Η τόλμη της Ντοούς και η αλήθεια της αντιμέτωπη με την υποκρισία



Γράφει: Μαρία Φράγκου

Θαυμάσαμε το θάρρος της να αρνηθεί τον λεγόμενο νενομισμένο όρκο στη λεγόμενη βουλή πριν από ενάμιση χρόνο. Και να φτιάξει το δικό της, με τον οποίο αναδείκνυε και υποστήριζε την πατρίδα της, την Κύπρο, και όλα τα παιδιά της, ανεξαρτήτως ποια γλώσσα μιλούν, σε ποιο θεό πιστεύουν, ποιο σεξουαλικό προσανατολισμό επιλέγουν.

Η Ντοούς Ντεριά υπερασπίστηκε την ομόσπονδη Κύπρο και προς αυτή την κατεύθυνση ορκίστηκε να εργαστεί. Η Ντοούς αμφισβήτησε το «κράτος» και τις «δομές» που εγκαθίδρυσε η Τουρκία στα κατεχόμενα, αντέδρασε στην κηδεμονία της Αγκυρας και στη συνεχή προσπάθεια επιβολής πολιτικών και πρακτικών από μέρους των εκάστοτε κρατούντων στην Τουρκία στο μόρφωμα που δημιούργησαν από το 1983 στο βόρειο μέρος της Κύπρου.

Την Ντοούς Ντεριά τη χειροκροτήσαμε όλοι στην ε/κ κοινότητα. Αλλοι γιατί πιστεύουμε στον αγώνα της, που είναι και δικός μας αγώνας για να καταστήσουμε την Κύπρο επανενωμένη και το λαό της ενωμένο. Την χειροκρότησαν, όμως, κι αυτοί που εκκινούν από αλλού και καταλήγουν σε πολιτικές, συμπεριφορές και πρακτικές που καμία σχέση δεν έχουν με τα πιστεύω και τον αγώνα της Τ/κ πολιτικού και όλων όσοι συμπορεύονται μαζί της.

Φτάνει που τα’ βαλε με το ψευδοκράτος, έστω και μια ψευδοβουλευτής… κι αυτό θρέφει τον υπερφίαλο πατριωτισμό τους. Και δεν θέλουν να καταλάβουν ότι η Ντοούς Ντεριά με τις πράξεις και τις ενέργειές της το στόχο της επανενωμένης Κύπρου υπηρετεί. Και σε καμιά περίπτωση δεν το κάνει γιατί θέλει να απαξιώσει τους Τ/κ συμπατριώτες της και την ιστορία της κοινότητάς της. Επειδή η Ντοούς -και άλλοι τολμηροί συμπατριώτες μας Τ/κ- λένε τα πράγματα με το όνομά τους -κατοχική δύναμη η Τουρκία, επιβάλλεται η Αγκυρα- είναι αρκετό για αυτούς να πιστεύουν ότι δικαιώνονται οι εθνικιστικές, σοβινιστικές και μισαλλόδοξες απόψεις τους.

Αυτές τις μέρες η Ντοούς Ντεριά έγινε πάλι πρόσωπο της επικαιρότητας. Γιατί είπε μια αλήθεια. «Δεν είναι μόνο οι Τ/κ που έχασαν στην Κύπρο. Εχασαν και οι Ε/κ, οι Αρμένιοι και οι Μαρωνίτες. Εκδιώχθηκαν από τα σπίτια και τις περιουσίες τους, βιάστηκαν…».

Και πάλι την χειροκροτήσαμε στην ε/κ κοινότητα και πάλι την χλεύασαν, την απαξίωσαν και την απείλησαν στην τ/κ κοινότητα. Οι πρώτοι γιατί είπε πράγματα που μας δικαιώνουν και οι δεύτεροι γιατί είπε αλήθειες που τους προσβάλλουν…
Ενα είναι το σίγουρο. Η αλήθεια της Ντοούς Ντεριά. Η τόλμη της. Ο πόνος της. Και ο σεβασμός της προς όλους τους συμπατριώτες. Ε/κ, Μαρωνίτες, Αρμένιους αλλά και Τ/κ. Γιατί η παραδοχή της αλήθειας είναι το ζητούμενο. Και το κάνει αυτό η Ντοούς.

Πόσοι από εμάς στην ε/κ κοινότητα αποδέχονται αλήθειες σαν αυτήν που ακούσαμε από την Τ/κ πολιτικό; Πόσοι Ε/κ αρνούνται πεισματικά, ακόμα και σήμερα, να παραδεχθούν πως ποτέ δεν συμπεριφερθήκαμε ισότιμα στους Τ/κ συμπατριώτες μας, αλλά τους είχαμε πάντα πατημένους στο λαιμό; Ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας τους αντιμετωπίζαμε. Πόσοι έχουν το θάρρος και τη δύναμη να παραδεχθούν τα εγκλήματα, τους φόνους Τ/κ που οι υπερπατριώτες διέπραξαν; Πόσοι ανέχονται να ακούν για πηγάδια, για μπανιέρες βαμμένες με το αίμα των Τ/κ;

Η αλήθεια της Ντεριά είναι δεδομένη. Δεδομένη είναι και η υποκρισία μας. Γιατί στην Ντοούς Ντεριά και την κάθε Ντοούς Ντεριά ο σεβασμός μας πρέπει να είναι δεδομένος. Για τους σωστούς λόγους. Και άμα βρούμε όλοι το θάρρος, και στη μια και στην άλλη κοινότητα, να παραδεχθούμε τα λάθη, τις παραλείψεις και τα εγκλήματά μας, θα την εκτιμήσουμε όλοι για τους ίδιους λόγους.