Η βία κατά γυναικών η πιο διαδεδομένη παραβίαση

18

Της Κάλιας Ανδρέου

Τα σοβαρά πλήγματα που δέχονται τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι θέμα διαχρονικό. Δεν είναι κάτι που άρχισε να συζητείται ή να προκαλεί ανησυχία πρόσφατα. Τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατούνται κάθε μέρα. Εντούτοις, την ανησυχία του για τις επιθέσεις εναντίον των ανθρώπινων δικαιωμάτων εξέφρασε προχθές ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, δίνοντας έμφαση μάλιστα και στα ανησυχητικά επίπεδα γυναικοκτονιών.

Για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα για τις γυναικοκτονίες, αρκεί μια αναζήτηση στο διαδίκτυο. Στη χώρα μας είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια φαίνεται ο αριθμός γυναικοκτονιών να αυξάνεται με θύτες πρώην ή νυν, ή εν διαστάσει συζύγους. Eπιπρόσθετα, ο κ. Γκουτέρες εξέφρασε επίσης την ανησυχία του για «τον περιορισμό των δικαιωμάτων των γυναικών, τον ανησυχητικό αριθμό γυναικοκτονιών, τις επιθέσεις εναντίον υπέρμαχων των δικαιωμάτων των γυναικών και τους νόμους και τις πολιτικές που διαιωνίζουν την υποταγή και τον αποκλεισμό» των γυναικών. «Η βία εναντίον των γυναικών και των κοριτσιών είναι η πιο διαδεδομένη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», είπε. Ενώ υπογράμμισε ότι «οι δημοσιογράφοι, οι υπέρμαχοι των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και οι οικολόγοι ακτιβιστές -κυρίως οι γυναίκες- γίνονται στόχος ολοένα και περισσότερων απειλών, τη στιγμή μάλιστα που η δράση τους είναι απαραίτητη για την άσκηση της δικαιοσύνης». Και τι κάνουμε εμείς γι’ αυτό; Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, που αφορούν δολοφονίες γυναικών, μετατρέπουμε τη γυναικοκτονία ως γεγονός σε «έγκλημα πάθους» ή «αγάπης».

Συνειδητά ή ασυνείδητα, απενοχοποιούμε τον θύτη/δράστη, έχοντας την τάση να θέλουμε να δημιουργήσουμε μια ιστορία δήθεν «αγάπης» με… «άσχημο» τέλος. Παλαιότερα, τα εγκλήματα ενάντια των γυναικών συγκαλύπτονταν από εγκλήματα δήθεν «τιμής». Η πρόσφατη ιστορία δεν φαίνεται να διαφέρει και πολύ από την παλιά, αν πάρουμε για παράδειγμα δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για εγκλήματα «πάθους». Μάλλον, δεν είναι τυχαία η τάση αυτή που επικρατεί.

Αν πάρουμε για παράδειγμα το πώς οι μονοθεϊστικές θρησκείες βλέπουν τις γυναίκες, θα κατανοήσουμε καλύτερα ότι αυτός ο αντίκτυπος υπάρχει και στην κοινωνία. Και αυτό συμβαίνει προφανώς επειδή η όποια θρησκεία στηρίζεται στην άποψη ότι οι γυναίκες είναι κατώτερες και ότι μπορούν να «ελεγχθούν» μέσω της έμφυλης βίας. Αυτό κι αν είναι απόδειξη ότι οι κοινωνίες είναι βασισμένες σε απαρχαιωμένες αντιλήψεις κατά τις οποίες οι γυναίκες είναι δούλες, ενώ θεωρούνται εργαλείο ευχαρίστησης του άντρα. Αυτά θα μπορούσαν να κωδικοποιηθούν -απλά- ως έμφυλα στερεότυπα. Η γυναικοκτονία είναι η πιο ακραία μορφή έμφυλης και σεξιστικής βίας, η οποία σαφώς και θα μπορούσε εύλογα να πει κάποιος ότι πηγάζει εκ των θρησκειών. Υ.Γ. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας «γυναικοκτονία» είναι ο φόνος εκ προμελέτης μιας γυναίκας επειδή είναι γυναίκα.