Καμία ευαισθησία, καμία επιστημοσύνη

Του Γιάννη Κακαρή

 

Οι τραγικοί χειρισμοί σε μια σειρά περιπτώσεων που δημιουργήθηκαν λόγω του κορονοϊού και της επιστροφής στην καθημερινότητα, από την κυβέρνηση, θα μπορούσαν να ξεπεραστούν εν μέρει. Ωστόσο η χθεσινή άρνηση στα παιδιά με ειδικές ανάγκες να πάνε κανονικά στα σχολεία είναι αξεπέραστη.

Τα παιδιά αυτά χρειάζονται να νιώσουν ότι αποτελούν μέρος αυτής της κοινωνίας. Περισσότερο όμως χρειάζονται πράξεις και όχι λόγια ή λύπηση. Υποτίθεται ότι η κυβέρνηση, το κράτος και η κοινωνία νοιάζονται για αυτά τα παιδιά προσπαθώντας να τα στηρίξουν και να τα εντάξουν στο κοινωνικό σύνολο.

Όμως όσες προσπάθειες κι αν γίνονται, όση βελτίωση κι αν έχει επέλθει σε αυτόν τον τομέα, η κυβέρνηση κατάφερε σε χρόνο ντετέ να τα γκρεμίσει όλα.

Χωρίς καμία διαβούλευση με τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς, σαν κεραυνός εν αίθρια, αποφασίστηκε από τα «λαμπρά μυαλά» να μην επιτραπεί η επιστροφή αυτών των παιδιών στα σχολεία. Μάλιστα για ακόμη μια φορά, η συγκεκριμένη απόφαση δεν στηρίχθηκε στις απόψεις της επιδημιολογικής ομάδας του Υπουργείου Υγείας, ενώ δεν μπήκαν στον κόπο να ενημερώσουν τους γονείς. Αρκέστηκαν στην έκδοση ανακοίνωσης αργά το απόγευμα της Τετάρτης. Όπως ήταν φυσικό, χθες το πρωί, αρκετοί γονείς πήραν τα μωρά στο σχολείο, για να διαπιστώσουν και τα ίδια ότι πρόκειται για ένα ανάλγητο κράτος.

Σε ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος Γονέων ενός από τα ειδικά σχολεία αναφέρει ότι το σχολείο ήταν έτοιμο να δεχτεί τα παιδιά και εκφράζει μηδενική ανοχή σε τέτοιες αποφάσεις που μας μειώνουν όλους και όλες ως πολίτες μιας σύγχρονης κοινωνίας. Επίσης καταδικάζει την απόφαση του Υπουργείου Παιδείας και υποδεικνύει ότι δεν μπορεί να γίνει ανεκτή καμία ανισότητα ή διάκριση. Επίσης οι περισσότεροι γονείς επισημαίνουν ότι τα παιδιά τους δεν περιλαμβάνονται στις ευπαθείς ομάδες.

Εν τω μεταξύ σπαράζει η καρδιά σου να διαβάσεις τα μηνύματα που στέλνουν αυτά τα παιδιά στους δασκάλους τους. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κυκλοφορεί γράμμα μαθητή, ο οποίος ανέφερε στη δασκάλα του ότι ανυπομονεί να επιστρέψει στο σχολείο, ενώ εκφράζει τη λύπη και απογοήτευσή του γιατί όπως έμεινε στο σπίτι πέρσι για λόγους υγείας έτσι έμεινε και φέτος. Εκφράζοντας δε, την ελπίδα να μην ξαναζήσει κάτι τέτοιο.

Σε δηλώσεις του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος παραδέχτηκε ότι έγινε λάθος, όμως ο κύριος υπαίτιος (Υπουργός Παιδείας) βρισκόταν κρυμμένος.

Όπως ανέφερα στην αρχή, έγιναν αρκετά λάθη αυτό το διάστημα, τα οποία όμως διορθώνονταν, μετά από κατακραυγή. Για παράδειγμα, η περίπτωση όπου αρνήθηκε η κυβέρνηση στους φοιτητές και άλλους να επαναπατριστούν.

Σε αυτή την περίπτωση δεν φαίνεται να γίνονται δεύτερες σκέψεις, μόνο επικοινωνιακοί χειρισμοί. Καμία ελπίδα!