Μέχρι ασφυξίας…



Της Νίκης Κουλέρμου

 

 

Εσύ μπορείς να αναπνεύσεις; Είναι ένα ερωτηματικό που αντιστρέφεται, φυσιολογικά, από την κραυγή θανάτου του 46χρονου Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόιντ και την κραυγή αγωνίας του μέσου Αμερικανού πολίτη που νιώθει να πνίγεται από το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα και τις συνέπειές του, τις διαδοχικές οικονομικές κρίσεις και τα παρεπόμενά τους.

Ο Τζορτζ Φλόιντ ήταν ένας φτωχός Αφροαμερικανός, ο οποίος σύμφωνα με όσα ήρθαν στο φως της δημοσιότητας, μοιραζόταν την ίδια μοίρα με εκατομμύρια άλλους Αμερικανούς. Αγωνιζόταν να βρει δουλειά εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού. Ο 46χρονος μετακόμισε το 2014 στη Μινεάπολη από το Χιούστον, όπου μεγάλωσε σε μια φτωχογειτονιά. Τα τελευταία χρόνια δούλευε σε δύο δουλειές, οδηγός φορτηγού και παρκαδόρος σε ένα εστιατόριο για να τα βγάλει πέρα, όμως έμεινε άνεργος όταν ξέσπασε η πανδημία του κορονοϊού. Όπως έμειναν άνεργοι 30 εκατ. Αμερικανοί λόγω της πανδημίας. Όπως πέθαναν αβοήθητοι χιλιάδες Αμερικανοί λόγω ελλιπούς έως ανύπαρκτου συστήματος υγείας, λόγω προτεραιότητας του Αμερικανού Πρόεδρου να επανεκκινήσει την οικονομία ενόψει των προεδρικών εκλογών του Νοέμβρη.

Ο μεγάλος θυμός, η οργή και η θλίψη από την καταθλιπτική -κυριολεκτικά- κοινωνικο-οικονομική κατάσταση εκατομμυρίων Αμερικανών μαζί με τον θεσμικό ρατσισμό που οδηγεί σε αποστέρηση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέχρι και εγκλήματα, όπως αυτό της δολοφονίας του Τζορτζ Φλόιντ από την μπότα ενός αστυνομικού, οδήγησαν εκατομμύρια Αμερικανούς στην εξέγερση. Η αντίσταση στο αμερικάνικο καπιταλιστικό σύστημα που θεοποιεί το χρήμα και το κεφάλαιο, που μόνο για τον άνθρωπο δεν ενδιαφέρεται, ήταν ένα φυσικό επακόλουθο.

Μόνο που όποιος αντιστέκεται στην καταπίεση είναι βάρβαρος και βαφτίζεται… τρομοκράτης. Αν κάτι μας θυμίζει είναι τους εδώ ρατσιστές που βρίσκονται στο πηδάλιο του κράτους. Αυτούς που ονομάζουν αναρχικούς και τραμπούκους όσους διαμαρτύρονται για το κλείσιμο των οδοφραγμάτων ή για τις άθλιες συνθήκες κράτησης των αλλοδαπών, αιτητών ασύλου. Όσους εκφράζουν ακόμα την αλληλεγγύη τους στους ανθρώπους που υποφέρουν από τους πολέμους και τη βία, τους ονομάζουν αναρχικούς και αντιεξουσιαστές. Με την ίδια «μπότα», την μπότα του αυταρχισμού και της κοινωνικής αναλγησίας, του ρατσισμού και του «μη μου τους κύκλους τάραττε στην καθεστηκυία τάξη» ο Τραμπ και ο Νουρής, χέρι-χέρι, προσπαθούν να επιβιώσουν πολιτικά. Προσπαθούν να θωρακιστούν στο «κάστρο της εξουσίας», να γαντζωθούν στο πηδάλιο της εξουσίας και να επιβάλουν «ησυχία, τάξη και ασφάλεια» για τον καθωσπρεπισμό της άρχουσας τάξης και την εθνική καθαρότητα. Όσοι ενοχλούν κι εκεί και εδώ την εξουσία τους, με εξεγέρσεις, αντιστάσεις, διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες, είτε λέγονται αντιφασίστες, είτε αντιρατσιστές, είτε είναι άσπροι, είτε μαύροι, κίτρινοι, μπορεί και να μπαίνουν κάτω από την μπότα του αστυνομικού και να ασφυκτιούν μέχρι θανάτου, είτε να σκοτώνονται από την εθνοφρουρά.

Όσοι δηλώνουν ότι ασφυκτιούν από τον εγκλεισμό, ας… ψοφήσουν όπως ο 46χρονος Αφροαμερικανός. Το στοίχημα γι’ αυτούς τους εξουσιολάγνους είναι να παραμείνουν στην εξουσία και να την απομυζούν με τα επίχειρα των βολεμένων, των σεΐχηδων επενδυτών ή των πολεμοκάπηλων βιομηχάνων όπλων που ελέγχουν ακόμα και την εξωτερική μας πολιτική με νομοσχέδια τύπου Μενέντεζ-Ρούμπιο. Ναι, όλα είναι σχετικά και μπορούν να προσαρμοστούν στο μέγεθος μιας… μπότας που μπορεί να σε οδηγήσει στο θάνατο. Ενός εργαλείου που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καταπνίξει κάθε αντίσταση μέχρι ασφυξίας…