Μνημόνια και πλιάτσικο στην πλάτη των Λιβανέζων

Του Γιάννη Κακαρή

 

Η Τρίτη 4 Αυγούστου 2020 αποτελεί σημείο καμπής για τον Λίβανο, καθώς οι εκρήξεις που σημειώθηκαν στο λιμάνι της Βηρυτού έφεραν τεράστια απώλεια ανθρώπινων ζωών, πόνο και αβάστακτες οικονομικές συνέπειες.

Μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί περίπου 150 θάνατοι, 5.000 τραυματίες, 300.000 άστεγοι, ενώ άγνωστος είναι ο αριθμός των αγνοουμένων. Επίσης, οι εκρήξεις έφεραν την ολοκληρωτική καταστροφή του κύριου λιμανιού της χώρας και ανυπολόγιστες καταστροφές στην πρωτεύουσα.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι τα σιτηρά φτάνουν όσο να καλύψουν τις ανάγκες της χώρας για περίπου 1 μήνα, ενώ τεράστιες είναι και οι ελλείψεις σε βασικά αγαθά όπως τρόφιμα, ιατρικό εξοπλισμό και φάρμακα. Επίσης, έχουν καταστραφεί τα νοσοκομεία και για να καλυφθούν οι ανάγκες ανοικοδόμησης της πόλης, δεν φτάνουν τα εγχώρια αποθέματα σε γυαλί και αλουμίνιο.

Όλα αυτά έρχονται να προστεθούν στα τεράστια προβλήματα που ήδη αντιμετωπίζει ο λιβανικός λαός. Στη χώρα επικρατούσε το τελευταίο διάστημα έντονη αναταραχή, με τον λιβανικό λαό να προβαίνει σε μαζικές διαδηλώσεις, καθώς μαστίζεται από μεγάλη οικονομική κρίση.

Οι εκρήξεις έγιναν έντονα αισθητές και στη χώρα μας, δίνοντας σε όλους μας ένα δυνατό χαστούκι. Γνωρίζοντας ότι είμαστε μια «γειτονιά» και ότι σε περίπτωση πολέμου είναι έντονο το ενδεχόμενο να μας «πλήξουν τα σκάγια», θα πρέπει να έχουν συνειδητοποιήσει ότι είναι εκ των ων ουκ άνευ η σταθεροποίηση της κατάστασης στην περιοχή και η δημιουργία συνθηκών ειρήνης. Είναι ένα μάθημα για όσους στηρίζουν την περαιτέρω στρατιωτικοποίηση της περιοχής, με την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ και τη μη λύση του Κυπριακού. Η υποταγή τους στα αμερικανικά και άλλα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, δεν μπορεί να υπερέχει της πραγματικότητας που ζήσαμε αυτές τις μέρες.

Χρέος μας πρέπει να είναι η έμπρακτη στήριξη στο λαό του Λιβάνου. Ανιδιοτελώς. Χωρίς να αναμένουμε ανταπόδοση. Ο λαός υποφέρει και είναι βέβαιο ότι στο μέλλον θα είναι ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα. Εξάλλου μας το έχει δείξει πολλάκις η εμπειρία ότι σε τέτοιες υλικές και οικονομικές καταστροφές, το βάρος πέφτει όλο στους ώμους των λαϊκών στρωμάτων, με τους τεράστιους επιχειρηματικούς κολοσσούς να πολλαπλασιάζουν τα κέρδη τους.

Και σε αυτή την περίπτωση έσπευσε να μας το επιβεβαιώσει η κυρία Ούρσουλα. Σε επικοινωνία που είχε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τον Λιβάνιο Πρόεδρο, μεταξύ άλλων συζήτησαν την ενίσχυση εμπορικών σχέσεων σε αυτή τη δύσκολη περίοδο, τη μακροπρόθεσμη στήριξη που μπορεί να παράσχει η ΕΕ για την ανοικοδόμηση της χώρας, καθώς και στήριξη στις συζητήσεις με τα Διεθνή Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα, για να βοηθήσουν στην οικονομική στήριξη.

Πιο ξεκάθαρο δεν θα μπορούσε να γίνει… Έρχονται μνημόνια για τον λιβανικό λαό και πλιάτσικο του πολυεθνικού κεφαλαίου στην ανοικοδόμηση της Βηρυτού.