Κυβερνούν εφτά χρόνια… Απέδειξαν ανικανότητα

91

Του Νεόφυτου Νεοφύτου

Όσο κι αν προσπαθεί κυβέρνηση Αναστασιάδη – ∆ΗΣΥ να απεκδυθεί τις ευθύνες της για το νέο τραγικό συµβάν, δεν τα καταφέρνει. ∆εν πείθουν µε το να λένε ότι τα προβλήµατα χρονολογούνται… Η κυβέρνηση Αναστασιάδη – ∆ΗΣΥ δεν έχει το άλλοθι της νέας κυβέρνησης που θέλει χρόνο χάριτος για να προσαρµοστεί. Κυβερνούν για εφτά σχεδόν ολόκληρα χρόνια.

Αποδείχθηκαν σε όλους τους τοµείς πολιτικά ανίκανοι να κυβερνήσουν. ∆ιακρίνονται, βέβαια, στα επικοινωνιακά σόου και στις εξαγγελίες. ∆εν πρέπει βέβαια να µας ξενίζουν για τον τρόπο που κυβερνούν. Είναι κυβέρνηση νεοσυντηρητικών και νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων.

Στοχεύουν στο λιγότερο κράτος, σε λιγότερες κοινωνικές παροχές. Πολύ ειλικρινής και αποκαλυπτικός ήταν ο βουλευτής του κυβερνώντος κόµµατος Μάριος Μαυρίδης, ο οποίος δήλωσε ότι εφόσον οι κοινωνικές υπηρεσίες του κράτους αδυνατούν, να δώσουµε τις κοινωνικές υπηρεσίες στον ιδιωτικό τοµέα! Αν είναι δυνατόν! Ο ιδιωτικός τοµέας να αντικαταστήσει το κράτος στον κοινωνικό τοµέα. Κι όµως, αυτή είναι η κυβερνητική φιλοσοφία της διακυβέρνησής τους.

Οι τέσσερις κρατικές υπηρεσίες που εµπλέκονται στην υπόθεση του αδικοχαµένου 14χρονου µαθητή -Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας (Υπ. Υγείας), κοινωνικοί λειτουργοί και ψυχολόγοι (Υπ. Παιδείας), Αστυνοµία (Υπουργείο ∆ικαιοσύνης και ∆ηµόσιας Τάξης) και Γραφείο Ευηµερίας (Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων)- είναι όλες υποστελεχωµένες. ∆εν υπάρχει µεταξύ τους συντονισµός και σχέδιο δράσης. ∆εν µπόρεσαν να χειριστούν τραγικά περιστατικά που συνέβησαν µε µαθητές εντός και εκτός σχολείων, στις Κεντρικές Φυλακές και µε ευάλωτα άτοµα στην κοινωνία.

Μιλάµε για υπηρεσίες τεσσάρων υπουργείων και την ευθύνη, είτε από άγνοια, είτε από αµέλεια, είτε από έλλειψη σχεδιασµού, είτε από αδράνεια και ολιγωρία ανήκει πρώτα και κύρια στους πολιτικούς προϊσταµένους. Ανήκει στην κυβέρνηση Αναστασιάδη – ∆ΗΣΥ που κυβερνά τα τελευταία εφτά χρόνια, η οποία είτε δεν θέλει, είτε δεν µπορεί, είτε αδυνατεί να ανταποκριθεί και αυτό στοιχίζει ανθρώπινες ζωές.

Τα σοβαρά αυτά θέµατα δεν είναι πρόβληµα ευθυνών για έναν ή δύο λειτουργούς. Έχουν βάθος και πηγάζουν µε το πώς αυτή η διακυβέρνηση αντιµετωπίζει και σε ποιο βαθµό στηρίζει το κοινωνικό κράτος. Αν δεν υπάρξουν πολιτικές και φιλοσοφίες που να νοιάζονται για τον εκσυγχρονισµό και την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, δεν αλλάζει η κατάσταση, όσες έρευνες και αν γίνουν.