Η στείρα άρνηση δεν μπορεί να είναι η καταληκτική μας λέξη

ΑΚΕΛ: Η απάντηση του Προέδρου στον Τ/κ ηγέτη πρέπει να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα

230
ΠτΔ – Συμβούλιο Αρχηγών Γραφεία Επαρχιακής Διοίκησης Λεμεσού, Κύπρος Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Νίκος Αναστασιάδης προεδρεύει συνεδρίας του Συμβουλίου Αρχηγών. Λεμεσός 16 Ιουλίου 2019
  • «Η αρνητική απάντηση στην πρόταση του Τ/κ ηγέτη θα πρέπει να συνοδεύεται με έκφραση ετοιμότητας για επανέναρξη της διαπραγματευτικής διαδικασίας»
  • «Να πράξετε τα δέοντα, έτσι ώστε ο ΟΗΕ να πειστεί ότι αυτή τη φορά η διαδικασία θα οδηγήσει σε πρόοδο που να έχει νόημα»
  • «Δεν θα έχετε δυσκολία να αποδεχθείτε τη δημιουργία Κοινού Ταμείου Υδρογονανθράκων αφού θα υπενθυμίσετε ότι έχει ήδη θεσπιστεί νομοθεσία για τέτοιο Ταμείο και μάλιστα χωρίς το δικαίωμα εκταμιεύσεων, ακριβώς λόγω της εκκρεμότητας του Κυπριακού»

Με εισηγήσεις που αν υιοθετηθούν μπορεί η απάντηση του Προέδρου Αναστασιάδη προς τον Τ/κ ηγέτη, Μουσταφά Ακιντζί, «να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά, ενώ στη χειρότερη περίπτωση θα πείσει διεθνώς για τις καλές προθέσεις μας και θα μεταφέρει την πίεση στην τουρκική πλευρά», τοποθετείται το ΑΚΕΛ στην επιστολή που απέστειλε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ημ. 18 Ιουλίου, με θέμα τη στάση της ελληνοκυπριακής πλευράς στην πρόταση Ακιντζί σχετικά με το φυσικό αέριο.

Όπως είναι γνωστό, το ΑΚΕΛ, τοποθετούμενο στο θέμα, είχε εκφράσει τη θέση ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν μπορεί απλά να απορρίψει την πρόταση, αλλά ότι πρέπει να απαντήσουμε με αντιπρόταση.

Ο Άντρος Κυπριανού στην επιστολή, μεταξύ άλλων, σημειώνει πως «η πρόταση Ακιντζί, η οποία προφανώς στηρίζεται από την Τουρκία, επιδεινώνει περαιτέρω την κατάσταση και αποπροσανατολίζει από το πραγματικό πρόβλημα, που εξακολουθεί να είναι η συνολική επίλυση του Κυπριακού…» Η πρόταση Ακιντζί πάσχει πρώτα και κύρια διότι αποσυνδέει το ζήτημα του φυσικού αερίου από τις προσπάθειες για λύση του Κυπριακού, σημειώνεται στην επιστολή. Αποσκοπεί στην «επίλυση» του ζητήματος των υδρογονανθράκων χωρίς να διαφαίνεται στον ορίζοντα οποιαδήποτε προοπτική για συνολική λύση. Αν αυτό γινόταν αποδεκτό, όχι μόνο θα οδηγούσε σε αχρήστευση του σημαντικού αυτού κινήτρου για να φτάσουμε σε λύση, αλλά θα λειτουργούσε και ως αντικίνητρο, εκτιμά το ΑΚΕΛ.

Στρατηγική συναντίληψη

Το ΑΚΕΛ θεωρεί πως η αρνητική απάντηση στην πρόταση του Τ/κ ηγέτη θα πρέπει να συνοδεύεται με έκφραση ετοιμότητας για επανέναρξη της διαπραγματευτικής διαδικασίας στη βάση του πλαισίου Γκουτιέρες από το σημείο που είχε μείνει στο Κραν Μοντανά, με διασταυρούμενη διαπραγμάτευση των έξι βασικών θεμάτων στα δύο διαφορετικά τραπέζια. «Στόχος θα πρέπει να είναι η κατάληξη σε στρατηγική συναντίληψη το συντομότερο, κάτι που ουσιαστικά θα ισοδυναμούσε με αντίστροφη μέτρηση για συνολική διευθέτηση». Το ΑΚΕΛ καλεί τον κ. Αναστασιάδη να προβληματιστεί «γιατί μέχρι στιγμής ο ΓΓ του ΟΗΕ δεν έχει πειστεί για τη βούληση της πλευράς μας και να πράξετε», τονίζει, «τα δέοντα, έτσι ώστε ο ΟΗΕ να πειστεί ότι αυτή τη φορά η διαδικασία θα οδηγήσει σε πρόοδο που να έχει νόημα», όπως ο ίδιος ο ΓΓ αναφέρει σε πρόσφατη έκθεσή του.

