Nα δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες…

200

Της Μαρίας Φράγκου

Να δείτε που στο τέλος θα φταίνε οι παππούδες και προπάπποι μας. Οι πατεράδες μας και όλοι όσοι από εμάς τους νεότερους καταθέσαμε τις ελπίδες και τα όνειρά μας στον Συνεργατισμό. Οι πρόγονοί μας γιατί είχαν όραμα να στήσουν ένα συνεργατικό κίνημα-ανάχωμα στις ορέξεις του κεφαλαίου, ένα συνεργατικό κίνημα που θα έβαζε φρένο στην τοκογλυφία. Όπως λέει και ο Μηλιώκας στο ομότιτλο τραγούδι του, «να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες»… Ήδη το κάνουν. Μας λένε κατάμουτρα πως το οικοδόμημα του Συνεργατισμού το κατέστρεψαν όλοι οι άλλοι, εκτός από αυτούς που διατείνονταν πως θα το σώσουν. Πήραν ό,τι ζήτησαν, κι αντί να τον βγάλουν από τον αναπνευστήρα, όπως υπόσχονταν, τον έβγαλαν από την πρίζα. Και αντί να κρυφτούν στα γραφεία τους, ξεπλένει ο ένας τον άλλο. Και κουνούν και το δάχτυλο προς όλους όσοι τους ασκούν κριτική. Αυταπόδεικτες οι ευθύνες τους. Με όνομα και επίθετο. Τους λένε πως τα λάθη δεν μπορούν να αναζητούνται στην προ του 2013 εποχή, αυτοί επιμένουν. Απραξία, ανικανότητα, εγκληματική αμέλεια από την περίοδο της ανακεφαλαιοποίησης και εντεύθεν, λέει το πόρισμα. «Κρινόμαστε από το αποτέλεσμα», απαντά ο αλαζονικός Χάρης. Μα ακριβώς αυτό το αποτέλεσμα κρίνεται, αλλά ως άλλος στρουθοκάμηλος βάζει το κεφάλι στο χώμα.

Τους λένε για τους κουμπάρους και φίλους που κανόνισαν στον Συνεργατισμό, τον οποίο ήθελαν -υποτίθεται- να σώσουν, και ο Πρόεδρος απαντά: «Οι κουμπάροι και οι φίλοι ποιου; Προ του 2013 είχαν συσσωρευτεί, όπως η ίδια η Επιτροπή επισημαίνει, 7 δις μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Είναι οι κουμπάροι μου που τα έφεραν;». Οι δικοί μας κουμπάροι και φίλοι, πάντως, κ. Πρόεδρε, δεν έχουν ούτε τις πλάτες ούτε τη δύναμη των δικών σας φίλων και κουμπάρων…

Με περισσή ευκολία οι κυβερνώντες κάνουν τον επικήδειο του Συνεργατισμού και ως άλλες μοιρολογίστρες υποκρίνονται πως λυπούνται. Λες και δεν θυμόμαστε πως εκείνο που ενοχλούσε, ανέκαθεν, το ιδιωτικό κεφάλαιο ήταν οι τεράστιες δυνητικές προοπτικές του Συνεργατισμού. Και δεν ήθελαν ποσώς να ανακτηθεί εκ νέου από τους πραγματικούς ιδιοκτήτες του που είναι τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα, τα οποία και τον γέννησαν. Εκείνο που τους ενοχλούσε ήταν το γεγονός ότι ο Συνεργατισμός πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις να επανακτήσει πλήρως και με απόλυτη λειτουργική επάρκεια τον κοινωνικό του χαρακτήρα, το κοινωνικό του πρόσωπο και τη συλλογική του διαχείριση. Για αυτό και ήθελαν να τον βγάλουν από τη μέση.

Μας έχεις Like στο Facebook ;