Μπήκε με τις ποδίνες ο Αρχιεπίσκοπος

155

Της
Νίκης Κουλέρμου

 

«Ο Αρχιεπίσκοπος είναι κι αυτός πολίτης…» Έτσι και χειρότερα έλεγε το 2017 σε συνέντευξή του στη «Χαραυγή» ο Πρόεδρος Αναστασιάδης για να δικαιολογήσει την ανοχή, αναγνώριση και ταύτιση του θεσμού του Αρχιεπισκόπου με πολιτειακούς θεσμούς. Έτσι και χειρότερα έπραξε ο κ. Αναστασιάδης… Στο όνομα μιας επίπλαστης ελευθερίας έκφρασης ανέχθηκε, συντήρησε και τροφοδότησε τη ρητορική μίσους από μέρους του Αρχιεπισκόπου και συντήρησε μαζί του «άριστες  σχέσεις συνεργασίας» ακόμα και όταν ο επικεφαλής της Εκκλησίας υπερθεμάτιζε και ερωτοτροπούσε με λύση δύο κρατών…

Με αυτό τον εκπρόσωπο του Θεσμού της Εκκλησίας ο Πρόεδρος Αναστασιάδης διατήρησε άψογες σχέσεις συνεργασίας. Ουδέποτε και για κανένα λόγο δεν του απηύθυνε λόγο αυστηρό, λόγο διαφωνίας. Ο Πρόεδρος έκανε όλα τα χατίρια στον Αρχιεπίσκοπο και ο Αρχιεπίσκοπος έκανε τα χατίρια του Προέδρου. Αλλιώς, «το ένα χέρι νίβει τ’ άλλο και τα δυο το πρόσωπο». Μέσω του Αρχιεπισκόπου ο Πρόεδρος ξέπλυνε (ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε) την ντροπή από την προνομιακή πληροφόρηση του συμπεθέρου αναφορικά με το κούρεμα. Με δύο εκατομμύρια ευρώ ως «εισφορά στο παγκάρι» ξεκίνησε η «άριστη συνεργασία» Προεδρικού και Αρχιεπισκόπου. Τη συνέχεια των σχέσεων αυτών την γνωρίζουν όλοι οι πληβείοι της Κύπρου. Eίχε αγοραστεί φιλέτο από τη σύζυγο του Προέδρου της Δημοκρατίας Άντρη Αναστασιάδη δίπλα από την προεδρική οικία στη Λεμεσό, έναντι μισού εκατομμυρίου ευρώ, και για την αποπληρωμή του οποίου θα κατέβαλλε 75 άτοκες δόσεις. Γενναιόδωρος ο Αρχιεπίσκοπος, όσο ποτέ, έναντι φτωχών και άστεγων…

Αναθάρρυνε ο Αρχιεπίσκοπος και αναβάθμισε το ρόλο που του αναγνώριζε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και «πότιζαν» ενίοτε και κάποια κόμματα της αντιπολίτευσης (όπως το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ στην περίπτωση της συμφωνίας για την πληρωμή του κλήρου από τον κρατικό προϋπολογισμό). Στη συνέχεια ο Αρχιεπίσκοπος «μπήκε μες τις ποδίνες» στην πολιτική ζωή του τόπου και ανέτρεψε με το «έτσι θέλω» νόμους του κράτους! Αυτό έκανε στην περίπτωση των αρχαιοτήτων της Γεροσκήπου. Προκειμένου να πετύχει την εμπορική εκμετάλλευση της γης στην περιοχή ζήτησε και πήρε από το Υπουργικό Συμβούλιο υπό τον κ. Αναστασιάδη τον αποχαρακτηρισμό των αρχαιοτήτων από μνημείο Β’. Πρώτη φορά!

Και τι κάνει τώρα ο Μακαριότατος; Προχωρεί να απαιτήσει την οικία του Χατζηγεωργάκη Κορνέσιου που είναι κηρυγμένη ως αρχαίο μνημείο ήδη από το 1935 και να την μετατρέψει -άκουσον-άκουσον- σε εκκλησιαστικό μουσείο!

Αποθρασύνθηκε ο Μακαριότατος και έβαλε τον εαυτό του και τις αποφάσεις του πάνω από τις συλλογικές αποφάσεις του κράτους, πάνω από την αρχαιολογική σημασία των μνημείων και κανείς δεν ξέρει πού θα σταματήσει.

Ήδη ο κόσμος αντέδρασε. Οι επιστημονικές οργανώσεις μίλησαν. Το Υπουργείο Μεταφορών, κάπως πλαδαρά, αλλά διά του Υπουργού κ. Καρούσου, τοποθετήθηκε αρνητικά. Κάποιοι νόμιζαν ότι εδώ τέλειωσε η ιστορία, αλλά καθόλου δεν είναι έτσι. Θα περιμένει ο Μακαριότατος να κοπάσει ο κορνιαχτός, θα πάρει τη ράβδο του και θα ανέβει στο Προεδρικό… Και τότε θα είναι η αρχή του τέλους της ευταξίας και του σεβασμού στον Πολιτισμό από τον κάθε εύσχημο ή άσχημο αξιωματούχο αυτής της Πολιτείας. Η ευθύνη βαραίνει, λοιπόν, τον Πρόεδρο. Αυτός μπορεί να ανακόψει την όρεξη του Αρχιεπισκόπου να καταστρέφει δείγματα αρχαιολογικής ή και πολιτιστικής κληρονομιάς. Αν δεν το κάνει, θα είναι συνένοχος.