Μόνο αυτό δεν μας είπε να ιδιωτικοποιήσει

71

Της

Άννας Μισιαούλη

Το επόμενο βήμα των ιδιωτικοποιήσεων θα είναι να «ιδιωτικοποιηθούν» τα ασυνόδευτα ανήλικα. Μόνο αυτό δεν ακούστηκε χθες στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας. Τέτοια είναι η προσήλωση της κυβέρνησης, αλλά και του βουλευτή του ΔΗΣΥ, κ. Μάριου Μαυρίδη, που σε κάθε ζήτημα που παρουσιάζεται μια λέξη φωνάζει με ενθουσιασμό «ιδιωτικοποίηση».

Στην επιτροπή ακούστηκαν σοβαρές καταγγελίες: παιδιά που πέρασαν διά πυρός και σιδήρου για να ξεφύγουν από τον πόλεμο και μόνα πάλεψαν με τα κύματα της πιο θανατηφόρας, όπως χαρακτηρίζεται, θάλασσας της Μεσογείου για να φτάσουν σε ένα πιο ασφαλές (ή έστω αυτό πιστεύουν) περιβάλλον καταλήγουν σε τέτοιες συνθήκες. Τα ανήλικα συμβιώνουν στους ίδιους χώρους με ηλικιωμένους και άτομα με αναπηρία, χωρίς να διασφαλίζεται στην τελική επαρκής και κατάλληλη φροντίδα για καμιά από αυτές τις ευάλωτες ομάδες ανθρώπων.

Ακούστηκε ότι εδώ και δύο σχεδόν χρόνια το Υπουργείο Οικονομικών εξετάζει ακόμα αν θα εγκρίνει 65 θέσεις κοινωνικών και ιδρυματικών λειτουργών, παρά το σχετικό αίτημα των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας και παρά την κοινή παραδοχή αρμοδίων, λαού, επηρεαζόμενων και βουλευτών. Και αυτές οι θέσεις είναι αναγκαίες με σχετική μελέτη του 2011. Δηλαδή πριν από την οικονομική κρίση, η οποία δημιούργησε επιπρόσθετες ανάγκες για κοινωνική πρόνοια.

Και μόνο το τελευταίο, οι κυβερνητικές δηλαδή αποφάσεις που δημιουργούν απανωτές κοινωνικές κρίσεις, θα έπρεπε τουλάχιστον να δημιουργήσει ένα αίσθημα ευθύνης και λογοδοσίας για τη δημιουργία δομών για κοινωνική πρόνοια και ενίσχυση των υφιστάμενων προγραμμάτων.

Κι όμως η μόνη λύση που μπορούσε να σκεφτεί ο κ. Μαυρίδης ακούγοντας όλα αυτά ήταν οι ιδιωτικοποιήσεις και το μόνο ερώτημα που του ερχόταν στο μυαλό ήταν αν υπάρχουν ιδιωτικές στέγες για να φιλοξενήσουν όλον αυτό τον κόσμο που βρίσκεται στην ανάγκη εξειδικευμένης φροντίδας.

Το άκρον άωτον ήταν που χαρακτήρισε τις ανησυχίες των βουλευτών του ΑΚΕΛ για ανεπαρκή φροντίδα ταλαιπωρημένων ανθρώπων ως «ιδεολογικές αγκυλώσεις» που οδήγησαν σε αυτά τα τραγικά συμβάντα. Λες και δεν είναι οι πολιτικές της κυβέρνησης ΔΗΣΥ-Αναστασιάδη που δημιούργησαν άστεγους και κοινωνικά προβλήματα, που με μαθηματική ακρίβεια πλέον αυξάνονται καθημερινά.

Αντί να παραδεχθούν επιτέλους ότι πολλαπλασιάστηκαν τα τελευταία  χρόνια και επί δικής τους διακυβέρνησης οι εκκρεμούσες αιτήσεις ασύλου και ότι για πρώτη φορά η Κύπρος είδε άστεγους και τόσες άλλες κοινωνικές επιπτώσεις, το μόνο που σκέφτονται είναι πώς το κράτος θα αποποιηθεί ουσιαστικά ευθυνών για τις κυβερνητικές πολιτικές.

Και αυτό δεν το χαρακτηρίζει «ιδεολογική αγκύλωση».