Οι αλήθειες πονούν, αλλά διδάσκουν

43

Της Μαρίας Φράγκου

Σήµερα µνηµονεύουµε τα θύµατα της µισαλλοδοξίας και του σοβινισµού. Αποτίουµε φόρο τιµής στη µνήµη τους και κοιτάζουµε κατάµατα την αλήθεια. Γιατί η ειρήνη οικοδοµείται µε την αποδοχή της αλήθειας και την αναγνώριση της ιστορικής πραγµατικότητας.

Σήµερα στέλνουµε µήνυµα ειρήνης και συµφιλίωσης Ε/κ και Τ/κ και όσο κι αν οι αλήθειες πονούν ή ενοχλούν, δεν µπορούν να µένουν κρυµµένες. Γιατί µόνο αν βγουν στο φως, µόνο αν γίνουν αποδεκτές από όλους, µπορεί να οικοδοµηθεί η επανενωµένη Κύπρος.

Σήµερα τα θύµατα του σοβινισµού και της θηριωδίας της ΕΟΚΑ Β, οι δεκάδες των Τ/κ από τη Μάραθα, Σαντάλαρη και Αλόα, βγαίνουν στο φως ξανά. Όχι γιατί διψούν για εκδίκηση. Αλλά γιατί ζητούν δικαίωση. Συγκλονισµός, αποτροπιασµός, θλίψη και οργή είναι τα συναισθήµατα που σε διακατέχουν όταν αντικρίζεις το τεράστιο µνηµείο για να χωρέσει µέσα όλη την ντροπή του εγκλήµατος. Θαµµένοι εκεί αθώοι. Άµαχοι. Που πλήρωσαν µε τη ζωή τους τη θηριωδία των ΕΟΚΑβητατζήδων, σε µια δήθεν πράξη αντεκδίκησης. Το αντικρίζεις και το αίµα παγώνει… Γραµµένα τα ονόµατα των θυµάτων κάθε ηλικίας. 126 Τ/κ –κυρίως γυναικόπαιδα και ηλικιωµένοι– από τα τρία µικρά τ/κ χωριά της επαρχίας Αµµοχώστου –Μάραθα, Σανταλάρη και Αλόα– πλήρωσαν µε τη ζωή τους το φανατισµό και τη µισαλλοδοξία της ΕΟΚΑ Β. Αµέσως µετά την τουρκική εισβολή της 20ής Ιουλίου 1974, οµάδα Ε/κ µπήκαν στα τρία τ/κ χωριά πυροβολώντας στον αέρα και εκφοβίζοντας. Εισέβαλαν στα σπίτια και µάζεψαν τους κατοίκους τους οποίους µετέφεραν µε λεωφορεία στο σχολείο της Περιστερωνοπηγής. Τους άντρες τούς µετέφεραν αργότερα σε στρατόπεδο αιχµαλώτων στην Αµµόχωστο και στη συνέχεια στη Λεµεσό. Όλα τα γυναικόπαιδα και οι ηλικιωµένοι εκτελέστηκαν τον Αύγουστο του 1974 και θάφτηκαν σε µαζικούς τάφους: 89 άτοµα στη Μάραθα και 37 άτοµα στην Αλόα.

Τέτοια µέρα αξίζει να υποµνύουµε το δρόµο που άνοιξαν ΑΚΕΛ και Ενωµένη Κύπρος διά των ηγετών τους, Άντρου Κυπριανού και Ιζέτ ιζτζιάν, πριν από τέσσερα χρόνια. Ήταν Σεπτέµβρης του 2015 όταν για πρώτη φορά ε/κ πολιτικό κόµµα βρέθηκε στο κοιµητήριο του Σανταλάρη και Αλόα αποδίδοντας την πρέπουσα τιµή στους Τ/κ δολοφονηθέντες από την ΕΟΚΑ Β. Είχε προηγηθεί λίγο νωρίτερα η απόδοση τιµής από το Κόµµα Νέα Κύπρος στα θύµατα του πραξικοπήµατος και εισβολής στο κοιµητήριο Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης… Και η αλήθεια πως είναι ανιστόρητη και µισαλλόδοξη η αντίληψη της «συλλογικής ευθύνης», εκφράστηκε τότε ξεκάθαρα. Κι αξίζει να την επαναλαµβάνουµε µε κάθε αφορµή: «∆εν αποδεχόµαστε την έννοια της «συλλογικής ευθύνης». Πρέπει ως κοινότητες και ως λαός να αφήσουµε επιτέλους πίσω µας αυτή την αντίληψη της “συλλογικής ευθύνης”.

Η αντίληψη πως όσοι γεννήθηκαν και έτυχε να µιλούν Ελληνικά ή Τουρκικά, όσοι γεννήθηκαν πριν και όσοι πολύ αργότερα από αυτά τα δυσάρεστα γεγονότα, είτε είναι ένοχοι εγκληµάτων είτε εντελώς αθώοι, επειδή ανήκουν σε µια κοινότητα φέρουν ευθύνη, είναι ανιστόρητη και µισαλλόδοξη», είχε πει ο  ΓΓ του ΑΚΕΛ.