Με αέρα κουπανιστό στο χέρι



Της Νίκης Κουλέρμου

Εδώ και μήνες η Τουρκία σεργιανίζει με τα γεωτρύπανά της στις νότιες θάλασσες της Κύπρου. Αρχικά σε «αμφισβητούμενες» περιοχές και τώρα και σε αδειοδοτημένα θαλασσοτεμάχια… Στη συνέχεια η Τουρκία συνήψε και το παράνομο μνημόνιο με τη Λιβύη.  Βάσει αυτού του μνημονίου απειλεί να διενεργήσει γεωτρήσεις στα νότια της Κρήτης… Χωρίς κανένας μα κανένας από τη διεθνή κοινότητα να την έχει απωθήσει από τις παράνομες ενέργειές της. Αντίθετα συγκρούστηκε στη συνέχεια και με τη Γαλλία η οποία αποχώρησε από την ειρηνευτική επιχείρηση της ΕΕ στην περιοχή της Λιβύης ενώ ακολούθησε κατευναστική παρέμβαση από το ΝΑΤΟ. Η αξία της «συμμάχου Τουρκίας» για το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ μέτρησε και μετρά πάνω από το διεθνές δίκαιο και τη διεθνή νομιμότητα. Μετρά πολύ περισσότερο ως ανάχωμα προς το ανατολικό μέτωπο στο οποίο ΗΠΑ και ΝΑΤΟ βλέπουν αιώνιους εχθρούς…

Η Κύπρος και τα συμφέροντα της, τα συμφέροντα των λαών της περιοχής, λίγο έως καθόλου ενδιαφέρουν. Το είπε όσο πιο κυνικά μπορούσε η πρέσβειρα των ΗΠΑ στη Λευκωσία: «Η Τουρκία είναι σύμμαχος στο ΝΑΤΟ και πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να συνεχίσουμε να εμπλέκουμε την Τουρκία κατά ένα τρόπο που να τη διατηρεί προσδεδεμένη στη Δύση». Αυτή ήταν η απάντησή της στο ερώτημα τι κάνουν οι ΗΠΑ για να σταματήσουν οι έκνομες ενέργειες της Τουρκίας στην Αν. Μεσόγειο… Δηλαδή δεν κάνουν τίποτε. Επειδή τα γεωπολιτικά συμφέροντα των ΗΠΑ είναι υπεράνω των όποιων άλλων συμφερόντων!

Από την άλλη όλο αυτό το διάστημα είδαμε την κυπριακή Κυβέρνηση να παιδεύεται να εκμαιεύσει από την ΕΕ αυστηρές κυρώσεις και μέτρα κατά της Τουρκίας. Από την Ένωση των διαφόρων κρατών που έχουν ποικίλα άλλα συμφέροντα και σχέσεις με την Τουρκία και αδυνατεί να χαράξει ενιαία εξωτερική πολιτική. Εξού και η «οργή» του κ. Αναστασιάδη κατά της «φίλης» Μέρκελ να δει τι εκτρέφει με την πολιτική της έναντι της Τουρκίας…

Και αν ακόμα η προσπάθεια μέσω της ΕΕ επιτύχει με νέες αυστηρότερες κυρώσεις κατά της Τουρκίας αυτό δεν σημαίνει ότι η Τουρκία θα κάνει πίσω την επομένη των αποφάσεων. Ούτε ότι αυτόματα θα λυθούν οι διαφορές και οι διεκδικήσεις της γείτονος στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Ουδείς από τους επιστήμονες διεθνολόγους πιστεύει ότι η Τουρκία θα παρακαθίσει σε συνομιλίες με την Κυπριακή Δημοκρατία πριν τη λύση. Άρα, για την Κυπριακή Δημοκρατία και την ε/κ πλευρά που δεν θέλει να μπει το θέμα των θαλασσίων ζωνών και του φυσικού αερίου στο τραπέζι του διαλόγου «πακέτο» με το Κυπριακό, καλό θα ήταν να έχει στις προτεραιότητές και στις έγνοιες της την επίλυση του Κυπριακού. Το συντομότερο. Αλλωστε εδώ και 7 χρόνια με τους χειρισμούς της στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων η Κυβέρνηση δεν κατάφερε ούτε ένα κυβικό πόδι φυσικού αερίου να φέρει στην Κύπρο… Ούτε προβλέπεται αυτό να γίνει την επόμενη 10ετία. Ο φυσικός πλούτος έχει αποδειχθεί μέχρι στιγμής «αέρας κουπανιστός» και αν δεν εστιάσουμε την προσοχή μας στο Κυπριακό, πολύ φοβούμαστε ότι θα μείνουμε με αυτόν τον αέρα στο… χέρι να διολισθαίνουμε προς τη διχοτόμηση.