Ήλθε… καθοδήγησε και απήλθε

Του Γιάννη Κακαρή

 

Ήλθε… καθοδήγησε και απήλθε ο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Μάικ Πομπέο. Και φυσικά δεν μας είπε κάτι καινούργιο. Ήθελε μόνο να βεβαιωθεί ότι η πλήρης αμερικανοποίηση της Κυπριακής Δημοκρατίας συνεχίζεται κανονικά και ότι τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή εξυπηρετούνται.

Εξάλλου είναι εμφανές ότι όλο και πιο βαθιά εμπλέκεται η Κύπρος στα ιμπεριαλιστικά σχέδια στην περιοχή, αφού τα τελευταία χρόνια η χώρα μας έχει προσδεθεί πλήρως στο αμερικανονο-νατοϊκό άρμα. Όλες αυτές οι αλλαγές που έγιναν δεν χωράνε καμία αμφιβολία, απλά έγιναν στα μουλωχτά για να μην υπάρξουν έντονες αντιδράσεις. Κάτι σαν τη συγκατοίκηση ενός ζευγαριού που δεν οδηγείται σε γάμο.

Όπως είπε χαρακτηριστικά ο «υπουργός αποικιών» Μάικ Πομπέο, «η σχέση μας δεν υπήρξε ποτέ άλλοτε καλύτερη και είμαι περήφανος για αυτό», σημειώνοντας ότι «η συνεργασία σε θέματα ασφάλειας έχει σημασία ολοένα και περισσότερο, καθώς βλέπουμε έθνη που δεν μοιράζονται τις αξίες μας να προσπαθούν να αποκτήσουν ερείσματα στην περιοχή».

Οι πιο σημαντικές από τις αποφάσεις που έλαβαν πρόσφατα οι ΗΠΑ και που επιβεβαιώνουν την επικίνδυνη πορεία που ακολουθούμε ως Κύπρος είναι ο Νόμος Ρούμπιο-Μενέντεζ, που μας αναγκάζει να διακόψουμε τις σχέσεις μας με τη Ρωσία και όποιον άλλον ανταγωνιστή των ΗΠΑ, η προσωρινή άρση του εμπάργκο όπλων, η δημιουργία εκπαιδευτικού κέντρου στην Κύπρο με χρηματοδότηση των ΗΠΑ, αλλά και η συμμετοχή αξιωματικών της ΕΦ στο στρατιωτικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα των ΗΠΑ «IMET». Αυτό το πρόγραμμα αποτελεί ένα βήμα προώθησης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και παρέχει βοήθεια στις ένοπλες δυνάμεις ξένων χωρών για υποστήριξη επιχειρήσεων που συμβάλλουν σε μια διεθνή συμμαχική δράση, η οποία καθορίζεται από τον υπουργό των ΗΠΑ, ώστε να είναι προς το εθνικό συμφέρον τους. Αν ακόμη διερωτάστε, ρίξτε μία ματιά στην πρόσφατη ιστορία των χωρών της Λατινικής Αμερικής.

Το ζήτημα όμως δεν είναι με ποιον πρέπει να είμαστε ούτε, αν θα είμαστε πότε με τον ένα και πότε με τον άλλο. Αυτό που έχει ανάγκη ο κυπριακός λαός είναι να μην είμαστε με καμία από τις αντιμαχόμενες πλευρές. Δεν πρέπει να συμμετέχουμε στους ανταγωνισμούς που έχουν οι ΗΠΑ με τη Ρωσία στην περιοχή αλλά και την Κίνα.

Αυτό που έχει ανάγκη η περιοχή είναι η αλληλεγγύη μεταξύ των λαών που παλεύουν καθημερινά για να υπερασπιστούν τα δικαιώματα και την ελευθερία τους. Δεν πρέπει για κανένα λόγο να βάζουμε τα δικά μας συμφέροντα δίπλα από αυτά των Αμερικανών, οι οποίοι έχουν άριστες σχέσεις με επεμβάσεις στην περιοχή και τη λεγόμενη «αποσταθεροποίηση». Έτσι και αλλιώς τα συμφέροντά μας δεν μπορούν να ταυτιστούν. Αλήθεια, ποια μπορεί να είναι τα κοινά συμφέροντα της Κύπρου και των ΗΠΑ; Το αιματοκύλισμα των γειτονικών λαών και το ξαναμοίρασμα των επιρροών, ή η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων; Εξάλλου αυτός είναι ο λόγος που βρίσκεται η χώρα μας στη σημερινή κατάσταση.