Η μπουλντόζα

140
Ï Ðñüåäñïò ôçò Äçìïêñáôßáò êáé õðïøÞöéïò Íßêïò ÁíáóôáóéÜäçò êÜíåé äçëþóåéò ìåôÜ ôçí áíáêïßíùóç ôùí ôåëéêþí áðïôåëåóìÜôùí ôïõ ðñþôïõ ãýñïõ ôùí ðñïåäñéêþí åêëïãþí, ðïõ ôïí ïäçãïýí óôï äåýôåñï ãýñï, Ëåõêùóßá 28 Éáíïõáñßïõ 2018. ÊÕÐÅ/ÁÐÅ ÌÐÅ/ÊÁÔÉÁ ×ÑÉÓÔÏÄÏÕËÏÕ

της Νίκης Κουλέρμου

Δεν πιστεύω ότι οι πολίτες που ακούν τη δημόσια συζήτηση και ενημερώνονται για τις πολιτικές πράξεις της κυβέρνησης ΔΗΣΥ-Αναστασιάδη και ζουν στο πετσί τους τις συνέπειες αυτών των πράξεων -στα σχολεία, στα νοσοκομεία, στην ύπαιθρο, στην πόλη, στα χωράφια, στις σκαλωσιές, τα εργοστάσια- να μην έχουν αντιληφθεί ότι η μπουλντόζα της ισοπέδωσης του κράτους και της κοινωνίας όπως την ξέραμε, έχει ξεκινήσει και προχωρεί ακάθεκτη το έργο της κατεδάφισης…

Έχει ξεκινήσει από το 2013, αλλά κάποιοι (βασικά όσοι στήριζαν το άχαρο έργο του κουρέματος και της καταστροφής της οικονομίας για να σωθούν οι τράπεζες) τότε, επιμέριζαν τις ευθύνες και στους προηγούμενους…

Τώρα πρέπει όλοι να έχουν καταλάβει ότι και αυτό το γλειφιτζούρι συνθλίφθηκε κάτω από το βάρος της μπουλντόζας που οδηγεί ακάθεκτος ο κ. Αναστασιάδης….

Αντί Άνοιξη η κυβέρνηση Αναστασιάδη-ΔΗΣΥ έφερε βαρυχειμωνιά για την πλειοψηφία της κοινωνίας. Ό,τι κτίστηκε με αίμα και θυσίες του εργάτη της σκαλωσιάς και του γραφείου, της διανόησης και της σφύρας, ισοπεδώνεται σιγά-σιγά και με προγραμματισμό…

Ψηλό βιοτικό επίπεδο, απασχόληση, αξιοπρεπής εργασία με ό,τι αυτό σημαίνει έχουν εξαφανιστεί και τη θέση τους έχουν πάρει οι μισθοί και τα επιδόματα επιβίωσης, οι εργασιακές συνθήκες Μεσαίωνα, η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και η ανισορροπία κεφαλαίου-εργαζομένων…

Το πάνω χέρι έχουν οι λίγοι που ευνοήθηκαν από την αναδιανομή του πλούτου που άρχισε με το κούρεμα και συνεχίζεται κάθε μέρα με μεγάλες και μικρές πολιτικές πράξεις της κυβέρνησης.

Ακόμα και χθες ο μέγας Χάρης Γεωργιάδης μάς είπε το αμίμητο: «Με την εισήγηση της κυβέρνησης, το ΡΙΚ δεν θα χάσει ούτε ένα ευρώ, αφού το κράτος έχει τη δυνατότητα κάλυψης των ποσών που θα χάσει το Ίδρυμα από τον τερματισμό της πώλησης των εμπορικών διαφημίσεων».

Πέραν του ότι το Ίδρυμα από κρατικό έχει γίνει κυβερνητικό ο κ. Γεωργιάδης κοροϊδεύει ξεδιάντροπα τον φορολογούμενο που θα πάρει και άλλα από τα όσα συνεισφέρει για να τα δώσει στο ΡΙΚ για να μη χάσει από τον τερματισμό των διαφημίσεων…

Έλεος! Για κάφρους μάς περνούν;

Λοιπόν, έτσι που λέτε. Η αναδιανομή του πλούτου, αυτού που ανήκει στο δημόσιο και αυτού που παράγουμε εμείς οι κάφροι υπέρ των λίγων προνομιούχων, είναι το πρώτο επίτευγμα, το πρώτο πραγματικό success story για την κυβέρνηση. Για την κοινωνία είναι βέβαια ιστορία δυστυχίας…

Το δεύτερο είναι η προσπάθειά τους να εντάξουν στους «προνομιούχους» και κάποιες άλλες τάξεις εργαζομένων, όπως οι εκπαιδευτικοί, να «κόψουν λίπος», τάχατες, και προνόμια…

Για να το μοιράσουν και πάλι στους λίγους που ξέρουν να υπηρετούν. Και το κάνουν με περισσή επικοινωνιακή τέχνη ώστε να στρέψουν τη μια ομάδα εργαζομένων εναντίον της άλλης…

Στοχοποιώντας την πολυδιάσπαση των εργαζομένων και την τελική σύνθλιψή τους. Για να μη διεκδικούν τα δικαιώματά τους αλλά για να έρπουν και να λείχουν, προκειμένου να επιβιώσουν, και να ζει και να βασιλεύει η πελατειακή σχέση με τα κόμματα εξουσίας, η αναξιοκρατία και το ρουσφέτι και ο φαύλος κύκλος της αποσάθρωσης να συνεχίζεται.

Και είναι λυπηρό γιατί σ’ αυτή την προσπάθεια συνδράμουν και κάποιοι θεσμικοί αξιωματούχοι που έπρεπε να διατηρήσουν, αν μη τι άλλο, την ανεξαρτησία τους.

Προχωρώντας η μπουλντόζα της καταστροφής γίνεται ακόμα πιο αχόρταγη. Μέχρι που να βρεθούν οι δυνάμεις που θα την αναχαιτίσουν. Οι εργαζόμενοι είναι πολλοί. Και ενωμένοι είναι δυνατοί. Μπορούν να την αναχαιτίσουν. Δεν έχουν τίποτε να χάσουν παρά μόνο τις αλυσίδες τους.