Και το νερό µετέτρεψαν σε εµπόρευµα…

    162

    Της Έλπις Γεωργίου

    Οι εκθέσεις είναι καταπέλτης! Τα στοιχεία τροµάζουν! Οι ευθύνες βοούν! Ο λόγος για το νερό. Σύµφωνα µε υπολογισµούς του ΟΗΕ, έως το 2035 το 40% του παγκόσµιου πληθυσµού θα ζει σε συνθήκες λειψυδρίας.

    Η αύξηση του αριθµού των ανθρώπων και η άνοδος της βιοµηχανοποίησης θα αυξήσουν τις ανάγκες νερού διεθνώς κατά 55% έως το 2050, σε σχέση µε τις σηµερινές ποσότητες. Πριν λίγες µέρες δόθηκε στη δηµοσιότητα έρευνα του Ινστιτούτου «The World Resources» για το νερό σε παγκόσµια κλίµακα. Σχεδόν το ένα τέταρτο του παγκόσµιου πληθυσµού που κατοικεί σε 17 χώρες, αντιµετωπίζει τεράστια προβλήµατα πρόσβασης σε καθαρό νερό λόγω της λειψυδρίας.

    Οι 17 χώρες είναι το Κατάρ, το Ισραήλ, ο Λίβανος, το Ιράν, η Ιορδανία, η Λιβύη, το Κουβέιτ, η Σαουδική Αραβία, η Ερυθραία, τα Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα, το Σαν Μαρίνο, το Μπαχρέιν, η Ινδία, το Πακιστάν, το Τουρκµενιστάν, το Οµάν και η Μποτσουάνα. Πέρσι είχε λάβει χώρα η «∆ιεθνής Συνδιάσκεψη Νερού 2018» στο Παρίσι µε το σύνθηµα «Το νερό συναντάει τα χρήµατα» και  µε την υποσηµείωση πως το δηµόσιο συναντάει τον ιδιωτικό τοµέα και οι επιχειρήσεις τις ευκαιρίες. Χρειάζεται όλοι να κατανοήσουµε ότι ακόµη και αυτό το βασικό αγαθό που λέγεται νερό και είναι δηµόσιος πλούτος που κανονικά έπρεπε να ανήκει στο λαό, τυγχάνει εκµετάλλευσης από το κεφάλαιο και τις πολυεθνικές.

    Και θα εξηγήσω τι εννοώ…

    Ο οργανωτής όλων των διεθνών φόρουµ για το νερό είναι το Παγκόσµιο Συµβούλιο Ύδατος, στο οποίο εκτιµάται ότι συµµετέχουν 323 εκπρόσωποι από τους τοµείς της οικονοµίας, της επιστήµης, των τοπικών κυβερνήσεων, των ιδιωτικών τραπεζών, της Παγκόσµιας Τράπεζας, καθώς επίσης διαφόρων στρατιωτικών δεξαµενών σκέψης.

    Οι επικεφαλής των πολυεθνικών επιχειρήσεων εκπροσωπούνται µε ποσοστό 30%, ενώ οι κοινωνίες µόλις µε 17%. Στους ισχυρότερους παίκτες ανήκουν ενεργειακοί κολοσσοί, πολυεθνικές τροφίµων και ποτών. Τα φόρουµ αυτά πιέζουν για µία εκ νέου ερµηνεία της χρήσης του νερού. Συγκεκριµένα επειδή αυξάνεται η λειψυδρία, απαιτούν να πάψει να θεωρείται το νερό ως ένα αγαθό που διατίθεται ελεύθερα στους ανθρώπους, αλλά ως ένα εµπόρευµα µε την έννοια ότι θα µπορεί να γίνεται η εµπορική εκµετάλλευσή του. Για να κατανοήσουµε όλοι τι συµβαίνει γύρω µας, αξίζει να αναφερθεί ότι µόνο το εµπόριο µεταλλικού νερού είχε τζίρο παγκοσµίως 80 δισεκατοµµύρια δολάρια (στοιχεία που υπάρχουν για το 2017).

    Επίσης µε βάση τα στοιχεία που υπάρχουν µόλις το 3% των υδάτινων αποθεµάτων του πλανήτη είναι στη διάθεση των ανθρώπων και των ζώων ως πόσιµο νερό. 2 δισεκατοµµύρια άνθρωποι δεν έχουν άµεση πρόσβαση σε πόσιµο νερό. 844 εκατοµµύρια ταξιδεύουν περισσότερα από 30 λεπτά την ηµέρα για να βρουν ένα ποτάµι ή µια πηγή, όπου µερικές φορές το νερό είναι µολυσµένο και πεθαίνουν!