Λέμε, ξελέμε

44
à ¦òÞåäòï÷ ôè÷ ¢èíïëòáôÝá÷ ë. ÁÝëï÷ °îáóôáóéÀäè÷ ðòïâáÝîåé óå äèìñóåé÷ óôá »»¶ óôï Crans Montana ôè÷ ¶ìâåôÝá÷, ÆòÝôè 4 ¹ïùìÝïù 2017. ºË¦¶/º°Æ¹° ÌĹªÆâÃˤÃË
Της Μαρίας Φράγκου
Λέμε, ξελέμε και πάλι ξαναλέμε. Ανακαλύπτουμε συνωμότες και συνωμοσίες, τα βάζουμε με φίλους που διαχρονικά μας στηρίζουν ή προωθούν ή υπερασπίζονται ή είναι θεματοφύλακες των θέσεών μας, γιατί θεωρούμε -χωρίς να το αποδεικνύουμε- πως σήμερα βλάπτουν τα συμφέροντά μας.
Ένα από τα τελευταία ευρήματά μας είναι η πολιτική ισότητα, το πλαίσιο Γκουτέρες και οι προτάσεις της πλευράς μας που κατατέθηκαν, αποσύρθηκαν ή δεν αποσύρθηκαν…
«Εξαρτάται τι εννοούμε πολιτική ισότητα», λέει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, για να απαντήσει, πρωτίστως, στον Μουσταφά Ακιντζί που το επισημαίνει και το αναδεικνύει συνεχώς. Λες και υπάρχουν πολλές και λογής λογής πολιτικές ισότητες ενώπιόν μας και όχι αυτή που για δεκαετίες τώρα είναι συμφωνημένη ανάμεσα στις δύο πλευρές με θεματοφύλακα τα Ηνωμένα Έθνη κι έγινε αποδεχτή από όλα τα κόμματα στην Κύπρο.
Κάποια άργησαν, αλλά το έκαναν.
Το άλλο εύρημα όσων θέλουν να βάζουν εμπόδια και τροχοπέδη στην προσπάθεια επανέναρξης του διακοινοτικού διαλόγου -του Προέδρου Αναστασιάδη περιλαμβανομένου- είναι το πλαίσιο Γκουτέρες. Της 30ής Ιουνίου, της 4ης Ιουλίου και ξανά από την αρχή. Το θέμα ξεκαθάρισε εδώ και καιρό, βέβαια, αλλά κάποιοι το επαναφέρουν και επιμένουν να κυνηγούν μάγισσες. Γιατί, ως γνωστόν, όλοι τα βάζουν μαζί μας, ακόμα και τα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία είναι ο σταθερότερος και πιο σημαντικός υποστηρικτής των θέσεών μας -εκφραστής τους μέσα από τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας τα οποία είναι και η ασπίδα μας. Θυμόμαστε για πόσο καιρό ο κ. Αναστασιάδης υπεξέφευγε στο Κυπριακό, ροκανίζοντας το χρόνο, ισχυριζόμενος πως τα πλαίσια Γκουτέρες είναι δύο. Έλεγε λοιπόν ότι ένα είναι το πλαίσιο της 30ής Ιουνίου και άλλο αυτό της 4ης Ιουλίου 2017 και πως αν δεν ξεκαθαρίσει ποιο από τα δύο ισχύει, τα πράγματα στο Κυπριακό δεν θα προχωρήσουν. Μέχρι που τον «άδειασαν» τα Ηνωμένα Έθνη, του Γενικού Γραμματέα περιλαμβανομένου. Και νομίζαμε οι αφελείς πως τέλειωσε η ιστορία. Να που δεν τέλειωσε, όμως και το θέμα έρχεται και επανέρχεται, δημιουργώντας σκιές και καλλιεργώντας συνωμοσίες. Να τρέφονται τα αυτιά των πολιτών με κινδυνολογία και συνωμοσιολογία για να εξυπηρετούνται καλύτερα στόχοι και επιδιώξεις, όπως η κωλυσιεργία στην επανέναρξη της διαπραγματευτικής διαδικασίας. Για το γεγονός όμως ότι εκείνο το πλαίσιο -της 30ής Ιουνίου που στις 4 Ιουλίου δόθηκαν κάποιες διευκρινίσεις- έλεγε, μεταξύ άλλων, για την ανάγκη κατάργησης του αναχρονιστικού συστήματος των εγγυήσεων, αλλά και στο κεφάλαιο του εδαφικού σημείωνε την ανάγκη να ειπωθεί από την τ/κ πλευρά ότι θα επιστραφεί και η Μόρφου, ούτε λόγος. Να λέμε και τα θετικά;
Και να μέναμε σε αυτά; Έχασαν το λογαριασμό οι κυβερνώντες. Καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο χάιδευαν τα αυτιά των ενδιάμεσων και των ακροδεξιών, αποτάσσοντας κάθε θετικό που έχει επιτευχθεί στις συνομιλίες στο Κυπριακό. Μέχρι που έλεγαν, καθησυχάζοντας και φουστανελάδες και οπλαρχηγούς και απορριπτικούς, πως έχουν αποσυρθεί οι προτάσεις της πλευράς μας στον Κραν Μοντανά μετά το ναυάγιο των συνομιλιών. Και αίφνης, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διαψεύδει τον ίδιο τον Πρόεδρο, ο οποίος ουκ ολίγες φορές είπε για την απόσυρση των θέσεών μας. «Οι προτάσεις που ο Νίκος Αναστασιάδης κατέθεσε στο Κραν Μοντανά ουδέποτε αποσύρθηκαν από το τραπέζι»…