Ιδρώτας και ξύλο στην παραλία

Του Δημήτρη Παλμύρη

 

Μια χαρά επιτυχημένη είναι η συνταγή. Ξύλο στον πολίτη Α και ικανοποίηση των επιστολών των πολιτών ΑΑ. Γιατί στην ουσία η όλη διαχείριση της πανδημίας σε αυτή τη συνταγή βασίστηκε. Έστω όμως ότι δεν θα μπορούσαμε με τέτοιες υποδομές και σε τέτοιες κοινωνικές συνθήκες να βασιστούμε και σε κάτι άλλο. Το πρόβλημα είναι πως τώρα οδηγούμαστε στην πιο επικίνδυνη φάση της γνωριμίας μας με την πανδημία -αυτή που θα πρέπει να βρούμε τρόπο να ζούμε μαζί της- και το μόνο που μάθαμε ώς τώρα είναι πως το ξύλο κοστίζει λιγότερο από τις υποδομές και την κρατική πρόνοια.

Περί αυτού πρόκειται λοιπόν όταν παρακολουθούμε βιντεάκια με αστυνομικούς να κάνουν γκανγκστερικές συλλήψεις σε «επικίνδυνους» για τον κοινωνικό ιστό «ταραχοποιούς» με μαγιό στην παραλία. Τέτοια περιστατικά προκαλούν στο διαδίκτυο την οργάνωση αντίπαλων στρατοπέδων: Από τη μία αυτών που δεν θέλουν να βλέπουν την αστυνομία να έχει τέτοιες εξουσίες. Που δεν θέλουν το όργανο της τάξεως να θεωρεί αντρίλα το να κυλιέται με κατασταλτικό πάθος στην άμμο αγκαλιά με ατίθασα και απείθαρχα αρσενικά. Από την άλλη, υπάρχουν και αυτοί που τη βρίσκουν με το νόμο και την τάξη και απαιτούν από την εξουσία να είναι αυστηρή και σκληρή με τους παραβάτες, ούτως ώστε να δικαιώνονται. Να ανταμείβεται έμμεσα η δική τους υποτακτικότητα.

Τέλος πάντων, κοινωνικά γούστα είναι αυτά. Όσοι έχουν περισσότερα να διασφαλίσουν, περισσότερα να τους δένουν, καριέρες να προσβλέπουν, θεωρούν την επιβολή της τάξης αναγκαίο όρο διασφάλισης της κανονικότητας που τους δίνει νόημα. Ακριβώς τέτοιο σκοπό πρέπει να έχει και η εξουσία: να τους τιμωρεί μόνο όταν είναι άτακτοι. Ωστόσο υπάρχουν και αυτοί που η κανονικότητά τους είναι η αταξία, το πέταγμα από παλιοδουλειά σε παλιοδουλειά, που δεν τους ανήκουν πολλά και έτσι δεν ανήκουν και σε πολλά. Αυτοί νιώθουν πως ούτως ή άλλως βρίσκονται συνέχεια σε τιμωρία. Τι πειράζει ακόμη μία;

Όμως η εξουσία καμία φορά γελιέται και ξεχνά να κάνει τη διάκριση. Μπορεί κάποτε να συλλάβει κάποιον πράγματι ατίθασο που την εξύβρισε. Μπορεί όμως κάποτε να συλλάβει και τον πειθαρχημένο που θεώρησε πως τα πιστοποιητικά φιλήσυχου βίου τού δίνουν δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί για την υπέρμετρη βία προς τον πρώτο! Λάθος! Η εξουσία θα αποφασίσει και θα ορίσει τι είναι «εύλογη» διαμαρτυρία, «εύλογο» χρονικό διάστημα, «εύλογη» απόσταση από το σπίτι σου, «εύλογη» Φιλιππινέζα μπροστά από «μαχαζί».

Γι’ αυτό ακόμη και όταν είμαστε φιλήσυχοι και πειθαρχημένοι και γλυκούληδες πολίτες, καλό είναι να φοβόμαστε πάρα πολύ όταν διευρύνεται το δικαίωμα στην εξουσία να αποφασίζει τελικά τι είναι ησυχία, τι πειθαρχία και τι γλύκα!

Γιατί είναι πολύ επικίνδυνο η εξουσία αυτή να αποθρασυνθεί. Ειδικότερα όταν Υπουργοί, που θα διεκδικούσαν ρόλο χουντικού χωροφύλακα, πουλάνε κατασταλτική μαγκιά στις τηλεοράσεις. Φυσικά και αυτούς η μαγκιά ως εκεί που τους παίρνει. Γιατί όταν τους στείλει η πραγματική εξουσία καμιά επιστολή και τους διατάξει, τότε δεν έχει αντριλίκια. Τότε ανοίγουν τα σχολεία. Και η μόνη αίσθηση εξουσίας που τους μένει είναι το ξύλο στις παραλίες.

Οι ειδήσεις από την Κύπρο και τον κόσμο και όλη η επικαιρότητα στο dialogos.com.cy. Ακολουθήστε μας και στο Google News