Μπάχαλο παντού

56

Της
Μαρίας Φράγκου

 

Τα νοσοκομεία υπό διάλυση. Τα σχολεία το ίδιο. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση κάποιοι συνεπείς -ή ονειροπόλοι;- παλεύουν με νύχια και με δόντια να κρατήσουν όρθιο ό,τι σώζεται. Πράγμα δύσκολο, αλλά χάρη στις προσπάθειές τους, στην επιμονή τους και στη θέλησή τους, κάτι αχνοφέγγει… Χωρίς την απαραίτητη κρατική στήριξη και την απαιτούμενη αρωγή, ωστόσο, πώς να ορθοποδήσουν σχολεία ή νοσοκομεία;

Μαθητές βγαίνουν από τις τάξεις, διαμαρτυρόμενοι. Καθηγητές πασκίζουν να φροντίσουν για τάξεις ασφαλείς, ευάερες, ευήλιες… Για τάξεις που θα αντιμετωπίσουν το κρύο, τη ζέστη, τις ελλείψεις, την ανοργανωσιά. Πασκίζουν να φροντίσουν για τα παιδιά που χρειάζονται φροντίδα και στοργή, ειδική εκπαίδευση, αφού οι αρμόδιοι κωφεύουν στις εκκλήσεις γονιών και εκπαιδευτικών.

Στα νοσοκομεία, στα υπό διάλυση νοσοκομεία, γιατροί προσπαθούν να φέρουν σε πέρας την αποστολή τους. Νοσοκόμοι και άλλοι λειτουργοί της Υγείας, το ίδιο. Και ασθενείς σε απόγνωση περιμένουν στη σειρά.

Και την ίδια ώρα, το ένα σκάνδαλο διαδέχεται το άλλο. Η μία αποκάλυψη, συγκλονιστικότερη της προηγούμενης. Και αυτοί τους οποίους αφορούν, ατάραχοι και απερίσπαστοι συνεχίζουν το βίο τους. Και απάντηση δεν δίνουν. Αδιαφορούν για τις συνέπειες στη χώρα και στο λαό και παίρνουν αποφάσεις για τους υπόλοιπους.

Βρόμα, σήψη και δυσωδία αναδύεται… Όποιον ρωτήσεις, αυτό θα σου πει. Χάθηκε η εμπιστοσύνη, καταρρακώθηκαν θεσμοί και αξίες. Απομυθοποιήθηκαν πρόσωπα και καταστάσεις. Αλλά επιμένουν να αδιαφορούν για τις συνέπειες των πράξεων και των συμπεριφορών τους. Τίποτα δεν έμεινε όρθιο, θα σου πει όποιος τον ρωτήσεις.

Και οι πολίτες, απαθείς παρακολουθούν. Εκτονώνονται πίσω από πληκτρολόγια, μέσα από συζητήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, στα καφέ και στους καφενέδες. Κανένας δεν αγανακτεί και κανένας δεν ζητά να απαλλαχτεί από αυτό που βαραίνει τον τόπο και τους πολίτες.

Σήμερα οι καθηγητές, με μια αυθόρμητη κίνηση, που έχει πάρει ωστόσο διαστάσεις, θα προσπαθήσουν να σώσουν λίγο την αξιοπρέπειά μας. Θα διαμαρτυρηθούν, με βίτσα και διαβατήριο και θα περπατήσουν από την Αρχιεπισκοπή έως τη Βουλή. Για να στείλουν τα μηνύματα της αγανάκτησης, της ντροπής και της αηδίας που νιώθουν οι πολίτες για όλα όσα εκθέτουν τη χώρα μας. Για την παραχώρηση με πάσα ευκολία κυπριακού διαβατηρίου και κυπριακής ταυτότητας στον κάθε τυχάρπαστο, μαφιόζο ή κλέφτη. Γιατί κρατά εκατομμύρια, αγοράζει ό,τι του γυαλίσει και ό,τι του προκαλέσει ενδιαφέρον. Χωρίς ελέγχους παραχωρούμε τα ιερά και τα όσια μας στον πάσα ένα, γιατί κάποιοι θέλουν να εξασφαλίσουν περιουσία για πέντε ζωές. Υποθηκεύουν το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας για να διασφαλίσουν οι ίδιοι την αιωνιότητα, νομίζουν. Και χωρίς τσίπα λένε πως τερματίστηκαν οι διαφημίσεις που προκαλούν και προσκαλούν στην Κύπρο τους λεφτάδες, με τρόπο που λες και πουλούν αγγούρια στη λαϊκή…

Βαρεθήκαμε και κουραστήκαμε με την πρόκλησή τους, βαρεθήκαμε και κουραστήκαμε με την ανοχή μας.