Κοινωνικές ανισορροπίες κυπριακής προέλευσης



Του Κωστή Πιτσιλλούδη

 

Οι δυσοίωνες προβλέψεις για την παγκόσμια οικονομία λόγω κορονοϊού, η δυστοκία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ανακαλύψει έμπρακτα το δρόμο της αλληλεγγύης λόγω των σκληρών φιλελεύθερων πολιτικών που εφαρμόζει, αλλά και το θολό τοπίο για την εξέλιξη της πανδημίας μηδενίζουν τις ελπίδες για ανάκαμψη, τουλάχιστον στο εγγύς μέλλον.

Τοπικά τα πράγματα είναι ακόμα πιο σκοτεινά και ζοφερά. Ζούμε σε μια πατρίδα διαιρεμένη, με μία ηγεσία που δεν φαίνεται να καίγεται για λύση του προβλήματος. Τα τελευταία χρόνια «χορεύει» ανέμελα σε ρυθμούς Σεϊχελλών, συναγελάζεται με φίλους που το παρελθόν τους κρύβει δικαστικές εκκρεμότητες, αρέσκεται να τρώει με χρυσά κουτάλια και γενικά λατρεύει ό,τι γυαλίζει και είναι χρυσό.

Τα σκάνδαλα σκάνε, φουντώνουν και μετά παίρνουν το δρόμο της σιωπής, με τα πλείστα ΜΜΕ και τη δεξιά να τα τοποθετούν στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Οι θεσμοί κλυδωνίζονται, οι κυβερνώντες ρίχνουν μελάνι με τη γνωστή τακτική του ρατσισμού: Φταίνε οι ξένοι, οι πρόσφυγες, οι μετανάστες, ο Χατζηπετρής, αλλά ποτέ αυτοί.

Η ασυδοσία της εξουσίας από τους κυβερνώντες συνεχίζεται ορμητικά και επιβεβαιώνεται από δηλώσεις προσωπικοτήτων, εχόντων καίριων θέσεων, που μπούχτισαν από τη διαφθορά, που είδαν ιδίοις όμμασι, όπως για παράδειγμα τον Γενικό Εισαγγελέα, Κώστα Κληρίδη, που φεύγοντας ανέφερε ότι υπήρξαν «πολλές οι προσπάθειες παρέμβασης από πολιτικά και αλλά πρόσωπα ώστε να μη γίνουν ή να διακοπούν οι διώξεις για το χρηματοπιστωτικό σκάνδαλο».

Όλα αυτά μετουσιώνονται στο γεγονός ότι κάθε τέλος του μήνα ο μέσος Κύπριος βλέπει το λογαριασμό του να είναι στα πρόθυρα ψυχολογικής κατάρρευσης, να μην τα βγάζει πέρα με τους λογαριασμούς και τις οφειλές του.

Η νεφελώδης αυτή κατάσταση δεν μπορεί να διαιωνίζεται επ’ αόριστον. Η προσπάθεια για επικάλυψη της κυπριακής πραγματικότητας, με τη χρυσόσκονη που ρίχνει το Προεδρικό και η Πινδάρου, δεν πείθουν όσους ανασχηματισμούς και αναδιανομή της τράπουλας. Η φτωχοποίηση των νοικοκυριών και η απέλπιδα εξάντληση των νέων ανθρώπων σε αιτήσεις προσλήψεων για εργασία, δεν ανατρέπονται ούτε με τις φιγούρες των νέων υπουργών ούτε με τις φωτογραφίες των θυγατέρων του Προέδρου μπροστά από ακριβά αυτοκίνητα και κήπους.

Η ανεργία στην Κύπρο έχει φτάσει σχεδόν το 9% και η τάση φαίνεται να είναι ανοδική. Οι κοινωνικές ανισότητες έχουν την τιμητική τους και οι ευκαιρίες ανάπτυξης και ανεύρεσης εργασίας μειώθηκαν τόσο όσο ποτέ άλλοτε στη μετά εισβολής εποχή στο νησί μας. Η ανατροπή αυτών των δεδομένων επιβάλλεται εάν θέλουμε να προχωρήσουμε την οικονομία και την κοινωνία μας. Οι πολίτες επιζητούν να δουν έμπρακτα λύσεις στα προβλήματά τους, να δουν κάθαρση στα σκάνδαλα και να νιώσουν το περίβλημα του δίκαιου δημοκρατικού κράτους χωρίς αποκρύψεις και συγκαλύψεις σκανδάλων.