Ο κόσμος κουράστηκε με τα κομματικά παπαγαλάκια

26

Του Χρήστου Χαραλάμπους

Βαρεθήκαμε, πραγματικά, να βλέπουμε και κυρίως να ακούμε σε καθημερινή βάση τα παπαγαλάκια του κομματικού κυβερνητικού χώρου να αναμασούν τα ίδια και τα ίδια ανούσια επιχειρήματα, όταν έχουν να αντιμετωπίσουν την κριτική ή έστω τη διαφορετική άποψη για την κυβερνητική πολιτική. Και είναι ακόμα πιο προκλητικό και εξωφρενικό όταν τις περισσότερες φορές αυτοί οι κομματικά επιστρατευμένοι στην υπεράσπιση και προώθηση της κυβερνητικής πολιτικής, όχι μόνο δεν έχουν επιχειρήματα, αλλά μέσα από τον ξύλινο λόγο τους προσπαθούν να κάνουν το μαύρο άσπρο και να εμφανίζονται απορημένοι που δεν μπορείς να δεχτείς αυτά που λένε.

Παρακολουθώντας κάποιες πρωινές και κυρίως μεσημεριανές τηλεοπτικές εκπομπές με φιλοξενούμενους βουλευτές ή άλλους κομματικούς και κυβερνητικούς αξιωματούχους, αλλά και κάποιες πολιτικές προσωπικότητες που σήμερα, για διαφόρους λόγους, δεν κατέχουν κανένα κομματικό ή πολιτειακό αξίωμα, αβίαστα διαπιστώνει κανείς τη μεγάλη διαφορά που υπάρχει μεταξύ των μεν και των δε.

Διαφορά στον τρόπο σκέψης και αντίληψης γύρω από κρίσιμα πολιτικά και άλλα σημαντικά ζητήματα που απασχολούν τον τόπο, διαφορά στον τρόπο εκτίμησης και κυρίως διατύπωσης και έκφρασης αυτών των εκτιμήσεων και απόψεων. Και αβίαστα καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι αυτή η διαφορά οφείλεται από τη μια στο επίπεδο γνώσεων του καθενός και από την άλλη στην ανόητη υπεροψία που ανέκαθεν χαρακτήριζε τη Δεξιά όταν, κακή τη τύχη, βρίσκεται στην εξουσία.

Και είναι ακόμα πιο λυπηρό όταν βλέπεις αυτή την ημιμάθεια ή και πλήρη αμάθεια και την υπεροψία, να εκφράζεται από νέους ανθρώπους που αρέσκονται να δηλώνουν «πολιτικοί», πλην όμως το μόνο που πετυχαίνουν είναι να πείθουν (τουλάχιστον τους ορθά και χωρίς παρωπίδες σκεπτόμενους) ότι η δημόσια παρουσία τους, ο τρόπος σκέψης και ο «πολιτικός» λόγος τους, μόνο απογοήτευση προκαλεί και στερεί τους πολίτες από την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Με αυτή την εικόνα αναρωτιέσαι αν πέρα από τα κυβερνητικά και κομματικά παπαγαλάκια, η Κύπρος διαθέτει και πραγματικά πολιτικά μυαλά που θα μπορούσαν να ανατρέψουν κάποιες απαράδεκτες καταστάσεις που είναι και ζημιογόνες για τον τόπο. Και η απάντηση είναι ότι σαφώς και στον τόπο μας έχουμε πολιτικά μυαλά (όπως και μυαλά σε άλλους καίριους τομείς) τα οποία όμως για κάποιους λόγους κρατούνται στο περιθώριο. Εδώ θα πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες και στα διάφορα τηλεοπτικά κανάλια που επιλέγουν ως καλεσμένους, για να συζητήσουν σημαντικά ζητήματα, σχεδόν πάντα τα ίδια ακατάλληλα «πολιτικά» πρόσωπα.