Να δοθούν τα συνεργατικά κτίρια στο ΤΕΠΑΚ

27

Του Χρήστου Χαραλάμπους

 

Η διάλυση του Συνεργατισμού αποτελεί αναμφίβολα μια από τις πολλές μελανές σελίδες που καταγράφονται στην ιστορία της διακυβέρνησης Αναστασιάδη. Μια από τις πτυχές αυτής της ιστορίας έχει να κάνει και με το ξεπούλημα που ξεκίνησε και βρίσκεται σε εξέλιξη, της τεράστιας περιουσίας και ειδικότερα των κτιρίων που δημιούργησαν τα συνεργατικά ιδρύματα.

Έντονα συζητείται τον τελευταίο καιρό, από ομάδες πολιτών, το θέμα της αξιοποίησης των ακινήτων του Συνεργατισμού και ιδιαίτερα των μεγάλων κτιριακών συγκροτημάτων του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού. Η εισήγηση που έγινε από την αρχιτέκτονα Κρίστιαν Χρίστου (η οποία ως μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου την περίοδο που συζητείτο η δημιουργία του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου ήταν ανάμεσα σε εκείνους που πρωτοστάτησαν για την εγκατάσταση και ανάπτυξή του στο κέντρο της πόλης), αποτελεί, κατά γενική ομολογία, την καλύτερη διαχείριση που θα μπορούσε να κάνει η κυβέρνηση σε σχέση με τα ακίνητα του Συνεργατισμού στη Λεμεσό.

Με λίγα λόγια, η εισήγηση είναι να παραχωρήσει η κυβέρνηση τα τεράστια κτιριακά συγκροτήματα του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού -που βρίσκονται στην οδό Γλάδστωνος, στο κέντρο της πόλης- στο ΤΕΠΑΚ. Μια κίνηση που από τη μια θα δώσει άμεσες λύσεις στα πολύ σοβαρά στεγαστικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το Πανεπιστήμιο (αφού οι εξαγγελίες των τελευταίων χρόνων για κάλυψη των αναγκών του ΤΕΠΑΚ έχουν μείνει στα χαρτιά), ενώ από την άλλη αυτός ο τρόπος αξιοποίησης των συνεργατικών κτιρίων θα λειτουργήσει σαν αντιστάθμισμα στο μεγάλο κακό που έγινε στον Συνεργατισμό και θα ικανοποιήσει σε κάποιο βαθμό το κοινό αίσθημα.

Το γεγονός ότι το συγκεκριμένο κτιριακό συγκρότημα ανακαινίσθηκε πρόσφατα κι ως τούτου δεν θα απαιτηθεί αποτρεπτικό κόστος για τη διαμόρφωσή του, ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το ΤΕΠΑΚ, αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα.

Για όλους αυτούς τους λόγους επιβάλλεται σύσσωμη η Λεμεσός και ιδιαίτερα οι Τοπικές Αρχές, οι οργανωμένοι φορείς της πόλης, όλοι οι βουλευτές, αλλά και το ίδιο το Πανεπιστήμιο, να ενισχύσουν με κάθε τρόπο την εισήγηση της Κρίστιαν Χρίστου. Ιδιαίτερα η φοιτητική κοινότητα, η οποία είναι η πρώτη που υποφέρει από τις στεγαστικές ελλείψεις του ΤΕΠΑΚ (αίθουσες διδασκαλίας, εργαστήρια, φοιτητικές στέγες κ.λπ.), θα πρέπει να μπει μπροστάρης γι’ αυτή τη διεκδίκηση.

Το σύνθημα «εν τη ενώσει η ισχύς» στο οποίο στηρίχθηκε το Συνεργατικό Κίνημα πετυχαίνοντας τον άθλο που πέτυχε όλα τα προηγούμενα χρόνια, θα πρέπει να ισχύσει και σε αυτή την περίπτωση.