοχάµεντ του απάντησε: «Εγώ δεν θέλω να πεθάνω». Και τα κατάφερε. Πόσοι όµως άνθρωποι το καταφέρνουν; Ένα µεγάλο νεκροταφείο σωµάτων, ψυχών και ονείρων η Μεσόγειος.