Και ο πόνος δικός μας και ο θρήνος…

81

Πριν δυόμισι χρόνια ήταν οι εικόνες από τα μέτωπα της φωτιάς στη Σολιά… Συγκλονιστικές. Σου έκαιγαν τα σωθικά. Προχθές ήταν οι εικόνες από τις πλημμύρες. Στην Κερύνεια. Το ίδιο συγκλονιστικές. Κι έκλαιγε η ψυχή σου.

Σε ένα τόπο έκτασης 9,251 km² συντελείται ένα κακό στη μια πλευρά, συντελείται άλλο κακό στην άλλη και ο πόνος ενώνει. Αλλά την ίδια ώρα, ανήμποροι οι άνθρωποι και της μιας και της άλλης πλευράς να βοηθήσουν. Ένας πόνος τόσο οξύς, αλλά να μην μπορείς να τον απαλύνεις…

Βαθιά πολύ η πληγή στο σώμα της Κύπρου. Κι αυτή την πληγή την νιώθουμε να αιμορραγεί. Και αντί να την επουλώσουμε, την κάνουμε ακόμα πιο βαθιά. Χαράσσουμε το μαχαίρι ακόμα πιο βαθιά να φτάσει ως την καρδιά, λες και με τον αφανισμό της μιας ή της άλλης πλευράς ο πόνος θα γιατρέψει… Έτσι μπορεί να σκέφτονται οι λιγότεροι και στη μια και στην άλλη πλευρά, μα το κακό που κάνουν είναι δυσανάλογα μεγάλο.

Το 2016 καίγονταν τα σωθικά των Τ/κ συμπατριωτών μας που έβλεπαν τη Σολιά να καίγεται. Προχθές σπάραζε η δική μας καρδιά από τον πόνο για τη φυσική καταστροφή στο άλλο μισό της πατρίδας μας, το θάνατο νέων ανθρώπων, τις καταστροφές… Ανήμποροι και στη μια και στην άλλη περίπτωση να τρέξουμε για βοήθεια, για συμπαράσταση.

Αυτός ο τόπος μάς χρειάζεται όλους. Και στο κακό και στο καλό. Και στη χαρά και στη λύπη. Γιατί είναι κοινός ο πόνος. Κι άμα ο πόνος είναι κοινός, κοινός είναι και ο θρήνος.

Όταν καίγεται ο Πενταδάκτυλος, όταν καίγεται το Τρόοδος, καίγεται όλο το νησί. Και το πένθος είναι καθολικό. Όταν «πνίγεται» η Κερύνεια, όταν «πνίγεται» η Λάρνακα, «πνίγεται» όλο το νησί.

Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που η βοήθεια και η συμπαράσταση θα έπρεπε να είναι πράξεις αυτονόητες, όπως συμβαίνει σε κάθε κανονική χώρα, στη δική μας παρεμβάλλονται εμπόδια. Σε αυτή τη δύσκολη στιγμή που μια σταλιά τόπος καίγεται ή πνίγεται από τη νεροποντή, το πολιτικό πρόβλημα εμποδίζει τη βοήθεια της μιας κοινότητας προς την άλλη… Κι αυτό πληγώνει πολύ. Πληγώνει κάθε προοδευτικά σκεπτόμενο άνθρωπο. Πληγώνει όλους όσοι επενδύουν στην προοπτική της λύσης, όλους όσοι προσδοκούν στη λύση και στην επανένωση της πατρίδας μας. Την ώρα του θρήνου είσαι δίπλα σ’ αυτόν που θρηνεί…