Μοιρολατρία τέλος

164

Του Τάσου Περδίου

Πριν μερικά χρόνια, η κουβέντα με γνωστό πρόσωπο περιστρεφόταν γύρω από το έργο της ανάπλασης της λεωφόρου Πιαλέ Πασά στη Λάρνακα. Γνωρίζοντας το ρεπορτάζ, πάσχιζα να τον πείσω ότι θα γινόταν ένα πάρα πολύ ωραίο έργο, αλλά μάταια. Η ανταπόκριση ήταν η κλασική μοιρολατρική απάντηση του μέσου Σκαλιώτη “δεν πρόκειται να γίνει τίποτε”. Κι όμως, τη θέση του παλιού, φθαρμένου, ακατάλληλου και αισθητικά αποκρουστικού δρόμου πήρε αυτό το εκπληκτικό έργο το οποίο έδωσε ανάσα ζωής σε ολόκληρη την πόλη.

Η αλήστου μνήμης δεκαετία Κληρίδη κληροδότησε στη Λάρνακα τις αλήστου μνήμης μεγαλόστομες δηλώσεις των τότε υπουργών, οι οποίοι όποτε έρχονταν επίσκεψη, δήλωναν σαν συντονισμένα κασετόφωνα “θα κάνουμε τη Λάρνακα ένα τεράστιο εργοτάξιο”. Η Λάρνακα είναι σήμερα στην κυριολεξία ένα τεράστιο εργοτάξιο, αλλά σχεδόν δύο δεκαετίες μετά τις γελοίες δηλώσεις μη σόβαρων και ανίκανων ανθρώπων που βρέθηκαν σε υπουργικούς θώκους. Για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της πόλης εκτελούνται ταυτόχρονα πέντε δημόσια έργα μεγάλης εμβέλειας και η διαφορά στην πόλη φάνηκε μέσα σε 2,5 μόλις χρόνια, όπως δήλωνε στη συνέντευξή του στην Κυριακάτικη Χαραυγή της 14ης Ιουλίου 2019 ο επικεφαλής της δημοτικής ομάδας του ΑΚΕΛ στον Δήμο Λάρνακας, Άθως Καζαντζής.

Την περασμένη Τρίτη, 16 Ιουλίου, ο Δήμος Λάρνακας παρουσίασε το τελικό πλάνο για την υλοποίηση του Θαλάσσιου και Ναυτιλιακού Ινστιτούτου Κύπρου. Είναι ένα έργο στο οποίο θα δαπανηθούν σε πρώτο στάδιο 30 εκατομμύρια ευρώ με τα οποία θα δημιουργηθεί ένα ερευνητικό και τεχνολογικό κέντρο διεθνούς εμβέλειας. Τα χρήματα είναι ήδη εξασφαλισμένα, οι διαδικασίες έχουν ήδη μπει στις ράγες και το 2024 το Κέντρο Αριστείας Θαλάσσιας και Ναυτικής Έρευνας, Καινοτομίας και Τεχνολογίας θα είναι σε πλήρη λειτουργία. Στην πράξη, όχι στα λόγια.

Εάν έλεγε κανείς πριν 10 χρόνια ότι η Λάρνακα θα αποκτούσε τέτοιου βεληνεκούς ερευνητικό κέντρο στο οποίο θα έσπευδαν να συμμετάσχουν μεγάλα πανεπιστήμια και οργανισμοί από το εξωτερικό, θα τον έπαιρναν με τις πέτρες. Κάποτε, κάποιοι είχαν κάνει τη Λάρνακα να μοιάζει με νεαρή καλλονή με συμπτώματα προγηρίας. Γερασμένη και παραδομένη πριν την ώρα της, ενώ έπρεπε να πετάει.

Τα τελευταία τρία χρόνια έχουν αποδείξει ότι η παροιμιώδης μοιρολατρία των Λαρνακέων τις δύο τελευταίες δεκαετίες, δεν ήταν αποτέλεσμα μεταφυσικών εξελίξεων αλλά αδυναμίας, αβουλίας, αναποφασιστικότητας και αδιαφορίας σε πολιτικό και τεχνοκρατικό επίπεδο. Το τεράστιο εργοτάξιο στα λόγια είναι σήμερα τεράστιο εργοτάξιο στα έργα σε μια πανηγυρική επιβεβαίωση: Όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει και τρόπος…