Κράτος – όμηρος και μιας Επιτροπής

19

Την περασμένη Κυριακή, σε αυτήν εδώ τη στήλη, ο τίτλος ήταν “Κράτος – όμηρος ενός εργολάβου”. Το θέμα ήταν η ασύγγνωστη ανικανότητα της κυβέρνησης να απεγκλωβιστεί από τη συμφωνία με τον εργολάβο της ανέγερσης της νέας πτέρυγας του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας.

Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο που χρειαζόταν τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί, να είναι σήμερα στον έβδομο χρόνο. Και το κράτος να μην μπορεί να κάνει τίποτε, εδώ που έφτασαν τα πράγματα. Η σημερινή στήλη είναι φυσική συνέχεια της προηγούμενης. Το κράτος μας, υπό τη διοίκηση της σημερινής κυβέρνησης, δεν είναι όμηρος μόνο ενός εργολάβου. Είναι και όμηρος μιας Επιτροπής.

Της Αναθεωρητικής Επιτροπής Προσφορών. Στην περίπτωση του Βιολογικού Σταθμού του αποχετευτικού συστήματος Κοκκινοχωρίων, το κράτος έχει δείξει ακόμα χειρότερο πρόσωπο αδυνατώντας να κατακυρώσει μια προσφορά για έξι ολόκληρα χρόνια. Δεν είναι αστείο. Εδώ και έξι χρόνια, το κράτος στο πρόσωπο του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων δεν μπορεί να πάρει απόφαση ποιος θα κατασκευάσει και θα διαχειριστεί τον Σταθμό Επεξεργασίας Λυμάτων του αποχετευτικού συμπλέγματος Κοκκινοχωρίων. Το ιστορικό αυτής της υπόθεσης σκανδαλώδους ανικανότητας σε κάνει να θέλεις να κτυπήσεις το κεφάλι στον τοίχο.

Η τοποθέτηση αγωγών άρχισε από το 2010. Το ΤΑΥ προκήρυξε το διαγωνισμό για τον Βιολογικό Σταθμό τον Ιούλιο του 2013 και κατακύρωσε την προσφορά τον Ιούλιο του 2014.

Έκτοτε, δεν μπορεί να ληφθεί απόφαση ποιος θα πάρει την προσφορά, αφού η διαδικασία είναι μπλεγμένη και τελματωμένη σ’ έναν απίστευτο ιστό προσφυγών επί προσφυγών. Σε αυτή την υπόθεση γίνονται εκπληκτικά πράγματα. Υπάρχουν περιπτώσεις κοινοτήτων όπου οι αγωγοί είναι τοποθετημένοι από το 2010! Σε λίγες μέρες θα συμπληρωθούν δέκα χρόνια που τοποθετήσαμε αγωγούς λυμάτων, αλλά δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν επειδή δεν έχουμε πού να πάρουμε τα λύματα!

Αποτέλεσμα τούτου είναι το εξόχως κυπριακό σενάριο να κινδυνεύει με καταστροφή ένα δημόσιο έργο προτού καν λειτουργήσει!

Προκαλώ οποιονδήποτε να μου επισημάνει μια άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου έχει συμβεί παρόμοιο πράγμα. Μόνο μία. Στις 5 Νοεμβρίου 2019 ήταν προγραμματισμένη, μετά από παρακάλια από τον Γενικό Εισαγγελέα, η εξέταση των εναπομεινασών προσφυγών από το Ανώτατο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η υπόθεση κοιμάται εδώ και δύο χρόνια

Άκουσε κανείς τίποτα; Συνεδρίασε το Ανώτατο; Πήρε απόφαση; Στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων ακούει κανείς; Στο Προεδρικό Μέγαρο μήπως;