«Βεβαίως οι γεωτρήσεις της Τουρκίας δυσχεραίνουν αυτό το στόχο, αλλά είμαστε ακράδαντα πεπεισμένοι ότι αν πειστεί ο ΓΓ, τότε η Τουρκία είτε θα βρει τρόπο τουλάχιστον να αναστείλει τις προκλήσεις και να δώσει χώρο και χρόνο στις συνομιλίες, είτε θα μείνει η ίδια εκτεθειμένη», επισημαίνει το ΑΚΕΛ.

Στην ίδια επιστολή, το ΑΚΕΛ καλεί τον Πρόεδρο στην απάντησή του να κάνει κινήσεις προς την κατεύθυνση της αντιμετώπισης κάποιων ανησυχιών των Τ/κ και της Τουρκίας για τα θέματα του φυσικού αερίου, «χωρίς φυσικά να ξεπερνάτε τις κόκκινες γραμμές μας. Θα μπορούσατε να διακηρύξετε ότι αν επιτευχθεί η στρατηγική συναντίληψη, κάτι που στην πράξη θα καταστήσει αναπόδραστη τη συνολική λύση, τότε μπορεί να συζητηθεί το ζήτημα της εμπλοκής των Τ/κ στα θέματα του φυσικού αερίου. Αυτό απαντά στο επίμονο αίτημα τους για συνδιαχείριση ανεξάρτητα από τη λύση, ενώ ταυτόχρονα δεν εξουδετερώνει την καταλυτική επίδραση του εν λόγω ζητήματος στην προσπάθεια για λύση. Πέραν τούτου, αν όλοι εννοούμε αυτό που λέμε για συνέχιση των συνομιλιών από εκεί που είχαν μείνει, είναι φανερό ότι σε σύντομο διάστημα θα διαφανεί κατά πόσο είναι εφικτή η κατάληξη ή όχι».

Ο Α. Κυπριανού υπενθυμίζει τη στάση του ΑΚΕΛ κατά την τελευταία συνεδρία του Συμβουλίου Αρχηγών, σύμφωνα με την οποία η πρόταση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Από εκεί και πέρα, όμως, υποδεικνύει, «οφείλουμε να επισημάνουμε ότι ιδιαίτερα μέσα στις σημερινές άκρως δυσμενείς συνθήκες η στείρα άρνηση δεν μπορεί να είναι η καταληκτική μας λέξη. «Η απόρριψη της πρότασης πρέπει απαραίτητα να συνοδεύεται με αντιπρόταση της ελληνοκυπριακής πλευράς.

Αμετάθετος στόχος και ύψιστη προτεραιότητά μας πρέπει να είναι η λύση του Κυπριακού εντός του συμφωνημένου πλαισίου. Από το 1974 έχουμε συναποφασίσει ότι ο μόνος τρόπος επιδίωξης λύσης του Κυπριακού είναι η διεξαγωγή ουσιαστικών διαπραγματεύσεων. Ως εκ τούτου, αυτή η παράμετρος χρειάζεται να συνυπολογιστεί όταν αποφασίζουμε για το θέμα. Είναι πεποίθηση μας ότι το ζήτημα του φυσικού αερίου μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί ως κίνητρο για τη λύση. Ανεξάρτητα από τις καλά γνωστές απόψεις της ελληνοκυπριακής πλευράς ότι αποκλειστικός υπαίτιος για το παρατεταμένο αδιέξοδο είναι η Τουρκία, δυστυχώς ο ΓΓ των Ηνωμένων Εθνών έχει διαφορετική άποψη, όπως τη διατυπώνει σε εκθέσεις του που υποβλήθηκαν μετά το ναυάγιο του Κραν Μοντανά: θεωρεί ότι και οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις είχαν θετική συμβολή στο μείζον ζήτημα της ασφάλειας και των εγγυήσεων και ότι η ευθύνη για το ναυάγιο ανήκει στους δύο ηγέτες».

