Κρίση – Κολυμβήθρα του Σιλωάμ



Του Τάσου Περδίου

Ότι ο Δημοκρατικός Συναγερμός μαζί με το Προεδρικό θα μετατρέψουν την κρίση του κορονοϊού σε κολυμβήθρα του Σιλωάμ, στην οποία θα επιχειρήσουν να ξεπλύνουν 7 χρόνια σκανδάλων, διαφθοράς και τραγικής ανικανότητας, δεν χρειάζεται ιδιαίτερη πολιτική αντίληψη για να το καταλάβει κάποιος.

Η δουλειά των επικοινωνιακών επιτελείων φαίνεται εδώ και έναν περίπου μήνα, όταν είχαμε φτάσει στην κορύφωση της επιδημίας και φάνηκε ότι οι υποδείξεις των ειδικών είχαν αποδώσει. Από τον Αβέρωφ Νεοφύτου που κόμπαζε και κομπάζει ότι η κυβέρνηση δημιούργησε μαξιλαράκι, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για να στηριχθεί η οικονομία, φτάσαμε στον Νίκο Τορναρίτη.

Ο οποίος, την περασμένη Πέμπτη, στην εκπομπή της Ελένης Βρετού, μεταξύ πολλών άλλων κουφών (είναι άλλωστε ο άνθρωπος ο οποίος στην προεκλογική για τις προεδρικές του 2008 έλεγε δημόσια ότι ο Χριστόφιας θα κατεδάφιζε τις εκκλησίες και θα καταργούσε τα ελληνικά από τα σχολεία) διατεινόταν με πάσα σοβαρότητα ότι η σημερινή κυβέρνηση έδωσε τα περισσότερα χρήματα που δόθηκαν ποτέ για τη δημόσια υγεία! Με την υποσημείωση, βεβαίως βεβαίως, «τα τελευταία δύο χρόνια».

Προσέξτε τη λογική του κυβερνώντος κόμματος. Εάν ένας άνθρωπος αρπάξει από έναν άλλον άνθρωπο 1.000 ευρώ με το έτσι θέλω και στη συνέχεια του επιστρέψει 100 ευρώ, σημαίνει αυτόματα ότι του έχει χαρίσει 100 ευρώ! Οι δάφνες της επιτυχίας του ΔΗΣΥ ξεκινούν το 2018.

Τα 500 εκατομμύρια ευρώ που θέρισαν από τις δαπάνες της δημόσιας υγείας από το 2013 μέχρι το 2018 είναι ένα κενό στη σύγχρονη ιστορία του τόπου. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου, ο Νίκος Τορναρίτης και ολόκληρη η ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος παθαίνουν αμνησία και αλαλία όταν τους θυμίζει κάποιος ότι αφαίρεσαν μισό δισεκατομμύριο ευρώ από τις δαπάνες για τη δημόσια υγεία και δημιούργησαν μια πληγή στην οποία έριξε αλάτι η κρίση του κορονοϊού.

Για να είμαστε σωστοί, ακριβείς και μακριά από στείρο λαϊκισμό, οι χειρισμοί της κυβέρνησης στη διαχείριση της πανδημίας ήταν σε γενικές γραμμές θετικοί. Η κυβέρνηση, έχοντας αγοράσει στην ουσία χρόνο από την τραγωδία της Ιταλίας, άκουσε άνευ όρων και προϋποθέσεων τις υποδείξεις των ειδικών και πήρε σκληρές όντως αποφάσεις, αντιλαμβανόμενη βεβαίως ότι ταυτόχρονα με μια άνευ προηγουμένου κρίση δημόσιας υγείας, με την οποία δεν μπορεί να παίζει κανένας, ερχόταν κατά πάνω της και μια πολιτική χιονοστιβάδα βιβλικών διαστάσεων εάν τα πράγματα πήγαιναν στραβά. Και αυτό δεν επρόκειτο να το αφήσουν να συμβεί.

Το γεγονός λοιπόν ότι η μικρή και πολιτικά άσημη Κύπρος είναι σήμερα παράδειγμα προς μίμηση στην Ευρώπη και στον κόσμο για τη διαχείριση του κορονοϊού δεν μπορεί παρά να πιστωθεί και στην κυβέρνηση.  Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι διαγράφονται αυτόματα εγκλήματα επτά χρόνων.

Ας μην ξεχνάμε: Η κυβέρνηση που δρέπει σήμερα τις δάφνες επειδή έβγαλε ασπροπρόσωπη την Κύπρο στο εξωτερικό, είναι η ίδια κυβέρνηση, με τον ίδιο Πρόεδρο, που έκανε ρεντίκολο την Κύπρο στο εξωτερικό για εξαιρετικά σοβαρές υποθέσεις διαφθοράς και ξεπλύματος βρόμικου χρήματος. Το διεθνές ρεζίλεμα στο Netflix και στα μεγαλύτερα ΜΜΕ του κόσμου δεν μπορεί να ξεπλυθεί. Όσες κορόνες και αν πετάνε…