Κυβέρνηση, αφέντες, δούλοι

Του Κωνσταντίνου Ζαχαρίου

 

Το νέο περιστατικό βίας σε βάρος οικιακής βοηθού ξεγυμνώνει για άλλη μια φορά το κράτος.

Πέρασε σχεδόν ενάμισι έτος από την (κατά τύχη) ανεύρεση των θυμάτων του κατά συρροήν δολοφόνου με το ψευδώνυμο «Orestis Apoel», που έφερε στην επιφάνεια τα πιο ακραία περιστατικά. Όμως οι καταγγελίες για τα περιστατικά βίας, καθώς και τα φαινόμενα καταπίεσης και εκμετάλλευσης των ανθρώπων που ανήκουν στην υπό αναφορά ομάδα, καθώς και άλλων εργαζομένων με χαμηλά εισοδήματα, υπάρχουν εδώ και χρόνια. Είναι δεκάδες τα περιστατικά τα οποία αποκαλύφθηκαν με εργαζομένους οι οποίοι είναι στοιβαγμένοι σε κοντέινερ, που αναγκάζονται να ζουν σε φάρμες και υποστατικά τα οποία είναι έτοιμα να καταρρεύσουν, πολλές φορές χωρίς ρεύμα και νερό. Είναι εκατοντάδες τα περιστατικά με εργαζομένους οι οποίοι εξαναγκάζονται να δουλεύουν εξοντωτικά ωράρια, που οι εργοδότες τούς συμπεριφέρονται ως να είναι σκλάβοι τους, που τους εκβιάζουν για 300-400 ευρώ το μήνα, που έχουν την απαίτηση να τους καθαρίζουν και το σπίτι τους, και τα σπίτια του γείτονα, του κουμπάρου, του φίλου (για να πουλούν οι ίδιοι μούρη ότι είναι καμπόσοι).

Μετά την υπόθεση με τον «Orestis Apoel» οι αρμόδιοι έδωσαν ένα τσουβάλι υποσχέσεις. Όμως ενάμιση χρόνο μετά επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά ότι τίποτα δεν έγινε. Οι εργαζόμενοι συνέχισαν να είναι έρμαιο σε κάθε είδους εκμετάλλευση. Συνέχισαν να είναι έρμαιο σε ρατσιστικές και σεξιστικές νοοτροπίες. Συνέχισαν να είναι έρμαιο στον κάθε απολίτιστο που την είδε σαν αφέντης και έχει την απαίτηση να έχει δούλους. Συνέχισαν να είναι έρμαιο στον κάθε «επιχειρηματία» που θέλει να αυξήσει τα κέρδη τους, πίνοντας το αίμα των εργαζομένων. Συνέχισαν να είναι φυλακισμένοι σε σπίτια που οι εργοδότες τους χτυπούν, τους βρίζουν, τους εξευτελίζουν.

Η ΠΕΟ και άλλες οργανώσεις υποδεικνύουν εδώ και χρόνια την ανάγκη για αλλαγή των ρυθμίσεων που διέπουν την παραχώρηση έγκρισης άδειας εργασίας, καθώς και τη διαδικασία ρύθμισης των όρων απασχόλησης και τη διαδικασία εξέτασης παραπόνων για τους οικιακούς εργαζομένους. Ζητούν εδώ και χρόνια όπως τα πιο πάνω ζητήματα ρυθμιστούν μέσα από τη διαδικασία που καλύπτει όλους του εργαζομένους στην Κύπρο, να μεταφερθούν κάτω από το Υπουργείο Εργασίας αντί κάτω από το Υπουργείο Εσωτερικών όπως ισχύει σήμερα και να διαλαμβάνονται από τις πρόνοιες του Κώδικα Εργασιακών Σχέσεων. Γιατί πολύ απλά είναι εργαζόμενοι και όχι δούλοι. Η ΠΕΟ και άλλες οργανώσεις ζητούν εδώ και χρόνια τη δημιουργία μηχανισμού, ο οποίος να διαλαμβάνει τη συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στη ρύθμιση του πλαισίου και των όρων απασχόλησης και στην παρακολούθηση της εφαρμογής του.

Η κυβέρνηση δεν χρειάζεται να ανακαλύψει τον τροχό. Οι συνδικαλιστικές και κοινωνικές οργανώσεις έχουν καταθέσει ήδη σωρεία εισηγήσεων. Αυτό που απαιτείται είναι η κυβέρνηση να επιδείξει βούληση για επίλυση του προβλήματος που μόνο ντροπή προκαλεί στην κοινωνία. Και αυτό πρέπει να γίνει άμεσα, πριν φτάσουμε στον νέο «Orestis Apoel».