Ανησυχητικές οι εξελίξεις στην τ/κ κοινότητα

Την ίδια στιγμή το ΑΚΕΛ ανησυχούν οι εξελίξεις στην τ/κ κοινότητα. «Το παρατεταμένο αδιέξοδο, καθώς και η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, δεν βοηθά τις δυνάμεις που επιθυμούν λύση στο συμφωνημένο πλαίσιο και ενισχύει όσους επιδιώκουν λύση δύο κρατών. Αυτό απομακρύνει ακόμα περισσότερο την προοπτική της λύσης και μας φέρνει πιο κοντά στην οριστική διχοτόμηση. Η ιστορία του Κυπριακού από το 1974 και μετά καταδεικνύει ότι τα πιο σοβαρά τετελεσμένα προκύπτουν σε περιόδους διαπραγματευτικού κενού. Πόσο μάλλον που αυτή τη φορά ο ΓΓ του ΟΗΕ απάλλαξε την Τουρκία από τις ευθύνες της. Ήταν, λοιπόν, αναμενόμενο ότι η συνέχιση του αδιεξόδου θα οδηγούσε κάποια στιγμή σε νέα απαράδεκτα τετελεσμένα, τα οποία σήμερα έχουμε μπροστά μας», τονίζει το ΑΚΕΛ.

«Αναφορικά με τα κίνητρα προς την τουρκοκυπριακή κοινότητα, θα πρέπει να επαναβεβαιωθούν οι συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ που επαναβεβαιώθηκαν από Εσάς και τον κ. Ακιντζί για τις θαλάσσιες ζώνες, τους φυσικούς πόρους και το διαμοιρασμό των ομοσπονδιακών εσόδων. Αυτές στην πραγματικότητα θα επιλύσουν το ζήτημα του φυσικού αερίου ταυτόχρονα με τη λύση του Κυπριακού», τονίζει ο Άντρος Κυπριανού στην επιστολή του προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. «Μια κίνηση που δεν θα άφηνε αδιάφορη την Τουρκία είναι μια δέσμευση ότι είμαστε έτοιμοι, μετά τη λύση του Κυπριακού, η ομοσπονδιακή Κύπρος και η Τουρκία να αρχίσουν συνομιλίες για οριοθέτηση στη βάση του Δικαίου της Θάλασσας. Και ότι ανεξάρτητα από την πορεία αυτής της διαπραγμάτευσης, η ομοσπονδιακή Κύπρος και η Τουρκία θα αρχίσουν συνομιλίες για σύναψη αμοιβαία επωφελούς συμφωνίας για μεταφορά φυσικού αερίου προς την Τουρκία με αγωγό, είτε για δική της χρήση είτε για μεταφορά προς άλλους προορισμούς», τονίζεται στην επιστολή.

Ο Α. Κυπριανού τονίζει ακόμα στον Πρόεδρο πως στην απάντηση «δεν θα έχετε δυσκολία να αποδεχθείτε τη δημιουργία Κοινού Ταμείου Υδρογονανθράκων, αφού θα υπενθυμίσετε ότι έχει ήδη θεσπιστεί νομοθεσία για τέτοιο Ταμείο και μάλιστα χωρίς το δικαίωμα εκταμιεύσεων, ακριβώς λόγω της εκκρεμότητας του Κυπριακού. Όπως και το να υπενθυμίσετε ότι με τη λύση του Κυπριακού η τ/κ κοινότητα θα έχει λόγο στα θέματα υδρογονανθράκων λόγω της αποτελεσματικής συμμετοχής της στα όργανα και τις αποφάσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Πιστεύουμε ότι οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι επιβάλλεται η από μέρους σας επαναβεβαίωση της σύγκλισης για μια θετική ψήφο στο Υπουργικό Συμβούλιο και όχι η εμμονή σε συρρίκνωσή της, περιλαμβανομένων μάλιστα των θεμάτων που αφορούν στους υδρογονάνθρακες. Θα μπορούσατε επίσης να επαναβεβαιώσετε τη σύγκλιση ότι τα θέματα των υδρογονανθράκων θα περιλαμβάνονται σε εκείνα που θα απαιτούνται ειδικές πλειοψηφίες στη Γερουσία», γράφει στην επιστολή του το ΑΚΕΛ.