Ντροπή Πρόεδρε, να αμφισβητείτε τον πατριωτισμό του ΑΚΕΛ

106

Του Νεόφυτου Νεοφύτου

Το ΑΚΕΛ δεν πρόκειται να φιμωθεί. Θα συνεχίσει να καταθέτει τις θέσεις του ενώπιον της κυπριακής κοινωνίας, αλλά και να ασκεί τεκμηριωμένη κριτική για τα όσα κακώς συμβαίνουν στον τόπο μας και για την επικίνδυνη και αλαζονική συμπεριφορά της κυβέρνησης Αναστασιάδη – ΔΗΣΥ. Η κριτική του ΑΚΕΛ δεν πηγάζει από στείρα αντιπολίτευση, αλλά από έγνοια για τον τόπο και την πατρίδα μας. Οι θέσεις του ΑΚΕΛ στο Κυπριακό δικαιώνονται μέσα από τις εξελίξεις.

Δικαιώνεται ή όχι η θέση του ΑΚΕΛ ότι θα έπρεπε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να κρατήσει ζωντανή τη διαδικασία στο Κραν Μοντανά και να αξιοποιηθεί η ευκαιρία για λύση; Μετά από δύο χρόνια ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ζητεί να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις από εκείνο το σημείο που διακόπηκαν… Δυστυχώς, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είχε έγνοια τις προεδρικές εκλογές.

Αλήθεια, ποιος εξυπηρέτησε τα συμφέροντα της Τουρκίας; H στάση που τήρησε ο Αναστασιάδης ή το ΑΚΕΛ, το οποίο επέμενε ότι η διαδικασία του Κραν Μοντανά θα έπρεπε να συνεχιστεί ώστε να αναγκαστεί η Τουρκία να καταθέσει τις τελικές της θέσεις, όπου είτε θα πηγαίναμε για λύση, είτε θα φορτωνόταν το αδιέξοδο και τις ευθύνες;

Στην πορεία το ΑΚΕΛ ζητούσε επειγόντως επανέναρξη των συνομιλιών και πάλι ο κ. Αναστασιάδης προτίμησε το παρατεταμένο αδιέξοδο, σερβίροντας για εσωτερική κατανάλωση τις διάφορες τριμερείς συνεργασίες στην κυπριακή ΑΟΖ. Ταυτόχρονα, συζητούσε σε κλειστές πόρτες για «νέες ιδέες», για συνομοσπονδία, ακόμη και για λύση δύο κρατών. Αλήθεια, οι ενέργειες αυτές του Προέδρου εξυπηρετούσαν τους Ε/κ ή έδιναν τη δυνατότητα στην τουρκική πλευρά να ζητά λύση των δύο κρατών και διχοτόμηση;

Τα πράγματα έχουν φθάσει σε πολύ οριακό σημείο, με την Τουρκία να απειλεί στην κυπριακή ΑΟΖ, ενώ προχωρεί και ο εποικισμός της Αμμοχώστου. Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ αποφάσισε να κάνει ακόμη μια ύστατη προσπάθεια και αντί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να αδράξει αυτή την ευκαιρία και να συστρατευθεί με τις θέσεις των Ηνωμένων Εθνών, επιδεικνύει ασυνέπεια.

Από τη μια αποδέχεται το πλαίσιο του ΓΓ και όλες τις συγκλίσεις και από την άλλη προβάλλει όρους και προϋποθέσεις, αμφισβητώντας συγκλίσεις. Αντί να ακούσει την κριτική και να προβληματιστεί, επιλέγει να υβρίζει το ΑΚΕΛ.