Ναι, κάποιοι θα μας ήθελαν να ζούμε στο Μεσαίωνα



Του Γιώργου Δεληγιάννη

 

Σε μια χώρα όπου η έκφραση άποψης από μία και μόνο μαθήτρια για το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία και την αναγκαιότητα ή την ανάγκη αλλαγής του οδήγησε ένα συρφετό «εκπαιδευτικών» στο να της σούρουν τα εξ αμάξης, εκείνοι που νομίζουν ότι πρόκειται για προοδευτική χώρα, ζουν σε ουτοπία.

Το τι έγραψαν ή είπαν όλοι εκείνοι που θεώρησαν ότι έπρεπε να επιτεθούν σε ένα παιδί, απλώς και μόνο επειδή εξέφρασε την άποψή της, επειδή έτυχε αυτή να είναι αντίθετη με τη δική τους, δημιουργεί την απορία τι μπορεί κανείς να περιμένει από ένα εκπαιδευτικό σύστημα που έχει στους κόλπους της κάποιους τέτοιους.

Η όλη υπόθεση αποδεικνύει για ακόμα μία φορά την υποκρισία που κυριαρχεί σε αυτόν τον τόπο και μεταξύ όσων νομίζουν ή θέλουν τους υπόλοιπους να νομίζουν ότι μπορούν να συγκρίνονται με προοδευτικές χώρες.

Είναι τόσο το μένος με το οποίο έπεσαν πάνω στη μαθήτρια για να την κατασπαράξουν, που η μόνη εικόνα που δημιούργησαν ήταν εκείνη των όρνεων που βρήκαν πτώμα για να ικανοποιήσουν την πείνα τους.

Ωστόσο, κατά την άποψή μας, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι κατ’ αρχάς η μοναδικότητα και η σπανιότητα έκφρασης τέτοιων ή παρόμοιων απόψεων από μαθητές (υπολογίζουμε λόγω αριθμοκεντρικής στροφής της παιδείας) και κατά δεύτερο, αλλά κυριότερο, η εκκωφαντική σιωπή των οργανωμένων συνόλων που έχουν σχέση με την εκπαίδευση (ΟΕΛΜΕΚ, ΟΛΤΕΚ, ΠΟΕΔ), συγκεκριμένων παρατάξεων αυτών των οργανώσεων, νεολαίων κομμάτων και των ιδίων εκείνων των κομμάτων που αυτοαποκαλούνται και θεωρούν ότι αποτελούν το προοδευτικό κομμάτι αυτής της κοινωνίας.

Ακόμα και εκείνοι που υποχρεώθηκαν να αντιδράσουν, το έκαναν επειδή κλήθηκαν να το πράξουν από τα μέσα ενημέρωσης, και σε κάποιες περιπτώσεις, ας μας επιτραπεί, η αντίδραση ήταν από νερόβραστη μέχρι πλαδαρή.

Αφήστε δε το γεγονός ότι μέσα ενημέρωσης είδαν την ανάγκη να ακούσουν για το θέμα την άποψη εκπροσώπων της Εκκλησίας…

Είναι ενδεικτική η τοποθέτηση του Μητροπολίτη Πάφου: «… είναι πολλά τα θέματα που ανακύπτουν μέσα από τις δημοσιεύσεις. Πρώτα εάν έχει δικαίωμα κάποιος να λέει τη γνώμη του, ασφαλέστατα και την έχει έστω και αν είναι αντίθετη προς το κατεστημένο. Το δεύτερο που προκύπτει είναι κατά πόσο εκφέρεται η άποψη της μαθήτριας  ή κάποιων άλλων. Όποιοι και εάν είναι πίσω, είναι ελεύθεροι να εκφέρουν τη γνώμη τους».

Μας κάνει και τη χάρη να ανεχθεί την αντίθετη άποψη στη δική του κατεστημένη και κατά δεύτερο θεωρεί ότι η μαθήτρια αποκλείεται να είχε μια τέτοια άποψη και προφανώς, κατά τον ίδιο, πίσω της είναι οι ανθελληνικές, αντιορθόδοξες δυνάμεις…